Moderators: C_arola, Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja
Fellor schreef:En het blijft vermoeiend dat er volgens het gros van de paardenmensen de visie op suikerklontjes of de harde hand zo zwart wit blijft. Er zit nog zoveel ruimte tussen.....
Geef mij maar de manier waarop ik én én heb. Een paard dat en respect voor me heeft en reageert op lichte vraag én plezier in zijn werk, vertrouwen in mij en een eigen persoonlijkheid. Liggen heeft voor een paard niet dezelfde betekenis als voor ons en het is dus meer de vermenselijking dan een doordachte training die wordt toegepast.
Fellor schreef:En het blijft vermoeiend dat er volgens het gros van de paardenmensen de visie op suikerklontjes of de harde hand zo zwart wit blijft. Er zit nog zoveel ruimte tussen.....
Geef mij maar de manier waarop ik én én heb. Een paard dat en respect voor me heeft en reageert op lichte vraag én plezier in zijn werk, vertrouwen in mij en een eigen persoonlijkheid. Liggen heeft voor een paard niet dezelfde betekenis als voor ons en het is dus meer de vermenselijking dan een doordachte training die wordt toegepast.
Cer schreef:Fellor schreef:En het blijft vermoeiend dat er volgens het gros van de paardenmensen de visie op suikerklontjes of de harde hand zo zwart wit blijft. Er zit nog zoveel ruimte tussen.....
Geef mij maar de manier waarop ik én én heb. Een paard dat en respect voor me heeft en reageert op lichte vraag én plezier in zijn werk, vertrouwen in mij en een eigen persoonlijkheid. Liggen heeft voor een paard niet dezelfde betekenis als voor ons en het is dus meer de vermenselijking dan een doordachte training die wordt toegepast.
Fellor, dat gaat twee kanten op. Tuurlijk zijn er veel tinten grijs (zeker 50) maar dat geldt dan dus andersom ook. Er wordt hier nergens (volgens mij?) gezegd dat dit soort methodes voor alle paarden goed is. Nee, alleen voor paarden die al erg verpest zijn. Daar gaat het in deze discussie om
Uiteraard is het normaal om in de grijsgebieden te zitten, met normaal vragen, lichte druk en wederzijds respect. Maar als dat niet meer gaat, wat dan. En zijn dit soort methodes dan wel of niet geoorloofd. Daar verschillen de meningen nogal over, en na al deze pagina's komen de voor en tegenstanders (om t maar even eenvoudig te stellen) niet nader tot elkaar. (waarom die dan nog in discussie zijn verbaast me)
@tecktonie: hoezo dat nou weer? Laat t nog even gaan...
Cassidy schreef:Fellor schreef:En het blijft vermoeiend dat er volgens het gros van de paardenmensen de visie op suikerklontjes of de harde hand zo zwart wit blijft. Er zit nog zoveel ruimte tussen.....
Geef mij maar de manier waarop ik én én heb. Een paard dat en respect voor me heeft en reageert op lichte vraag én plezier in zijn werk, vertrouwen in mij en een eigen persoonlijkheid. Liggen heeft voor een paard niet dezelfde betekenis als voor ons en het is dus meer de vermenselijking dan een doordachte training die wordt toegepast.
Ik heb hem al eerdere aangehaald: training van paarden, zo zacht als het kan en zo hard als het moet. Dat "zo hard als het moet" is echter voor iedereen verschillend, en de doorsnee eigenaar met een echt braaf paard heeft geen enig idee hoe dat "zo hard als het moet" er uit kan zien. Dat kan idd uitaarden in situaties zoals op de foto's in het begin van dit topic te zien zijn. En daar is niet iedereen zich van bewust, en keuren het bij voorbaat af. Ook zonder dat ze weten wat daaraan vooraf is gegaan. En zonder dat ze weten waar het toe kan leiden.
Ja, bij het trainen van paarden worden er veel menselijke emoties in een paard geprojecteerd. Kluisteren van paarden wordt meteen ver weggeschoven, ook zonder dat men weet wat de toegevoegde waarde daarvan kan zijn, kluisteren bij dekkingen worden geassocieerd met verkrachtingen en paard dat tegen je aanschuurt is schattig want hij vind je lief.
Nanno_123 schreef:horseyfries schreef:Het gaat om hetzelfde principe: kies je simpelweg voor de dood, een oplossing die altijd nog kan, of kies je voor een kans. (Het spuitje van de dokter in mijn eerste voorbeeld is dus wel om iemand in te laten slapen hé, ik geloof dat jij dat niet zo opvat).
Bij mensen zouden we geen twee keer nadenken, maar als het om dieren gaat zie ik hier ineens mensen die liever voor de uitzichtloze optie dood kiezen dan het paard nog een kans geven.
Dat vind ik raar en helemaal vreemd vind ik het als die mensen dat zeggen te doen uit dierenliefde, omdat het paard volgens hen bij niemand anders terecht zou kunnen. Je kunt het ook omdraaien: hoe groot is je ego als je denkt dat dat paard bij niemand anders behalve bij jou zich zou kunnen gedragen als hij gecorrigeerd is?
HalloDan schreef:Dus nee, ik vind een dier dit moeten laten doorstaan en maar hópen dat dat het gecorrigeerd kan worden, voor mij veels te ver gaan. Dan vind ik de dood een stuk diervriendelijker, waarom kost wat het kost zo'n dier in leven willen houden?
HalloDan schreef:Als ik soms zie/hoor wat mensen allemaal moeten doorstaan en er voor over hebben om (langer) in leven te blijven, dat zou mij te ver gaan eerlijk gezegd. Nee, geef mij maar een humane, snelle dood waar geen lijdensweg aan vooraf gaat.
Dus de stelling 'bij mensen zouden we geen 2x nadenken' gaat voor mij niet op en ik kan me niet voorstellen dat ik daar de enige in ben?!
Dus nee, ik vind een dier dit moeten laten doorstaan en maar hópen dat dat het gecorrigeerd kan worden, voor mij veels te ver gaan. Dan vind ik de dood een stuk diervriendelijker, waarom kost wat het kost zo'n dier in leven willen houden?
Fellor schreef:En het blijft vermoeiend dat er volgens het gros van de paardenmensen de visie op suikerklontjes of de harde hand zo zwart wit blijft. Er zit nog zoveel ruimte tussen.....
Geef mij maar de manier waarop ik én én heb. Een paard dat en respect voor me heeft en reageert op lichte vraag én plezier in zijn werk, vertrouwen in mij en een eigen persoonlijkheid. Liggen heeft voor een paard niet dezelfde betekenis als voor ons en het is dus meer de vermenselijking dan een doordachte training die wordt toegepast.
HalloDan schreef:We hebben het hier natuurlijk wel over de extremen en niet over een paard wat af en toe een beetje lastig is hé? Mocht ik zo'n paard hebben, hoe vind ik dan iemand die dat wél kan? Ik denk dat 9 van de 10 mensen niet met zo'n paard om zouden kunnen gaan. Moet ik dan zélf jaren blijven tobben en leuren met zo'n (gevaarlijk)dier? Natuurlijk, als ik iemand zou vinden die het wél kan: die mag hem zo gratis meenemen! Want zo'n paard moet je niet eens wíllen verkopen aan een doorsnee-paarden liefhebber.
HalloDan schreef:We hebben het hier natuurlijk wel over de extremen en niet over een paard wat af en toe een beetje lastig is hé? Mocht ik zo'n paard hebben, hoe vind ik dan iemand die dat wél kan? Ik denk dat 9 van de 10 mensen niet met zo'n paard om zouden kunnen gaan. Moet ik dan zélf jaren blijven tobben en leuren met zo'n (gevaarlijk)dier? Natuurlijk, als ik iemand zou vinden die het wél kan: die mag hem zo gratis meenemen! Want zo'n paard moet je niet eens wíllen verkopen aan een doorsnee-paarden liefhebber.
@Horseyfries
Sowieso vind ik mensen met dieren vergelijken niet opgaan.
Maar voor mij zal het geen vanzelfsprekendheid zijn om alles uit de kast te trekken om maar in leven te blijven.
Hoezo, geloof jij daar niets van? Ik denk waarschijnlijk gewoon anders over de dood dan jij?
Cassidy schreef:HalloDan schreef:We hebben het hier natuurlijk wel over de extremen en niet over een paard wat af en toe een beetje lastig is hé? Mocht ik zo'n paard hebben, hoe vind ik dan iemand die dat wél kan? Ik denk dat 9 van de 10 mensen niet met zo'n paard om zouden kunnen gaan. Moet ik dan zélf jaren blijven tobben en leuren met zo'n (gevaarlijk)dier? Natuurlijk, als ik iemand zou vinden die het wél kan: die mag hem zo gratis meenemen! Want zo'n paard moet je niet eens wíllen verkopen aan een doorsnee-paarden liefhebber.
Mag ik daaruit concluderen dat je mening puur op theorie gestoelt is en je geen "gevaarlijke" paarden bent tegengekomen? Dan maakt dat veel duidelijk ja.
Een wat dominantere hengst, vers uit de opfok zonder noemenswaardige basis, daar kun je je handen vol aan hebben.
Sterker nog een hengst, die fijn op een achteraf weitje met een maatje heeft kunnen staan waar hij al die tijd de baas over is geweest, die dan in handen komt van mensen die er 1) niet correct mee om kunnen gaan (en in het geval die hengst bij iemand thuis is dat een allang gepasseerd station) en 2) te lang mee aanmodderen, die kan omslaan als een blad aan een boom als hij wordt gecastreerd en een keer een flinke aanvaring heeft waarmee hij op zijn plek wordt gezet. Zo'n dier hoeft echt niet dood!
En adressen waar men dergelijke dieren aan kan gaan pakken? Ik weet er wel een paar. Een daarvan is op Bokt al langsgeweest: Gerd vd Hof bijv.
HalloDan schreef:De voorbeelden die jij nu noemt met de oplossingen: dat noem ik geen extremen eerlijk gezegd. Een paard eens goed op z'n plaats zetten of castreren en hup het probleem is opgelost? Daar kan je zelf, of met hulp zelf ook nog wel opkomen.
Ik doelde echt op paarden waarbij je álles al uit de kast hebt getrokken.
piepenfiets schreef:Iedereen die in één sessie voor publiek "wel effe" een paard zal "breken" of corrigeren is imo een halve gare;dan gaat het om ego van de trainer ipv het paard.
Vwbt het filmpje van Buck B;er was voorinformatie en all the more reason waarom ik niet begrijp waarom deze hengst uitgelokt word.Iedereen die wel eens met zo'n agressief paard heeft gewerkt wéét dat je altijd een nooduitgang creeert alvorens je aan het werk gaat. Met alle respect voor de mans horsemanship denk ik niet dat dit een goed voorbeeld is van een levensgevaarlijk paard dat heftige trainingsmethoden zoals in het eerste filmpje, vergoeilijkt.
Juist bij dit soort dieren komt het aan op brainpower en wederzijds respect.
Overigens is de hengst in Bucks filmpje niet afgemaakt naar ik begrijp en maakt het inmiddels goed bij andere mensen.