Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-05-09 12:00

Re: Geweld tegen geweld, NH of niet?

Geplaatst: 17-05-09 12:00

Je moet het menen, maar je moet niet kwaad zijn.

**Geplaatst**: 18-05-09 13:29

Geplaatst: 18-05-09 13:29

Lovely schreef:
Je moet het menen, maar je moet niet kwaad zijn.

En dat is dan weer de kern waar het meestal mis gaat.......

**Geplaatst**: 25-05-09 15:59

Re: Geweld tegen geweld, NH of niet?

Geplaatst: 25-05-09 15:59

Ik heb nog nooit geweld gebruikt bij een paard.
En heb heel wat paarden met een moeiljk verleden gezien die door anderen waren afgeschreven als agressief en onvoorspelbaar.

Groot maken en ruimte aangeven, daar hoeft geen klap bij aan te pas te komen. Wat voor mij heel goed werkt is als ze agressief doen van ze weglopen.

Ik weet dat je ze dan hun ruimte geeft en uit hun ruimte gaat en dat dat een teken is dat zij aan de macht zijn, maar voor mij heeft het geholpen omdat ze op een gegeven moment beseffen dat het over is met de fun en dat ik pas weer terug kom als ze zich behoorlijk kunnen gedragen.

Ik denk dat het een deel is van je eigen houding of je al dan wel of niet geweld zult gebruiken in situaties. Ik red het zonder, gelukkig. Maar kan me voorstellen dat anderen zich beter voelen als hun paard er daarna wel gewoon 'onder is'.

Mijn idee is dat als ik geweld gebruik, zijn geweld waarschijnlijk harder zal aankomen.... Ben gewoon niet zo goed daarmee dus heb een andere voor mij betere oplossing gevonden.

**Geplaatst**: 25-05-09 17:05

Geplaatst: 25-05-09 17:05

randalinpony schreef:
Verder hinniken de merries hier best veel, ook snachts hoor ik ze weleens zacht hinniken, best apart eigenlijk. Als er veulens zijn is er ook best veel vocale communicatie.Vaak brommeren ze ook zo zacht dat je het niet hoort, alleen aan de neusgaten ziet, maar onze oren zijn geen paardenoren.

Off-topic, maar ik ben blij dat ik dit eens lees :-)

Ik kan alleen maar zeggen dat ze bij mij ook erg vocaal zijn, dag en nacht eigenlijk. En dat gaat ook van gillen en piepen tot brommen, snuiven en nachtelijke 'hmm' geluiden.

Ze hebben ook altijd alles gehoord, van de auto die aankomt over de paardengeluiden bij de buren tot mijn wekker 's ochtends..en reageren daar continu op. Zelf gevarieerd gebruik maken van je stem lijkt me dus een voor paarden erg begrijpelijke manier van communicatie.

**Geplaatst**: 25-05-09 20:17

Geplaatst: 25-05-09 20:17

Tja, en bij ons in de kudde hinnikt voornamelijk de onrustige 'hengst' (de pony die pas op zijn 22e gecastreerd is). Verder zijn ze erg rustig, hoor.

De mijn kreunt wel heerlijk, als hij ligt te slapen, maar dat hoor je alleen als je naast hem (of tegen hem aan) ligt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-09 09:23

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-09 09:23

Voor mij werd het ook pas duidelijk hóe spraakzaam ze zijn, sinds we ertussen wonen.

(En dan letterlijk ertussen want de paddock zit zeg maar in een L-vorm (whaha, onze ponys hebben een L-vormige living

) rond onze keet, er zit alleen een dunne wand tussen ons en de pony's.)

**Geplaatst**: 26-05-09 14:29

Geplaatst: 26-05-09 14:29

Mijn ervaring is ook dat paarden erg vocaal zijn hoor

Mijn eigen jongens laten vaak genoeg een grinnik horen,een zacht "hallo ben je daar" of een bulderend "waar was je nou!!"
Of een gepiep "kijk mij nu eens gek doen

Merries kunnen enorm miepen en gillen

Hengsten kunnen ook enorm veel kabaal maken

Paarden zijn alles behalve stil

Als mijn jongen dreigen ze te misdragen berijpen ze een kort HE of TAHTAHTAH enorm goed (laatste is misschien raar maar helpt enorm als ze de kruiwagen met lekkers proberen te plunderen voordat het op de plaats van bestemming is.De reactie is vaak kont omhoog,hoge piep,wegrennen en daarna snel weer terugkomen en vanaf een bescheiden afstandje wachten...

)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-09 15:01

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-09 15:01

Ik heb er geen apparatuuur voor, maar een opname van een dekking hier zou best grappig zijn.

Wat mij alleen soms stoort, is dat in sommige NH kringen allerlei aannames over paardengedrag worden gedaan(bijvoorbeeld over het al dan niet geluid maken van paarden), waaruit dan een bepaald waarde-oordeel (dat vooral) vloeit over sommige gedragingen van mensen, terwijl de aannames niet kloppen in de eerste plaats.

Ben ik nog te volgen? Ik volg mezelf niet meer.

Overigens wel grappig in deze discussie: ook mensen communiceren veel meer met lichaamstaal dan met gesproken taal, zelfs als ze spreken, gaat een luisteraar nog meer af op de lichaamscommunicatie.

**Geplaatst**: 26-05-09 15:07

Geplaatst: 26-05-09 15:07

Sorry Randalin...ben ernstig op zoek naar je spoor....vrees dat het weggespoeld is

Veel mensen zijn zich niet eens bewust van hoeveel lichaamstaal ze gebruiken

totdat ze in een paddock gezet worden met een paard

**Geplaatst**: 26-05-09 15:40

Geplaatst: 26-05-09 15:40

randalinpony schreef:
Wat mij alleen soms stoort, is dat in sommige NH kringen allerlei aannames over paardengedrag worden gedaan(bijvoorbeeld over het al dan niet geluid maken van paarden), waaruit dan een bepaald waarde-oordeel (dat vooral) vloeit over sommige gedragingen van mensen, terwijl de aannames niet kloppen in de eerste plaats.

Kun je hier eens een concreet voorbeeld van geven, want ik kan er geen chocola van maken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-09 20:06

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-09 20:06

Ik quote nog maar eens de reden dat ik met het hinnik/brom/piep/brul/knor verhaal op de proppen kwam:

Citaat:
Oeh, daar maak je wel een denkfout...

Paarden gebruiken maar heel weinig vocale signalen en al helemaal geen schreeuw om een ander te corrigeren. Schreeuwen is in zo'n situatie erg typisch roofdieren gedrag en is voor een paard VEEL beangstigender en onlogischer dan een trap tegen zijn kont.

Geweld heeft in mijn beleving te maken met agressie. Er is niets agressiefs aan een goed getimede, neutrale en 'energie matchende' knal.

Ik lees deze opvatting in Naturalisland regelmatig, haakte er hier eens op in. Geen idee waar de opvatting vandaan komt, maar ik zie (nou ja, hoor) in mijn groep paarden gewoon andere dingen.

Ik moet eerlijk zeggen dat mijn grote paarden minder lawaai maken dan de kleine piepers, maar dat kan ook komen omdat ze maar met zijn tweetjes zijn en nooit ver van elkaar. Ze hinniken meer naar mij (vooral in de paddock als ze me zien, de merrie staat ook vaak bij het raam waar ik achter zit.)

In de merriekudde gaat natuurlijk ook veel meer om, groep van 10 dieren van 0 tot 17. Tuurlijk babbelen ze niet de héle dag met elkaar, maar er is dus wel veel vocaal contact.

Verder deel ik de opvatting dat paarden niet schreeuwen bij het corrigeren ook niet, mijn minimerrie geeft regelmatig een piep als ze een tik uitdeelt, en ik heb vaak genoeg merries horen brullen als leeuwen tijdens écht heftige rangordegevechten.

Bij de hengst kan het ook hevig tekeer gaan.

Ik kan me echter weer wel voorstellen dat het per kudde verschilt hoeveel lawaai er geproduceerd wordt, want paarden hebben natuurlijk verschillen in hun gedrag, en kuddes hebben allemaal hun unieke samenstelling van individuen.

Misschien staan hier extreme schreeuwlelijkerds. Dat past dan wel weer mooi bij hun baasjes. :Y)

Overigens hebben paarden wel degelijk agressieve gevoelens die ze ook uiten, dus een klap die met woede gegeven wordt maakt ze echt niet van streek als hij op een voor het paard begrijpelijk vergrijp volgt.

**Geplaatst**: 26-05-09 21:33

Geplaatst: 26-05-09 21:33

Wij hebben verschillende kuddes en koppels staan en er wordt relatief weinig gehinnikt, hoor.

Vergeleken bij de lichaamstaal klopt het zeker wel dat er minder gebruik wordt gemaakt van hun 'vocale'/'verbale' kwaliteiten.

Natuurlijk zijn er 'mieperds' en bv onze enige 'hengst' (gecastreerd op zijn 22e) laat ook wel een van zich horen, maar dat is het dan ook. En je zult altijd uitzonderingen hebben. Maar er staan hier in het dorp tig paarden en als die allemaal zo luidruchtig zouden zijn, dan zou ik veel vaker moeten horen. Ik hoor de koeien om de hoek nog vaker loeien, geloof ik.

Agressie zie ik ook nauwelijks bij paarden en zeker niet bij degenen die elkaar kennen. Wel dominantie, dat komt heel veel voor. Maar dat is geen agressie. Ik vind paarden over het algemeen ook helemaal niet agressief. Tuurlijk zijn er uitzonderingen, maar de meesten zijn gewone sociale kuddedieren, die goed kunnen samen werken. Dat is mijn jarenlange ervaring met kuddes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-09 08:21

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-09 08:21

Definitie van agressie en definitie van dominantie?

Heel veel uitingen van paarden zijn nauwelijks voor het menselijk oor hoorbaar, dan moet je dus echt de neusvleugels zien bewegen om maar te weten dat ze hinniken of er dichtbij staan.
Merries met veulens bijv. die 'praten' ook best veel tegen hun kind.

En dan nog, paarden staan ook niet de hele dag te 'lichaamstalen', meestal staan ze te grazen/dutten.
Tussendoor groomen ze wat of jagen eens iemand uit hun buurt, ingewikkelder gaat het meestal niet.
Net als bij mensen is er vooral veel interactie tijdens 'life-events', geboortes, dekkingen, nieuwe dieren in de kudde etc.

Het zal best wel dat paarden meer lichaamstaal dan vocale taal gebruiken, maar dat is helemaal het punt niet.

Ze gebruiken het, in heel verschillende contexten (echt niet alleen hard brullen dat in het hele dorp gehoord kan worden

) en ze weten heel goed wat bedoeld wordt met een brul tijdens een correctie.

Omdat ze dat zelf ook toepassen.

**Geplaatst**: 27-05-09 11:25

Geplaatst: 27-05-09 11:25

randalinpony schreef:
Definitie van agressie en definitie van dominantie?
En dan nog, paarden staan ook niet de hele dag te 'lichaamstalen', meestal staan ze te grazen/dutten.
Tussendoor groomen ze wat of jagen eens iemand uit hun buurt, ingewikkelder gaat het meestal niet.
Net als bij mensen is er vooral veel interactie tijdens 'life-events', geboortes, dekkingen, nieuwe dieren in de kudde etc.

Ik denk dat ook tijdens het grazen en dutten ze lichaamstaal uitstralen (uitten misschien meer), het is niet iets wat ze denk ik bewust doen zo van "oh nu zal ik eens gaan lichaamstalen naar die naast me", mensen zijn ook altijd aan het lichaamstalen. Je hebt je lichaam altijd bij je en wat je ook doet het is in een houding en kan altijd iets uitstralen. Als ze staan te eten op een rustige manier straalt het uit 'er is volgens mij nu niets aan de hand'. Mocht er wel wat aan de hand zijn dan veranderen ze hun lichaamshouding.

Paarden lichaamstalen altijd, mensen ook, konijnen ook (al ben ik nog altijd wat onzeker op het konijnentaal gebied).

Er is alleen verschil in heftigheid van lichaamstaal.

Maarja, dat denk ik dan weer...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-09 11:55

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-09 11:55

Tja, zo kun je het ook opvatten, maar dan zou ik geneigd zijn verschil te maken in passief en actief communiceren...

Zo beschouwd is je mond houden ook veelzeggend namelijk....

**Geplaatst**: 27-05-09 12:43

Geplaatst: 27-05-09 12:43

Vooral bij merries met veulens hoor ik veel geluid, maar voor de rest eigenlijk weinig. Vergeleken met lichaamstaal dan.
Is ook helemaal niet een punt van "nh" trouwens. Lichaamstaal vs. stemcommando's zijn een leerpunt voor de mens. Net als bij mensen

, zijn paarden eerst geneigd naar je lichaamstaal te kijken en niet naar wat je zegt. Daarentegen gebruiken de meeste mensen vooral stemcommando's, die totaal niet overeenstemmen met wat ze doen. Eerst duidelijk zijn met je lijf is al moeilijk genoeg, dan kan je altijd later nog als extra versterking daar bepaalde commando's aan hangen.

**Geplaatst**: 27-05-09 13:27

Geplaatst: 27-05-09 13:27

sanne83 schreef:
Eerst duidelijk zijn met je lijf is al moeilijk genoeg, dan kan je altijd later nog als extra versterking daar bepaalde commando's aan hangen.

Als ik aan de andere kant van het landje sta,of peerd staat met derriére mijn kant op (en ze vreten iets uit)dan kan ik staan zwaaien wat ik wil,mijn vocale ondersteunig kan ik op zo'n moment niet missen hoor....en dat doen zij ook niet

De meeste "herrie" hoor je vaak bij hengsten en merries die net kennis met elkaar maken(in dit geval bedoel ik merrie/ merrie en hengst/hengst) bij transporten,wedstrijden of evenementen bijvoorbeeld.
Een paard wat zijn vriend mist kan ook flink gillen hoor

Verder is het gewoon fijn als het rustig is...hoe week wordt je van binnen als in een stal vol paarden je eigen paardje zachtjes grinnekt als hij je ziet :+:

Sanne...dat mensen iets vertellen met hun stem maar iets anders met hun lichaam...tsja dagelijks kom je het tegen he

**Geplaatst**: 27-05-09 18:11

Geplaatst: 27-05-09 18:11

Tinky12 schreef:
Een paard wat zijn vriend mist kan ook flink gillen hoor

Haha, dat ken ik wel. Mijn verzorgshet heeft hier een beetje last van haha. Als ik de ezel weg haal hoor je alleen nog maar gehinnik, en hij is maar wat blij als ze weer terug is. Dan loopt ie vrolijk rond te rennen van blijheid en begint daarna meestal zo lang mogelijk de ezel te groomen haha.

Nomineer dit bericht ×