detour schreef:.
Conditionering is iets heel praktisch met paarden, clickertraining vind ik ook prachtig, wat daar echter zo mooi is is dat het gevoerde hapje uit de hand wordt vervangen door enkel stembeloning. Kennelijk kunnen paarden daar ook prima mee uit de voeten.
We maken heel veel gebruik van operante conditionering. Daarbij zónder klikker want dat ervaren wij onpraktisch bij paarden. Voor ons is het beleren/trainen voorbereiding op ríjden. Bij rijden is klikkeren niet handig, dus gebruiken we dat bij de voorbereiding ook niet. Een stemsignaal is even effectief.
De daadwerkelijke beloning waarmee de associatie gelegd wordt bij de conditionering is irrelevant. Wij hebben daarbij geen oordeel over wat een beloning is; dat bepalen de paarden. Het is verder effectief die beloning te varieëren want dan ervaren de paarden er de grootste belonende waarde van.
Het hele beleren/trainen voor berijden = onnatuurlijk
Sterker nog, ik leer mijn paarden onbelast om op een andere dan natuurlijke manier hun zwaartepunt te beheersen, waardoor ze het ruitergewicht gezonder dragen.
Na een compleet Kikkuli programma waardoor ze fysiek voorbereid worden reserveer ik een jaar doorlooptijd voor het bewúst kunnen ´verzamelen´. Een onnatuurlijke manier van lopen ter compensering van een onnatuurlijke belasting
hc