Arabesk schreef:Het grázen is het probleem en het niet willen luisteren en níet de afwezigheid van het bit. Een bit reken ik onder symptoom bestrijding, net als het hoefijzer.
Dat weet ik, maar ik rijd liever ontspannen met bit dan met spanning zonder bit. Ik ben wel bezig met het toewerken naar het bitloos. Momenteel kan ik niet rijden omdat mijn paard niet lekker loopt. Als ze weer bereden mag worden wil ik alles opnieuw introduceren (eigenlijk opnieuw inrijden) en dat hoop ik bitloos te doen. Sinds ik niet meer kan rijden ben ik meer bezig aan de hand en ik merk dat mijn paard aan de hand ook een stuk makkelijker is geworden en mij meer vertrouwd. Het eigen plan trekken is in mijn ogen onder andere een vorm van gebrek aan vertrouwen.
Maar ik stimuleer mensen wel een keer bitloos te proberen en te kijken op de site van de NVBP, waar ik zelf ook lid van ben. Ik vind het een goede zaak dat er meer aandacht is voor het bitloze rijden, omdat veel mensen toch maar wat aanprutsen wat bitten betreft. Alleen vind ik ook dat je mensen niet over 1 kan kan scheren. Ik ben lang op zoek geweest naar een bit dat Mone lekker zit. Ze is wel een paard met een stem en heeft met dit bit geen problemen. Dat zegt mij eigenlijk wel genoeg. Als zij ontspannen kan lopen en er tevreden mee is, dan vind ik het goed.

)
Mijn knol heeft is nu 6 jaar en uitgewisseld, door omstandigheden heeft hij weer een bit in gekregen. En ik moet eerlijk bekennen dat bepaalde dingen een stuk makkelijker zijn met bit, met name dressuurmatig rijden. Ik heb tijden lang bitloos gedressuurd maar heb nooit meer het echte "wauh" gevoel gevoelt, hij deed alles braaf maar voelde zwaar, en kwam niet tot echte verzameling. Dit was met bit gek genoeg gewoon vanzelfsprekend, dus ja ik vind bepaalde dingen met bitloos moeilijker. Hij loopt nu lekkerder door zijn lijf, verzameld beter en wordt veel bespierder.