germie schreef:Is dat inderdaad iets als veedrijven, dan vraag je een andere vorm van meedenken van een paard. Een dressuurpaard kan gewoon z'n hoofd meer richting de loodlijn brengen omdat het niet zelf hoeft te reageren op de reacties van vee,h et moet ontspannen en met vertrouwen de ruiter gehoorzamen. Een veedrijverspaard moet meedenken, ...
Waarom mag een 'dressuurpaard' niet zelf denken???
Verder is een veedrijverspaard ook een dressuurpaard.
Verder kan geen enkel paard soepel met het lijf bewegen als de kop verticaal wordt vastgehouden.
Zoals ík het zie is niet zelf mogen denken een vorm van aangeleerde hulpeloosheid en níet dat waar elke vorm van dressuur om gaat.
Zéker in de 21ste eeuw is het toch van de zótte dat een paard met of zonder bit met de kop in een hulpeloze houding gedwongen moet worden omdat het zelf niet mag denken?!
Ja, het is moeilijker om een paard méédenkend weerstandloos op de hulpen te leren reageren, maar dat is toch juist helemaal perfect?! Dan heb je een punt om te beoordelen 
Óóít was een 'dressuurpaard' een cavalleriepaard. Een paard dat met zo min mogelijk belasting van man en paard snl door élk terrein moest kunnen. Daartoe moest het weerstandsloos op ruiternavigatie zélfdenkend lopen. Om te kijken of combinaties toe waren aan het eggie was een rijproef bedacht. Die rijproef is de directe vader van de huidige (FEI) klassieke dressuurproef.
Helaas is de huidige proef los van het paardríjden en krijgen ruitercombinaties die nog niet veilig en betrouwbaar naar de trailer kunnen rijden prijzen.
De crux van goed paardrijden is jouw paard te laten willen wat jij wil.
Het is irrelevant of dit voor veedrijven, door gevaarlijk terrein of voor een setje kunstmatige oefeningen in een omheinde zandbak is.
Dat kan met of zonder bit, met of zonder optoming. Het kan niet, nergens mee, als je de crux niet door hebt.
hc
Geplaatst: 08-11-07 09:45 
