Geplaatst: 24-10-08 19:29 Citaat:In De Tao van Equus vervlecht Linda Kohanov het verhaal van haar ontdekking van de spirituele potenties van paarden met indringende mythologie, neurologische onderzoek en persoonlijke anecdotes.Resultaat is een buitengewoon verhaal over healing en communicatie dat de conventionele opvattingen over paarden op hun kop zet.
Het begon allemaal in het begin van de jaren negentig. Na een aantal voorspellende dromen zegde zij de riskante operatie van haar zieke merrie Rasa af. Om met haar paard in contact te komen volgde ze intensief de dagelijkse processen in de kudde en ontdekte dat paarden intens emotioneel, intuïtief en intelligent zijn. Ze weerspiegelen onze diepste gevoelens. In de loop der tijd kwam ze erachter dat dit bijzondere vermogen van paarden om authentieke gevoelens van mensen te spiegelen, die ze trachten te verbergen, een krachtig therapeutisch effect kan hebben. En zo ontwikkelde Linda Kohanov haar therapie op basis van de omgang met paarden om mensen te helpen zichzelf te ontdekken en hun fijnere vermogens te ontwikkelen.
Ik heb het tweede boek: ruiter tussen twee werelden ook al gelezen, maar het begin vond ik moeilijk omdat er vaak naar tao of equus verwezen werd. Daarmee dat ik super nieuwsgierig was naar dit boek.
(dat laatste is moeilijk voor mij 
). 
) .....dat is het gewoon ik hou zo ontzettend veel van die dieren.
. Lekker ding 
Ben er ook in bezig en vind het een geweldig boek. Het ene stuk leest wel makkelijker dan het ander, maar over het algemeen vlieg ik er doorheen. 
Maar op internet ben ik soms wel iets makkelijker en kort dingen eerder af. Zoals met ff of idd of iig. Je word gauw een beetje lui als je veel typt 
de mensen die mij al kennen van het buurforum noemen mij F6...
aan de longe kan ze niet meer galloperen en ohz kan ze absoluut niet draven (stappen ook niet ontspannen) dus ik weet niet of dat nog op te lossen is. Ik hoop weer op een wonder zoals de vorige keer, Arthur (mijn DA) heeft toen mijn hele paard weer opgelapt. Misschien dat hij Roxy weer los kan kraken en anders weet ik niet hoe het verder moet... mijn ouders betalen de stalling/voer en ik denk niet dat ze willen betalen voor een paard dat alleen nog maar in de wei kan lopen en af en toe een beetje spelletjes kan doen. Als het allemaal weer los gekraakt zou worden ben ik sowieso dressuurmatig niet zo goed onderlegd dat ik haar helemaal bij elkaar kan rijden, ik weet ook niet of ik wil blijven rijden als ik 4 keer per week aan de dressuur moet om 1 buitenritje te kunnen maken... is ook niet leuk voor Roxy want ik zie haar niet zo genieten van de dressuur als van de buitenritjes. Moeilijk, moeilijk... wat is wijsheid?
). Ik wil het wel weer gaan oppakken, ik wil mezelf rijtechnisch wel blijven verbeteren, ook omwille van mijn paard, om het haar zo comfortabel mogelijk te maken wanneer ik haar over vier jaar zelf wil inrijden. Maar hoe langer ik erover nadenk hoe meer ik er achter kom dat ik van paarden houd en niet van paardrijden op zich...