Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-03-09 00:24

Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-03-09 00:24

Sinds januari werk ik met een 7-jarige merrie (nog niet mijn eigen paard, wordt ze binnenkort wel). En ze is een behoorlijke uitdaging, zeker voor een eerste eigen paardje.

Als ik in het begin haar stal binnenkwam, draaide ze zich meteen van me af. Zo wantrouwend. Door wat geduld is dit helemaal over. Rijden gaat best redelijk, nog niet geweldig, maar het is ook nog zoeken naar de goede (bitloze) optoming en een stabielere zit van mijn kant, maar daar ligt niet het grootste probleem. Dat zit bij het grondwerk.

Ze loopt keurig naast me mee, als ik stop, stop zij ook. Draven aan de hand, ook geen probleem. En ook bochtjes maken (naar buiten, dus naar haar toe) gaat goed, ze reageert prima op mijn lichaamstaal. Mag haar overal aanraken, het wijken-voor-druk principe gaat ze steeds beter begrijpen. Ben voorzichtig begonnen met vrijheidsdressuur, dit doet ze ook. En ook allemaal los, waarbij ze dus weg kan lopen maar toch bij me blijft.

Alleen...niks gebeurt met enthousiasme. Ze doet alles, maar toch heb ik het gevoel dat er iets niet klopt. Is ook te zien als ik longeer, en regelmatig ook als ze naast me loopt - ze kijkt constant naar buiten, weg van mij. En ik vraag echt niet veel. Probeer het leuk en afwisselend te houden, niet te lang bezig te zijn. Ze is ook heel snel haar aandacht kwijt, ook in de binnenbak waar verder niets te zien/horen is. "Kom maar" kent ze best wel, maar de helft van de tijd vind ze het leuker om te blijven staan waar ze staat. Kennelijk ben ik niet leuk genoeg voor haar. Maar ik kan me toch niet voorstellen dat een uitvoerige beloning (soms voedsel, soms stem/knuffel/aaien) zoveel slechter is dan maar een beetje blijven staan.

Ik ga nu al steeds bij haar staan en gewoon even aaien, verder niets vragen. Of buiten, aan de hand even grazen, gewoon lekker niets hoeven te doen.

Hoe kan ik hier nu mee verder? Het NH kent zoveel stromingen dat ik geen idee heb waar ik me op zou kunnen richten. Ik weet alleen dat het me dwarszit, het voelt alsof ik haar tekort doe. Of is dit iets wat echt alleen maar tijd en geduld nodig heeft en kan ik verder (buiten wat ik al probeer) niet al te veel meer doen?

Nog een paar dingen:

Ik heb niet het geld om allerlei dure dvd's aan te schaffen.
Ik heb geen beschikking over een trailer, dus kan niet cursusdagjes gaan aflopen.
Instructie hierbij is meer dan welkom, maar blijkt niet zo heel gemakkelijk te vinden, en tot die tijd zijn alle tips welkom. Er zijn hier ongetwijfeld mensen die hier veel meer ervaring mee hebben en me adviezen kunnen geven waar ik voorlopig even mee verder kan.
Buiten wandelen (als in, van het terrein af) is nog even geen mogelijkheid.
Ik weet dat je in 2 maanden geen volledig vertrouwen kunt winnen van een wantrouwend paard. Het gaat veel beter dan in het begin, ik weet alleen nu even niet hoe ik verder kan gaan.

**Geplaatst**: 20-03-09 00:28

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst: 20-03-09 00:28

Ik begrijp wat je bedoelt, net of ze het maar doet omdat je het vraagt een beetje om er maar vanaf te zijn ofzo. Misschien moet ze nog even wennen aan alle positieve aandacht die je haar geeft. Je weet natuurlijk niet wat er met haar gebeurt is ( of wel? want dan ben ik benieuwd!) Misschien is ze nog iets aan het verwerken..... Ik denk dat de tijd het zal leren....

**Geplaatst**: 20-03-09 07:08

Geplaatst: 20-03-09 07:08

DaniBanani schreef:
Ik heb niet het geld om allerlei dure dvd's aan te schaffen.
Ik heb geen beschikking over een trailer, dus kan niet cursusdagjes gaan aflopen.

Ja wat wil je dan

De pakketten van Parelli zijn niet zo duur. Je betaalt toch ook 15 euro of 20 euro per les aan huis of in de manege? Dan ben je na 10 lessen ook een paar honderd euro kwijt. Aan de pakketten van Parelli heb je veel méér dan aan tien losse lessen.

**Geplaatst**: 20-03-09 09:31

Geplaatst: 20-03-09 09:31

Zo te lezen, is deze merrie in zichzelf gekeerd en heeft ze een muurtje om haar heen.

Twee maanden is èrg kort om te verwachten dat ze zich voor je openstelt. Dit is een groeiproces van jullie beide en vraagt veel meer tijd en investering.

**Geplaatst**: 20-03-09 09:36

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst: 20-03-09 09:36

Of gewoon merriegedrag? Heb zelf ook een gewone (dus zonder voorgeschiedenis) merrie gereden en ik zie dit gedrag wel eens vaker eigenlijk. Of je nu hoog of laag springt voor zo'n beessie en of je nu lekker borstelt troetelt of beloont of gewoon rijdt; steeds dezelfde uitstraling erbij. Net alsof ze gewoon heel erg onafhankelijk en zelfstandig zijn. Heb die merrie trouwens 3jaar gereden en van begin tot eind bleef ze zo onverschillig. Kwam soms wel of soms niet bij me in de wei.

Ik weet niet of naar buiten kijken wel zo vreemd is; als ze naast je loopt als je wandelt heeft ze naar jouw kant toe natuurlijk weinig zicht. Aande longe zijn er veel meer paarden die standaard naar buiten kijken ongeacht welke hand je opgaat, zou weleens een balansprobleem kunnen zijn misschien?

**Geplaatst**: 20-03-09 09:41

Geplaatst: 20-03-09 09:41

Helemaal mee eens JoviBan! Ik denk dat je al heel goed bezig bent, geef het wat meer tijd en je zal zien dat ze op een gegeven moment jou aandacht gaat vragen.
Vooral het...je niet willen aankijken...is heel herkenbaar bij paarden die het vertrouwen in de mens zijn kwijtgeraakt.
Ik weet niet of je het al doet als je aan het "spelen" bent in de bak of paddock, maar wat soms kan helpen om haar toch nog meer op jou gericht te krijgen, zijn schijnbewegingen maken.
Dus ineens links of rechtsaf springen als ze voor je staat.
Door de snelle beweging die je dan maakt zal ze je meer in de gaten gaan houden.
Ik weet dat de meningen verschillen over snoepjes geven, maar ik heb altijd suikerklontjes bij me. Komen ze naar me toe als ze braaf zijn, dan krijgen ze er een.
Je kent het spreekwoord wel...de liefde van de man gaat door de maag? Bij paarden is dat soms ook zo en als het je net even helpt om wat meer vertrouwen te krijgen...ach waarom dan niet?

**Geplaatst**: 20-03-09 09:44

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst: 20-03-09 09:44

IK wil nog even toevoegen dat ik het al heel knap vind dat je merkt dat je paard je niet aankijkt en zich een beetje afwend!
Bosjes paardeneigenaren die dit niet zouden opmerken ( of willen natuurlijk!)
Dat maakt je een paardenmens en niet een mens met een paard!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-03-09 10:45

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-03-09 10:45

ccathalijne: het enige wat ik redelijk zeker weet is dat ze een zwaar trauma in haar mond heeft gehad, dit heeft de tandarts gezegd omdat hij maar zelden een paard zo heftig heeft zien protesteren. Daarbuiten weet ik eigenlijk niets zeker.

Arabesk: ik zou dolgraag het geld + een trailer willen, maar je krijgt niet altijd alles wat je wilt natuurlijk. Het moeilijke vind ik dat ik helemaal niet weet of Parelli wel bij mij past of niet. Als je me daar iets meer over zou kunnen vertellen, heel graag. Ik sta er best voor open, en zou ook wel bereid zijn om die dvd's aan te schaffen, maar alleen als ik zeker weet dat dát ook is wat ik wil. Anders is het wel heel veel verspild geld.

JoviBan: Ja, ik snap dat het meer tijd nodig heeft..wil alleen wel zeker zijn dat ik goed bezig ben met haar en het niet onbewust vererger.

Opisop: dat is het niet, denk ik..soms komt ze ook lekker staan kroelen namelijk, oortjes naar voren, hoofd op m'n schouder..en onverschilligheid is ook weer iets anders dan echt bangig zijn, wegdraaien, enzo.

Aerdenhout: Die schijnbewegingen heb ik wel eens geprobeerd, maar ze reageert er meestal nauwelijks op. Maar zal wel eens proberen om dat vaker te doen, onverwachter, kijken wat ze dan gaat doen. Overigens, dank voor het paardenmens compliment.

Ik doe echt wat ik kan om haar stapjes verder te helpen, vind het erg fijn om te horen dat ik dus wel op een goede manier bezig ben hiermee.

**Geplaatst**: 20-03-09 10:51

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst: 20-03-09 10:51

Een vriendin van mij rijdt een soortgelijk paard. Deed altijd alles omdat het blijkbaar simpelweg de manier was om negatief contact te vermijden.

Ze is gewoon lekker met het paard aan de gang gegaan en hem behandelt als paard. Fout gedrag niet hevig afstraffen, maar goed gedrag wel (overdreven) belonen.

Langzamerhand zagen we het paard veranderen van gebroken vogeltje naar levenslustig paard wat gek is op aandacht en alles doet voor de oh zo gewenste beloning. Hij is nu zelfs af en toe überenthousiast en helemaal paard.

Dus in mijn ogen is het eigenlijk vrij simpel: Geduld en liefde.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-03-09 23:51

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-03-09 23:51

Haha, dat klinkt zo simpel, hè?

Ik vind het alleen lastig om verschillende oefeningen te bedenken, die iets toevoegen qua training maar toch voor ons allebei ook leuk blijven.

Iets wat me wel opvalt, trouwens (beetje off-topic, maar ok) - hoe meer ik me hierin verdiep, hoe meer het me opvalt dat er zóveel mensen zijn die eigenlijk nooit bezig zijn met grondwerk. Terwijl ik juist meer en meer het gevoel krijg dat het zo ontzettend belangrijk is.

**Geplaatst**: 21-03-09 08:34

Geplaatst: 21-03-09 08:34

Een hele belangrijke 'oefening' is buiten wandelen met je paard, aan de hand.
Je schreef dat dit nog even geen mogelijkheid is. Wil je vertellen waarom dat niet kan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-09 09:50

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-09 09:50

Het paard is nog niet officieel van mij, en we weten nog niet of ze verkeersmak is. De huidige eigenaresse wil het liever niet, omdat ze bang is dat er iets gebeurt en dat ik het paard dan niet meer zou kopen.

Ik denk zelf dat ze best wel verkeersmak is, omdat ze totaal niet reageert op/bang is voor trekkers/auto's op het terrein, of lawaaige motoren die over de weg langsrijden enzo. Maar ik snap de angst van de eigenaresse ook wel weer.

Het is wel de bedoeling dat we binnen redelijke tijd met meerdere paarden naar buiten gaan, zodat ik weet hoe ze reageert. Helaas vinden de anderen buiten rijden/wandelen vooral leuk voor zichzelf, en maakt het ze niet zoveel uit om daarmee te wachten.

**Geplaatst**: 21-03-09 09:56

Geplaatst: 21-03-09 09:56

2 maanden is kort hoor!
volgens mij heb je ook nog es met een dominante merrie te maken,dus dan kan het nog wel langer duren.
ik verzorg er ook zo eentje, en zo af en toe merk ik dat ze me echt wel aardig vind en leuk,maar de helft van de tijd doet ze alles omdat het dan maar moet.

nou dan maar,dan lach ik haar uit en ik accepteer het.
niet elk paard is heel open naar mensen toe en durft meteen met je samen te werken he??

gewoon lekker doorgaan zoals je nu bezig bent.
ligt denk ik toch het grootste gedeelte aan jezelf wat jij van een paard verwacht.

mijn eigen pony was zeker het eerste half jaar heel wantrouwig naar mensen toe,pas daarna durfde hij zich wat meer te geven.
kan best zijn dat de merrie dit gedrag altijd wel blijft vertonen, en dan is het maar net wat je daar zelf mee wilt

**Geplaatst**: 21-03-09 14:28

Geplaatst: 21-03-09 14:28

Parelli pakketen/boeken staan ook nog wel eens 2e hands op marktplaats of ebay.com (intressant vanwege de lage dollar).

verder zou je zelf een advertentie kunnen plaatsen , misschien woont er iemand in de buurt die wat meer ervaring heeft en je eens wilt helpen.

**Geplaatst**: 21-03-09 14:36

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst: 21-03-09 14:36

Heeft ze niet ergens pijn?
Er zijn genoeg paarden die als gevolg van pijn helemaal in hun schulp kruipen.

Ik zou dat eerst na laten kijken voordat ze van jou wordt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-09 18:10

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-09 18:10

Maar zou je dat niet ook aan andere dingen moeten zien? Moeite met bepaalde dingen, weigeren, protesteren..iets anders dan alleen haar algemene gedrag, zeg maar.

**Geplaatst**: 21-03-09 18:55

Geplaatst: 21-03-09 18:55

Dat hoeft niet.
Het zou bijvoorbeeld iets van chronische hoofdpijn door een verschoven wervel kunnen zijn. Zo'n paard kan verder helemaal prima zijn, maar zich toch beroerd voelen.

Een paard protesteert meestal alleen als hij plotseling (meer) pijn voelt, bijvoorbeeld bij het aangalopperen. Maar als een paard altijd evenveel pijn heeft, zal hij niet protesteren als je iets vraagt.

Het kan ook nog dat het paard gewoon zo'n goedzak is dat ze niet protesteert, ookal heeft ze nog zo'n pijn.

Ik weet het niet, ik ken jouw paard niet, maar ik heb zelf zo'n paard gehad en je wilt niet weten wat voor schuldgevoel je krijgt als je er later achter komt dat je paard al die tijd pijn heeft gehad. En zeker omdat dit paard nog niet jouw eigendom is zou ik het zeker in gedachten houden. Moet ze nog gekeurd worden?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-09 19:22

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-09 19:22

Ik moet nog even navragen of ze door de huidige eigenaresse is gekeurd of niet.

Maar het lijkt mij, dat als het door constante pijn is, er ook geen verbetering zou zijn, en die is er wel. Ook met rijden zit er zeker wel energie in, ze wil graag lopen, zou me kunnen voorstellen dat dit niet zo is als ze echt steeds pijn heeft.

Cowgirl, die advertentie is misschien niet eens zo'n slecht idee.

**Geplaatst**: 23-03-09 22:32

Geplaatst: 23-03-09 22:32

In je profiel staat dat het om een Welsh Cob gaat, daar zit dus een heleboel van je "problemen". Welsh Cobs zijn anders dan andere paarden, aan de ene kant kunnen ze heel lomp zijn, maar aan de andere kant super gevoelig, meestal zeer terughoudend en bangig bij vreemden, maar als ze je kennen kunnen ze behoorlijk brutaal worden (wat dan vaak voor dominant wordt aangezien).
Zoek les van iemand die ervaring heeft met Welsh Cobs is het beste advies dat ik je kan geven 8-)

Ze ziet eruit als een lief en eerlijk dier, dus ga er vooral voor, ik denk dat ze het heel erg waard is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-09 23:24

Re: Hoe moet ik hiermee omgaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-09 23:24

Dat zei iemand anders ook al ja! Haha, stom eigenlijk dat ik er nooit aan gedacht heb dat het ook grotendeels rastypisch kan zijn.

Nou is er in het verleden wel IETS gebeurd (volgens een ervaren tandarts, niet alleen volgens mijzelf) maar het zou wel een boel verklaren.

Wat dat betreft passen we wel bij elkaar, ik ben ook wantrouwend en kan tegelijk heel fel en over-iemand-heen-lopend zijn.

Nomineer dit bericht ×