8 weken geleden was ons opgevallen dat ze wat hobbelige zolen had.
Gister bleek dat er in de zool hier en daar in alle 4 hoeven zachte plekjes zitten waaronder geen nieuwe aanmaak is van zool
en waar je zo de hoeflederhuid zou kunnen voelen als je door zou duwen. Met name de rechterhoeven hebben hier last van, maar geen van allen zijn ze helemaal goed.De draagrand is oké, paardje loopt ook niet kreupel op zandgrond of gras, maar zoals te verwachten wel erg gevoelig op opgevroren ondergrond en steentjes.
Ze staat dag en nacht buiten. Oogt verder goed gezond en verhaart uitstekend.
Herkent iemand dit?
De bekapper denkt aan een voedingstekort waardoor ze geen nieuwe zool meer aanmaakt.
Mijn merrie is een jaar geleden verhuisd naar de plek waar ze nu staat. Ze krijgt 24/7 weidegang in een schrale wei, dagelijks een plukje voordroogkuil en een halve Marstall vitaminekoek.
Vergeleken met haar vorige weitjes is er hier wel veel minder variatie in het voer. Mijn eigen weitjes waren veel gevarieerder, met oa, duizendblad, elzentakken, kweekgras (waarvan de wortels ook werden uitgegraven
) en af en toe een eikel en nog veel schraler, met langer, uitgegroeid gras.Beide weiden zijn zandgrond, hoewel ze vroeger iets droger stond.
Als het inderdaad door een voedingstekort zou komen, weet iemand dan waaraan ik zou moeten denken? En heeft iemand een idee hoever ik terug moet rekenen qua voer op zoek naar een gemis? M.a.w. hoe snel is de aanmaak van de hoefzool?
Kan het ook komen door een tevéél aan voedingsstoffen (vergifitiging dus)?
De bekapper en wij staan voor een raadsel.
Vandaag is de dierenarts geweest om bloed af te nemen, hopelijk komt daar wat uit.
Tot die tijd smeer ik de zolen in met teatreeolie om bacteriën minder kans te geven. Op advies van een vriendin met Silverlindeopleiding komt daar nog jeneverbesolie bij, om de zolen harder te maken.
Hier wat foto's van alle hoeven,
LV
, RV (de slechtste)
,RA

en LA.

.

)




