Lief forumlid van een ander forum voor me gemaakt!!
Ik stond net onder de douche en schrok van mezelf. Ga ik op de weegschaal staan blijk ik 5 kilo kwijt te zijn
en ik woog 55 kilo (1.68 lang) dus dat tikt best aan
Af en toe voel ik de kracht van Es en soms ben ik hem even kwijt....vandaag op het werk allemaal van die stomme vragen, in plaats van dat ze vragen hoe het met me gaat en hoe of wat, wordt er gewoon even recht op de man afgevraagd of ze nu al weg is en of de slager haar heeft opgehaald
oh ja en ook een leuke vraag was wat ze er dan mee doen bij de Rendac
Alsof ik me dat wil herinneren.....geloof dat ik daar niet over wil nadenken zelfs
Bovendien hadden ze ook weer leuke dingen laten liggen waar ze zelf niet zo goed uitkwamen.....dan denk ik ook wel eens "en als ik nou onder een bus kom, wie gaat dat dan doen
" want mijn kop stond nou echt niet naar de bende opruimen die een ander van het werk gemaakt had. Maar goed ik heb me er doorheen geslagen. Nog maar 2 dagen en dan vakantie!Dus ik was weer even van het padje af, maar net met een dinnetje gesproken en dan voel ik die kracht weer opkomen. Nu nog vasthouden.

. Soms lijkt het net gisteren dat Reina zelf nog piepklein was. Ik heb nu foto's gekregen van haar zusje en ik besef weer even hoe snel de tijd gaat en hoe veulenAF mijn PAARD alweer is!! Hier even één fotootje:
ik weet echt niet wat ik met haar moet doen. We waren altijd een team, ze liep los achter me aan en ze vertrouwde me voor de volle 100%, en nu lijkt het wel alsof ze me helemaal niet meer kent. Je gaat je dat toch afvragen wat ze zelf verkeerd hebt gedaan, of dat ze pijn heeft... Konden ze maar praten *zucht*
. Moest dat echt even opzij zetten en dat vond ik heel moeilijk. Het was echt zo triest om te zien!!! Het dierwaardige is compleet verdwenen en die kunstjes zijn werkelijk afschuwelijk. Dit was wat mij betreft ook de allerALLERlaatste keer dat ik in zo'n tent zat. Clowns, acrobaten, allemaal prima, maar zodra er dieren kwamen, voelde ik zo'n intense triestheid opkomen. Het einde van de voorstelling hebben we niet meegemaakt. Dochterlief had het wel gezien.
!!! Ik heb er zelf eentje gehad, een jonkie van nog geen jaar, toen hij bij ons kwam. Geweldig dier, die zo enorm opgebloeit is bij ons destijds. Hij heeft nu een superliefdevol, blijvend tehuisje in het zuiden van het land, aangezien ik destijds te weinig tijd voor hem had naast Sam. Ik heb daar heel veel verdriet van gehad, maar moest een keuze maken........ Gelukkig vond ik toen dit superadresje voor hem, anders was hij ook echt niet weggegaan...... Maar ik denk nog regelmatig aan hem. Zou hem ook zo weer terug willen halen, maar hij is daar nu zo thuis en gewend. Hij heeft het goed nu. 




