Dinsdag 11 november,
Helaas wat een waterbak, laarzen aan en toch het beste ervan maken.
Me blok naar de bak gesleept en daarmee gaan spelen! Eerst Cunna losgewerkt, wat rek en strek oefeningen en buigingen hier en daar. Waarop ze zich zo lekker voelde dat ze zich even moest laten gaan. Bokkesprongen door de bak heen, jeeeeeej!
Daarna op ons gemakje het blok gaan bekijken, ik er eerst opstaan en Cunna laten snuffelen. Dat was leuk!
Ze draaide er telkens omheen, maar toen ze ervoor stond en ik 1 voetje voorzichtig erop zette had ze het direct door. Tweede voetje deed ze zelf erop zetten. Zo trots als een pauw stond ze omzich heen te kijken.
Dit was genoeg, ik koos ervoor een rondje buiten uit te stappen. Dezelfde route als die we laatst geheel ontspannen hebben gelopen.
De koeien waren weer spannend, maar na die overwonnen te hebben ging het oke. Todat we dollende stieren in de wei tegen kwamen, cunna werd helemaal heet, pittig, bang, sterk, en ik kon haar met moeite bij mij houden.
3x stilgezet, gerustgesteld en samen ernaar gekeken leverde niks op. Ze moest weg, en snel!
Achteraf gezien niet goed, maar ik werd er zelf ook bang van. Ze was Cunna niet meer
Gelukkig heel thuis gekomen en haar geknuffeld dat het oke was.
Maar nog steeds zit ik met me handen in het haar, had ik dit kunnen voorkomen? Hoe hadden jullie gehandeld? Hebben jullie nog tips voor me in zo'n situatie?
Ik hoop dat iemand zo'n zelfde situatie heeft kunnen oplossen, en mij hiermee wil helpen.
Groetjes,
Mieke