Hoe ver gaan/wat doen

Moderators: Dyonne, Apple, Coby, petraaken, SayaJones, A_nouk, C_arola

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
CnB

Berichten: 15323
Geregistreerd: 12-05-04

Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-12-13 17:13

Het had ook bij omgang & gedrag kunnen horen maar nu ik ziek thuis zit heb ik weer tijd om te denken en omdat ik mijn "blinde" pony nu 2 jaar heb was ik eens aan het overdenken hoe het was en hoe het nu is. En natuurlijk: wat naar de toekomst toe.. En daar zit ik een beetje in dubio. Misschien dat een andere blik, of andere ervaringen, mij daarin wel kunnen helpen :)

De pony in kwestie is nu 20 jaar, was blind aan 1 oog maar is nu zo goed als volledig blind (hij ziet nog een heel klein beetje met 1 oog als hij zich kan concentreren en de omstandigheden er naar zijn). Hij heeft altijd moeite gehad met het vertrouwen van mensen, in het begin wilde hij niks van mij weten, dit is gelukkig immens verbeterd en hij stelt zich zelfs al niet meteen bang meer op naar vreemden (wel wantrouwend, maar hij zal niet meteen wegrennen of meteen in de verdediging schieten, dit was eerst wel). Dus op dat gebied hebben we een prachtige vooruitgang geboekt.

Maar zijn wantrouwen en angst blijft toch altijd een puntje, het feit dat hij nu zo goed als blind is helpt daar natuurlijk niet aan mee (het is niet daardoor trouwens dat hij bang is, dit is iets wat altijd al gespeeld heeft). Ik ben een tijdje intensief met hem bezig geweest en het ging best wel leuk, hij deed dingen waarvan ik dacht "wauw", hij wilde graag bij mij zijn en wilde graag dingen doen, of zo leek het toch in ieder geval ;)

In september zijn we van stal verhuist, alles veranderde en ondanks dat hij meteen erg op zijn gemak was is en blijft het natuurlijk een heel andere omgeving. Ondertussen is hij volledig op zijn gemak in zijn paddock (hier staan ze overdag) en vindt hij de stal ook best ok. Hij loopt los van & naar de paddock dus dat op zich is al helemaal wauw .. Maar daar stopt het dan ook meteen. De rest van het terrein is een heel ander paar mouwen. De poetsplaats gaat op zich nog, de weg er naartoe hangt af van de obstakels (kunnen ook net zo goed mensen zijn). Maar het erf, de roundpen, de binnenbak, ... neen, dat is het toch niet.

Ik heb geprobeerd daar aan & mee te werken, maar ergens vind ik het niet eerlijk om een "oud", bang, blind paard daar nog allemaal aan te laten wennen, terwijl hij in z'n paddock gewoon op zijn gemak is. Dus heb ik even geleden gezegd "ik doe niks meer met hem, gewoon knuffelen en een keer of 2 per week wat poetsen en dan is het wel ok, hij heeft zijn pensioen verdient". Dit vond ik prima, heb nog een pony dus genoeg dingen om te doen. Maar voor mijn gevoel is het dat ook niet .. het zorgt ervoor dat hij zich afsluit voor mij en totaal geen interactie meer wil .. Terwijl in de tijd dat ik echt actief met hem bezig was leek hij dat best leuk te vinden, kwam meteen naar me toe in de paddock en dergelijke en wilde echt dingen ondernemen.

Dus ja, ik zit er een beetje mee .. Wat doe ik? Wat doe ik niet?
Doe ik toch dingen met hem waardoor hij, uiteindelijk, wel dapperder wordt en ook op andere plaatsen zich goed voelt. Maar hiervoor is eerst wat stress & angst nodig .. Of laat ik het gewoon zo en laat ik hem ook gewoon zijn ding doen, zonder nog te denken dat we een band hebben (want zo voelt het wel een beetje, alsof hij meer een band heeft met de mensen die hem eten geven dan met mij :+ ).

Had een tijdje terug het idee om voornamelijk veel in de paddock te doen, omdat hij daar op zijn gemak is en we dan van daaruit misschien konden opbouwen. Maar dat houdt weer praktische moeilijkheden in, toen ik dat bedacht was het nog mooi weer en iets langer licht dan de laatste tijd :+ En denk ook niet dat het fair is om nu de hele winter niks met hem te doen, in de zomer weer op te bouwen en dan weer in de winter niks, omwille van praktische toestanden.

Wat is wijsheid?
Wilde sowieso binnenkort als ik weer op de been ben en ik de kans heb ze eens beiden meenemen naar de piste. Dit heb ik op de vorige stal ook regelmatig gedaan en dan trok de pony zich echt op aan mijn andere pony.. dus misschien dat dat wel helpt om hem wat minder angstig te maken voor de nieuwe plaatsen.. Maar verder weet ik het dus niet goed, moet ik dat nog allemaal willen, of moet ik hem maar gewoon paard laten zijn en er van genieten dat hij zich zo goed voelt in z'n paddock :) Hij is tenslotte "al" 20 jaar en heeft heel zijn leven manègerondjes gelopen .. hij heeft zijn pensioen wel verdient..

Lang verhaal, sorry :o Misschien ook nog steeds onduidelijk, maar dan mogen er natuurlijk vragen gesteld worden ;)

Co & Bo: Positieve Oudjes op Instagram! @positive_oldies
Op zoek naar een Barefoot Dressuurzadel of Ideal Tuig? Bieden mag!


lissie_zigor

Berichten: 756
Geregistreerd: 12-07-12

Re: Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-12-13 19:51

hoi, je hebt het al een tijd geleden gepost zie ik.. en geen reacties..

Wat je vooral moet doen: lekker met hem bezig blijven. Zodra je een 'paard paard laat zijn' en hem van zn 'oude dag laat genieten' gaan alle spieren, conditie enz. achteruit. paarden vinden het heerlijk om met mensen bezig te zijn, dit hoeft geen lichamelijke inspanning te zijn, maar kan ook mentale inspanning zijn.

Voor jou paard is het misschien al heel wat mentale inspanning om even buiten heen en weer te stappen aan de hand..

Je kunt gewoon kijken naar wat hij nog kan en wilt en dat vooral blijven doen!

Verder denk ik dat het blind zijn verder geen probleem moet zijn.. als jij hem laat weten dat jij de leider bent, dan zal die jou altijd vertrouwen en volgen.

ps. leider voor een paard is: iemand die het paard zodanig kan vertrouwen, dat jij hem beschermd in gevaar. Leider= vertrouwen/veiligheid

CnB

Berichten: 15323
Geregistreerd: 12-05-04

Re: Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-12-13 20:02

Hij heeft geen spieren & conditie meer nodig, dus daarvoor moet ik het niet doen..

Ik ben er zeker van dat ik hem over het bang zijn op bepaalde plaatsen heen kan helpen, en dat we daar dan in de toekomst wellicht leuke dingen kunnen doen (of wat leuk lijkt toch, of hij dat ook leuk vindt is altijd een moeilijke :+ ) maar daar is werk aan, en daarvoor moet ik eerst steeds die angst & grenzen gaan opzoeken .. Ik maak ook nogal eens fouten in het aanpakken van bepaalde dingen, en dan vraag ik me af "is het dit waard? Waarom moet ik dit. Doe ik het voor mij of voor hem". Ik vind het dan "zielig" dat hij, door mijn fout, of doordat ik hem persé op die plaats wilde hebben, dan bang is of dergelijke ..

Er niks meer mee doen zal voor hem weinig verschil maken, hij heeft zijn paddock, zijn stal, zijn eten, drinken en vriendje .. hij heeft mij op zich niet nodig .. Hij vond het een tijd terug heel gezellig om bij mij te zijn (toen ik wel dingen met hem ondernam, op de vorige stal en in de paddock) en dat leek de laatste tijd minder .. De laatste 2 keer heb ik hem zelf op stal gezet (normaal doet de eigenaresse dat maar ik was er toch toevallig) en het leek wel of hij volledig de draad kwijt was .. alsof ik "in de weg" liep (hij loopt altijd los, maar vond nu ineens precies de weg niet meer, heel raar). Zet een mens toch wel aan het denken..

Co & Bo: Positieve Oudjes op Instagram! @positive_oldies
Op zoek naar een Barefoot Dressuurzadel of Ideal Tuig? Bieden mag!

lissie_zigor

Berichten: 756
Geregistreerd: 12-07-12

Re: Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-12-13 21:12

ach lieve schat, iedereen maakt wel eens fouten.. je moet het zeker niet gaan betrekken op jouzelf.

Misschien is het toch een idee om die uitdaging weer op te gaan zoeken en het plezier terug te vinden, wat je toen de tijd ook had.. Al is het maar een beetje rommelen.. En probeer niet zoveel te denken..

Uit jou bericht komt het voor mij over, dat je een negatief beeld hebt van jezelf. En zeker de zin: hij heeft mij opzich niet nodig, dat kun je niet weten. Het lijkt wel of je eigenlijk veel te lief bent en veel te veel zorgen maakt om wat je paard zou denken/vinden.. Probeer dat los te laten..

Probeer voor jezelf ook na te gaan, wat dan precies het moment geweest is dat hij het gezellig vond bij jou en dat dat toen oversloeg in 'ik word overbodig (als ik het zo mag redeneren). waar is dat veranderd? wat is er gebeurd dat je dat gevoel gekregen hebt? zit je misschien zelf op het moment niet zo lekker in je vel? is er iets gebeurd met jullie waardoor dit gevoel van gezelligheid minder werd? dit zijn allemaal dingen die alleen jij kunt weten..

verder valt mij op..
Je hebt een topic geopend voor eigenlijk hulp 'wat is wijsheid', daarna zeg je eigenlijk dat het 'zinloos' is (dit is van mij een intrepetatie dus kan ook niet zo zijn)..

Misschien denk je te veel na en ben je te onzeker, terwijl dit nergens voor nodig is! Ik ben echt heel trots dat er nog mensen zoals jij op bokt zijn.. Die een blind paardje van 20 jaar hebben en deze NIET naar de slacht brengt. sterker nog: een meid die om advies vraagt om weer dingen te gaan doen met je paardje! dat vind ik echt super om te horen! ik denk dat je heel goed opweg bent, probeer alle gedachtes gewoon even los te laten en te genieten van jou lieve vier voeter!!

Hij heeft je waarschijnlijk toch meer nodig dan je misschien denkt..

CnB

Berichten: 15323
Geregistreerd: 12-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-12-13 21:26

Dank je wel voor je uitgebreide reactie .. zit zeker ook heel veel waarheid in.. Mijn allergrootste probleem is dat ik té veel denk :o en té veel verklaringen zoek voor vanalles en nog wat ... Heeft me al veel goeds gebracht, maar kan soms ook voor heel veel onzekerheid zorgen ..

Als ik bekijk dat we in juni dit soort dingen deden: [TVG] [FOTO] Wat doe je met een blinde pony? Horse Agility! Ik kan het mij nu niet meer voorstellen. Waarom? Deels door de verhuis natuurlijk, maar ook omdat ik er nog maar weinig tijd in gestoken heb op het gebied van de omgeving leren kennen en dergelijke.

Heb hem een paar keer meegenomen naar de roundpen en de binnenbak, maar dan wordt hij zo bang .. En dan denk ik "waar doe ik het voor, laat hem toch lekker in zijn paddockje en stalletje staan, hij heeft al genoeg gemoeten in zijn leven".

Maarja, als ik dat doe dan leeft hij gewoon letterlijk in zijn eigen wereldje, staat niet meer open voor de rest (is ook zo'n type paard) en dan verlies ik dus de connectie & band & interactie .. En dat vind ik dan ook weer niet leuk, alleen is dat iets wat IK niet leuk vind, weet niet of hij daar een probleem mee heeft.. Daar zit het hele dilemma denk ik.

Verder inderdaad veel te onzeker :j Vooral bij hem heb ik echt het idee dat ik alles gewoon goed moet doen, elke situatie, elk moment goed inschatten en juist op reageren, want anders wordt hij misschien bang (of nog banger) en dan voel ik me daar weer slecht over .. want dan is dat mijn schuld dat hij bang is .. En dan geef ik op denk ik, heb ik iets van "laat het maar, laat hem maar gewoon paard zijn".

Maar als je dan merkt dat je paard echt in z'n eigen wereldje zit en geen interactie meer zoekt met je .. tja .. dat is het toch ook niet .. Volgens mij genoot hij wel van de wandelingen, en van de dingen die we ondernamen. Kwam wel eens stress of schrik bij kijken, maar ging vaak ook wel weer weg (als ik het juist aanpakte :P). Wat is wijsheid inderdaad ... soms voelt het wel zinloos .. :\

Co & Bo: Positieve Oudjes op Instagram! @positive_oldies
Op zoek naar een Barefoot Dressuurzadel of Ideal Tuig? Bieden mag!

lissie_zigor

Berichten: 756
Geregistreerd: 12-07-12

Re: Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-12-13 21:41

misschien gewoon beginnen in de paddock? en ookal kreeg hij stress, uiteindelijk kon jij hem toch kalmeren = vertrouwen. wanneer ben jij een leider voor jou paard gezien?

Als jou paard, jou zodanig kan vertrouwen, dat wanneer er gevaar dreigt, jij hem kan beschermen en veiligheid bied. dat is precies wat jij gedaan hebt in jou verhaal.. Jij bent dus al de leider in jou paard zn ogen, jij krijgt jou paard rustig en man o man! respect! want hij is blind, dus hij zal jou ook echt MOETEN vertrouwen.. het had ook heel anders af kunnen lopen.. dus wees wat zekerder van jezelf en wees trots op jezelf. jou paard kent jou waarschijnlijk als leider en natuurlijk is hij bang als hij uit zijn 'comfort zone' word gehaald.. maar dat hoeft niet te betekenen dat je hem er geen plezier mee doet..

en hoe vaker je het doet, hoe beter het waarschijnlijk zal gaan.. En die mentale spanning zorgt ook voor heel veel voldoening bij een paard.

een paard in de natuur is continu bezig met trektochten, oppassen voor gevaar en vluchten voor roofdieren.. dat hebben paarden hier niet.. Hier halen ze hen mentale spanning uit het bezig zijn met ons mensen.. dat geeft voor veel meer voldoening dan je misschien denkt..

ga het maar gewoon eens proberen:) lijkt me erg leuk voor wat voor verassingen je dan komt te staan en weetje.. Hoe gaaf zou het zijn als jij met je blinde 20 jarige paardje lekker buiten kunt lopen zonder je druk te maken!!

Ik ben wel benieuwd.. hihi :D

CnB

Berichten: 15323
Geregistreerd: 12-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-12-13 21:46

Dank je :)

In de paddock dingen met hem doen was inderdaad mijn idee, alleen blijkt dat praktisch gezien niet zo handig. Zeker nu niet, omdat ik er vaak 's avonds ben of in schemer, en dan is hij sowieso al anders dan anders. Ook is er in de paddock zelf geen licht (wel licht, maar net genoeg om de ingang te zien om ze eruit te halen ;) ) en ook best wel modderig dus dat is ook niet altijd zo fijn. En mijn ander varken loopt daar ook nog bij natuurlijk, is ook regelmatig stoorzender :+ Dus daardoor schoot het er altijd bij in, ook omdat ik van de weinige daglichtmomenten die ik heb wil profiteren om de bos in te gaan enzo, want dat kan sowieso in de winter al weinig ... Dus beetje samenloop van allerlei dingen maakt dat van het voornemen om te werken in de paddock nog maar bitter weinig gekomen is :o

Maar misschien heb je wel gelijk, misschien moet ik weer gewoon dingen gaan doen. Ok, hij is dan wel eens bang, maar dan kruipt hij doorgaans in mijn jaszak en dan vindt hij het wel weer prima .. Misschien gewoon van daaraf beginnen, niet teveel verwachten maar gewoon 'ergens anders' met hem bezig zijn, en wie weet .. :)
Laatst bijgewerkt door CnB op 17-12-13 21:47, in het totaal 1 keer bewerkt

Co & Bo: Positieve Oudjes op Instagram! @positive_oldies
Op zoek naar een Barefoot Dressuurzadel of Ideal Tuig? Bieden mag!

lissie_zigor

Berichten: 756
Geregistreerd: 12-07-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-12-13 21:47

aaah dat filmpje! helemaal geweldig!!!!! Super joh! aah het zou echt jammer zijn als je dat nu niet meer gaat doen::( hij lijkt er ook echt plezier in te hebben!! leuk man! :D

CnB

Berichten: 15323
Geregistreerd: 12-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-12-13 21:49

:o Moet zeggen toen ik dat terug zocht en nog eens bekeek dat ik iets had van: aah, dat wil ik weer kunnen met hem! Maar dan ook meteen weer de vraag "is het nog wel realistisch om dit te verwachten van hem" .. Eeuwige twijfelaar :+ :')

Co & Bo: Positieve Oudjes op Instagram! @positive_oldies
Op zoek naar een Barefoot Dressuurzadel of Ideal Tuig? Bieden mag!

lissie_zigor

Berichten: 756
Geregistreerd: 12-07-12

Re: Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-12-13 21:52

tuurlijk kan dat! kost alleen wat meer tijd dan met een goed ziend paard.. maar tuurlijk kan dat!
Weetje, je moet het maar gewoon gaan doen en dan zie je wel waar het schip strand toch?
dat van die paddock is herkenbaar.. ik zit ook verbonden aan het daglicht.. maar over een paar maandjes word het weer langer licht.. :D

en dat hij in je jaszak kruipt is een heel goed teken, hij zoekt dus echt bescherming bij jou! knap hoor!
ik wil je vooral heel veel plezier wensen met je paardje, ik weet zeker dat jij en je paardje het kunnen! komt helemaal goed! yeeey voornemen voor 2014 hahaha

nannyrana7
Berichten: 363
Geregistreerd: 08-12-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-12-13 22:07

Tja het blijft echt lastig hebben zelf een blinde shet staan en dan is het gewoon wel erg lastig wat nog acceptabel is of niet. Ze staat met haar maatje in de wei en die past meestal wel heel goed op haar maar ja die is ook wel eens wat anders aan het doen.
Meestal als ze in de wei loopt scharrelt ze wat rond maar ja af en toe gaat ze in ene heel snel omdat ze dan even de weg kwijt is meestal gaat haar maatje dan voor haar staan en is er weer rust.
Van de zomer heeft ze nog wel wat met kleine kinderen gewandeld en vond dit heerlijk liep stevig door als ze maar duidelijk vasthouden want dan heeft ze er vertrouwen in laat je haar los dan blijft ze staan en gaat niet verder . moeten maar een beetje blijven kijken hoe of wat het gaat meestal gaan oude pony's met pensioen maar willen haar dat eigenlijk niet meer aandoen , bovendien kan ze niet zonder haar maatje dus we wachten af hoe ze zich houd. Sterkte met je pony

Rana is super lief

CnB

Berichten: 15323
Geregistreerd: 12-05-04

Re: Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-12-13 22:20

@ lissie_zigor: ik kijk inderdaad uit naar het moment dat het langer licht wordt :j Misschien heb ik wel gewoon een winterdipje momenteel :Y) Ga wel weer wat dingen ondernemen met hem, beetje plannen (ben ik ook al zo goed in :P ) en dat moet best wel te doen zijn .. En dan zien we wel waar het schip strandt :j

Als ik bekijk & bedenk wat ik al bereikt heb met hem dan is dat gewoon te mooi en te veel om daar niks meer mee te doen.. Mensen die hem kennen uit het verleden (van op de manège) zijn verbaast dat ik nog leef .. Dat vat het wel ongeveer samen :+ :)) (en toen was hij niet eens blind :P ). Dus eigenlijk zonde om dat weg te gooien en hem in zijn eigen wereldje te laten zitten, terwijl hij, op het juiste moment, toch graag dingen onderneemt .. :)

@ nannyrana7 : dank je voor je reactie :) Het is inderdaad lastig :j Hoeveel angst laat je een paard doorstaan, en waarvoor .. dat is de voornaamste vraag denk ik .. is het het allemaal wel waard ... Gelukkig is hij in zijn eigen paddockje en stal wel echt op zijn gemak, als er niks raars gebeurd dan heeft hij daar helemaal geen problemen. Dat is al fijn, want als dat niet meer zo is dan is het wel moeilijk :j Gelukkig is dat hier (hopelijk nog lang) niet aan de orde :)

Co & Bo: Positieve Oudjes op Instagram! @positive_oldies
Op zoek naar een Barefoot Dressuurzadel of Ideal Tuig? Bieden mag!

CnB

Berichten: 15323
Geregistreerd: 12-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-12-13 17:39

Afbeelding

Als je bedenkt dat de appie (= de blinde pony) bang heeft van de andere dan is dit wel immens. <3 <3
Hij lijkt wat verdrukt tegen de paal te staan maar dat is echt toevallig zo, hij stond heel fijn op zijn gemak.

Had hen eerder even meegenomen naar de roundpen en daarna een stukje gaan wandelen langs de weg en in het bos. Heeft veel duidelijk gemaakt moet ik zeggen. En had het idee dat hij het toch weer fijn vond om erbij te zijn. Het poetsen daarna ging super, heb zelfs zijn hoeven gewoon kunnen uitkrabben omdat ik dit bij Cobe deed en dus ging het voor Boke ook (hij heeft echt een enorm trauma op dat gebied, ben nog steeds verbaast dat het zo makkelijk ging). Als ik aan Cobe een voetje vroeg ging datzelfde voetje bij Boke ook al omhoog, was echt zo grappig :') <3

Co & Bo: Positieve Oudjes op Instagram! @positive_oldies
Op zoek naar een Barefoot Dressuurzadel of Ideal Tuig? Bieden mag!

lissie_zigor

Berichten: 756
Geregistreerd: 12-07-12

Re: Hoe ver gaan/wat doen

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-12-13 10:08

Haha wat grappig over die hoefjes hihi.. Ja ik.kan.goed begrijpen dat je het zonde vind om.er niks meer mee te doen... Dan maar even.goed plannen inderdaad haha xx


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 bezoekers