althans met de deterministen 
ach het voegt niks toe, tis alleen waar de discussie nu over ging
Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
althans met de deterministen 

. Ik ben van mening dat als je een paard echt niet onder dwang wil benaderen, dan mot je hem lekker in de wei laten staan
. En dat wil dus zeggen dat ik mijn paard wel dwing
. Toen kreeg ik zo'n kruislingshoofdstel te leen en in 1 woord geweldig
. Bossen; no problem, het dorp idem enne ... dressuren ook niet
.
. Het enige wat ik als positief ervaar, is dat ik met dat kruislings gedoe beter oplet wat ik doe (omdat ik dat nog moeilijk vind), dus bewuster bezig ben en dus meer rust heb. Zelf heb ik wel het vermoeden dat het aanleren van bijv. appuyeren en travers (misschien
) wat moeilijker is voor ons met dit hoofdstel omdat je dan heel goed moet opletten wanneer je bepaalde buiging (onder dwang) moet vragen en loslaten. En mij lijkt dat met bit wat makkelijker door te voeren maar dat weet ik nog niet
Shadow0 schreef:Dat zie ik ook terug bij de paarden. Zoals ik al geschreven heb begeleid ik ruiters met een beperking. Een groot deel daarvan is niet consequent en beschikt bij lange na niet over de timing of handigheid of ervaring om daar op in te grijpen. Die paarden worden dus niet gedwongen - een paard dat niet met beginners wil lopen kan dat heel makkelijk voorkomen. Wij hebben een paard staan dat duidelijk te kennen heeft gegeven geen ruiters op z'n rug te willen hebben, door die er op de meest geniepige manieren af te gooien, en ze nog een trap na te willen geven ook. Dat is effectief, zulke paarden lopen al vrij snel niet meer mee in de lessen hoor. Zelfs al zou een hele goede ruiter zo'n paard kunnen dwingen om zich te gedragen, je kunt nooit een paard dwingen om gewillig en braaf te zijn bij onervaren ruiters. En toch zijn veel paarden dat.
Dat is een keuze die ze hebben en die ze maken. Ze zullen het niet zo beredeneren, maar even goed merk je het verschil - sommige paarden kun je niet vertrouwen met beginners, en andere wel. Het verschil zit 'm niet in de dwang die wordt toegepast, maar in de wil om mee te werken.
Hermelientje schreef:Hoe beter iemand kan africhten hoe minder vaak het uit de hand loopt en hoe minder vaak er dwang nodig is, daaraan herken je de goede africhter.
Het woord 'dwang' was niet waar ik me aan stoorde, maar vooral het idee dat 'alles' dwang is. Zoals jij het omschrijft is dwang alleen maar nodig in bepaalde situaties, maar werk je voor een groot deel vanuit het sturen / vragen / uitnodigen / bemoedigen.Citaat:Als ik echter zo goed ben als africhter dat ik niets eis van mijn paard wat hij fysiek niet kan volbrengen en hij weet dat hij even moet luisteren en dat er dan een beloning volgt dan willen bijna alle paarden best wel meedoen aan dat spelletje en zo verbeter je een paard, langzaam maar zeker stapje voor stapje.
Dat is precies hoe ik het zie (als ik het al anders verwoord heb, dan was het toch dit wat ik eigenlijk wilde zeggen.) randalinpony schreef:Shadow, tuurlijk is africhten ook voor een heel deel vragen, uitnodigen, bemoedigen, enz...
Maar op het moment dat de uitnodiging niet aangenomen wordt, is dwang toch echt noodzakelijk.
Hermelientje schreef:Zo nu even weer helemaal on topic.
Maar mijn echte verwarring met bitloos is het volgende. Mijn dochter en ik hebben een keer het bitloos rijden uitgeprobeerd. Zij met zo'n kruiselings systeem (Dr. Cook) en ik met een kaptoom. Zij vond dat er eigenlijk nauwelijks verschil was, alleen zei ze dat je erg geconfronteerd werd met de puntjes waar je toch iets verkeerd deed zoals volte insturen op de binnenteugel dat werkte niet, dus eigenlijk een goede zaak, ze moest alles heel erg op haar zit/benen/buitenteugel tegen de hals doen. Met mij ging het met die kaptoom eigenlijk beter dan normaal met een bit, hij was zo ongelofelijk braaf, durfde geen centimeter met zijn hoofd voor de loodlijn te komen en geen pasje verkeerd te zetten, hij was duidelijk diep onder de indruk van die druk op zijn neus. Als ik normaal niet genoeg impuls heb gaat het aan de voorkant mis, maar nu bleef hij keurig "in de houding" lopen. Dan zou ik dus de conclusie kunnen trekken zoals sommige mensen doen dat bitloos vriendelijker is want opeens is het paard veel gehoorzamer. Maar ik zou ook de conclusie kunnen trekken dat ik er eigenlijk voor mijn paard een zwaarder dwangmiddel aan had gehangen, dus dat het juist niet vriendelijker was. Ik heb eens gelezen dat het Dr. Cook systeem druk achter de oren geeft en bij een stevige ophouding inwerkt op het evenwichtsorgaan van het paard, dus dat lijkt me dan toch ook een soort dwang.
Shadow0 schreef:randalinpony schreef:Shadow, tuurlijk is africhten ook voor een heel deel vragen, uitnodigen, bemoedigen, enz...
Maar op het moment dat de uitnodiging niet aangenomen wordt, is dwang toch echt noodzakelijk.
Maar dat heb ik dan ook nergens ontkend!
Ik ben het alleen niet met de stelling eens dat 'alles' onder dwang valt.
randalinpony schreef:Fransje 123: als jij accepteert dat iedere, ook heel lichte mate van vermoeidheid, pijn of ongemak de grens is, dan accepteer je ook dat je een paard niet intensief kan trainen.
Evelienepien schreef:Van zo'n kruislings ding weet ik de inwerking niet precies (nu wel als ik het hierboven lees!) maar ik weet wel van onze paardentandarts dat die best "bang" is van een kaptoom. Dit omdat je dus schijnbaar het neusbeentje van een paard (dat eigenlijk maar een heel dun schijfje bot is) heel gemakkelijk kan breken. En dat is ook iets wat de meeste mensen niet weten.
fransje23 schreef:Evelienepien schreef:Van zo'n kruislings ding weet ik de inwerking niet precies (nu wel als ik het hierboven lees!) maar ik weet wel van onze paardentandarts dat die best "bang" is van een kaptoom. Dit omdat je dus schijnbaar het neusbeentje van een paard (dat eigenlijk maar een heel dun schijfje bot is) heel gemakkelijk kan breken. En dat is ook iets wat de meeste mensen niet weten.
Bedoel hij geen hackamore? Bij een kaptoom heb je geen hefboomwerking waardoor je veel minder kracht hebt dan bij een hack.
randalinpony schreef:Een kaptoom is een tamelijk stug ding waar vaak ook metalen strips in verwerkt zitten, en de impact op een gevoelig neusbeen kan best heftig zijn hoor.
Maar volgens mij mag een kaptoom ook niet op het neusbeen liggen, maar moet ter hoogte van de hoge neusriem waar de schedel aaneengesloten is.
Maar als het met een hack met lange scharen al heel moeilijk is om het neusbeen te breken zal dat met een kaptoom zonder hefboom nog moeilijker zijn. Overigens zit niet in iedere kaptoom metaal verwerkt, je hebt diverse uitvoeringen. Overigens vind ik ze wel fijn om mee te werken. Mijn paard reageert er beter op dan al die aansnoerdingen. randalinpony schreef:Fransje 123, ik denk dat wij gewoon van mening verschillen over dwang.
Ik train ook met puur belonende systemen (clicker) en ben me er dus bewuster van dat de meeste systemen gebaseerd zijn op negatieve systemen, zoals wijken voor druk (bewust toepassen van druk waarbij de beloning het wegnemen van een negatieve prikkel is, of zelfs op het toepassen van negatieve prikkels. (zoals het toedienen van een spoor)
Als je werkelijk tegen iedere vorm van dwang bent, kun je dus ook niet gebruik maken van de atributen om negatieve prikkels toe te dienen, zoals sporen, zwepen en bitten en zelfs halsters.
Oke, off topic, maar misschien ook wel niet zo heel erg...
Onder dwang versta ik iets vragen van een paard op een zeer dwingende manier waarbij vaak niet of nauwelijks rekening gehouden wordt met de onmogelijkheden van het paard.
). Ook stapt ze veel krachtiger (voorheen sloffen, nu keurig krachtig met achterbeen ondertreden). Zij is erg blij met de verandering en is van een typetje sloom manegepaard verandert in een meewerkend dier wat op zachte hulpen al doet wat je vraagt.