Volgen kan elk paard. Een leider zijn kan lang niet elke ruiter.
Je loopt naast je paard? Die manier van trainen gebruik ik pas na een paar maanden trainen, omdat dat stukken lastiger is. Dat merk je bijvoorbeeld bij een dominant paard, het loopt je snel voorbij zodat je er weinig over te zeggen hebt. Of bij een paard dat nog niet genoeg vertrouwen in de ruiter (=wandelaar), het paard wacht dan steeds op de ruiter.
Makkelijkste posities zijn of achter je paard (je drijft je paard op) of ervoor, je leid het paard. Het is nogal lastig om je paard de hele weg voorop te laten lopen terwijl hij los loopt, en erachter te lopen om hem op te drijven. In de wei en bak kan je dit wel oefenen, maar over de weg is ervoor lopen het handigste. Je paard moet dan natuurlijk wel eerst inzien dat hij niet over je heen kan lopen, eerst op een omheinde plek oefenen. Ik heb altijd een zweepje in mijn hand tijdens deze vorm van trainen, dat naar mijn paard wijst. Zweep naar voren laten wijzen en dus niet naar hem, is voor mij hetzelfde als een dressuurruiter die de teugels losgooit. Laat ik de zweep niet naar hem wijzen of corrigeer ik hem niet als hij me bijna voorbij gaat lopen, dan loopt hij me inderdaad voorbij (je leert ontzettend snel van zo'n consequent paard) Je kunt dan 3 dingen doen: aan het touw gaan trekken om je paard terug te halen. Meestal lukt dat niet, paarden zijn stukken sterker dan mensen. Je kunt het paard gaan proberen te straffen, maar ik denk dat het paard je dan alleen maar harder vorobij loopt, en je bereikt er eigenlijk niets mee. Ook kun je proberen weer voor het paard te komen, dat doe ik door een rondje te draaien zonder aan het touw te trekken. Als je niet goed uitkomt blijf je soms rondjes rennen! Het is dus ontzettend belangrijk hoe je ten opzichte van je paard staat. Vooral jonge paarden met veel karakters zijn uitstekende leermeesters. Een pony die mee blifjt sjokken wat jij ook doet, daar leer je stukken minder van.
Aan de hand wandelen vind ik een geweldige manier om te beginnen met het belren.
Rauka (en zalatoi): een paaltje of een auto zie ik niet als gevaar. Mijn paard misschien wel. Ik ben wel de leider, maar ga niet tussen hem en het gevaar instaan, omdat de leider bepaalt wat gevaarlijk is en wat niet. Dus lopen we gewoon door.