heiditjj schreef:Ik zit een beetje met een dilemma. Mijn paard is qua temperament op buitenritten (alleen of met meerderen) nogal onvoorspelbaar. De ene keer loopt hij maar half te tölten (het is een ijslander), en de andere keer kan ik hem aan een heerlijk lang teugeltje laten stappen zonder dat hij ook maar iets in zijn passen versnelt. Hij vindt het namelijk HEEL leuk om zo hard mogelijk te gaan.
Ik wil heel graag bitloos met hem, ik heb al heel wat geprobeerd, maar hij loopt vrijwel overal doorheen (CRB, touwhalster, glücksrad, kruislinks systeem, dr. cook, sidepull, bosal).
Nu zit ik te denken over een hackamore (die ik hiervoor kort met een ander paard gereden heb), ik heb echter (zoals de meesten) heel veel horror en spook verhalen gehoord over het breken van het neusbot enz.
Mijn vraag: kan een hackamore een oplossing zijn, ook als hij een keer heel druk is buiten en ik bij iedere pas moet vasthouden en weer loslaten? Beschadig ik hem daar niet mee? En kan ik dan het beste aan een hack met korte of lange scharen?
Ik hoop dat iemand me kan helpen, dat bit zie ik niet meer zitten.
hoi ik heb mijn super voorwaardse ijslander altijd op de zware mechanishe duidse hackemore gereden met bijzonder goed resultaat, telkens een lichte ophouding met mijn ringvinger was genoeg om haar rustig op tempo te houden, en juist door de preciessie kon ze met deze hackemore t
ólten als de beste
.
, donderdag komt er een iemand van een passervice bij me langs om verschillende bitloze optomingen te proberen.