Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Azmay schreef:Ik vraag me af wat een instructeur mij zou kunnen leren eigenlijk wat ik niet door observeren kan leren, zonder geforceerd te werken ook nog. Mijn merrie is nogal een eigenwijs geval zo nu en dan.
. Alleen op het moment dat je iets wilt of iets vraagt, dat dan alles uit elkaar valt. WildWings schreef:Parelli is overigens qua persoon/methode, mijn inziens, wel echt wel zo'n beetje het tegenovergestelde van wat in deze docu wordt beschreven en laten zien overigens. Vraag me dan af of je met zo'n antwoord de docu wel gezien (of begrepen) hebt.
sanne83 schreef:Een ander manier van leren is op een gestructureerde manier "doen". Dit is waar parelli onder valt. Daar is het de bedoeling dat je door het doorlopen van bepaalde oefeningen in een bepaalde volgorde vanzelf feel en timing krijgt. Eerst begin je groot en onhandig en dat ga je later allemaal verfijnen, waardoor je met een volgend paard op een heel andere, verfijndere manier kan beginnen. Je moet hier denken aan een level 4 niveau parelli, dan begin je pas een beetje de feel te krijgen waar deze docu naar verwijst.
Slechte voorbeelden zijn overal.
) heen kijk, dan zie ik niets wat mij nou nieuw lijkt of wat alleen bij deze mensen te vinden is. sanne83 schreef:. Die weg ziet er nooit uit zoals het eindproduct. Als je leert dansen, sta je ook eerst tien keer op iemands tenen. Langzaam maar zeker wordt je beter en gaat alles soepeler en verfijnder. Naar mijn idee kan je niet verwachten dat je zonder kunde en kennis iemand de "houding" aanleert van een horseman. Dat gaat langzaam, met vallen en opstaan en naar mijn idee, vooral oefenen.De "state of mind" die in deze docu naar voren wordt gebracht, kan je jezelf, naar mijn idee, niet zomaar aanmeten. Die moet je ontwikkelen door constant heel, heel bewust met je training bezig te zijn.
. Toch ben ik me er (vanwege de problemen waar ik tegenaan liep met 1 van mijn paarden) verder in gaan verdiepen en kwam ik er achter dat het helemaal niet zo zweverig is als het lijkt. Je verplaatst je meer in hoe paarden in de wereld staan en werkt vanuit die gedachte met je eigen paard(en) en hun eigen karaktertrekken. Daar kun je geen stappenplan aan hangen en dat maakt het op het oog misschien wat vaag. En ja, je moet bereid zijn om kritisch naar jezelf te kijken en dat is niet altijd even makkelijk