Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-04-09 08:45

Geweld tegen geweld, NH of niet?

Geplaatst door de TopicStarter : 22-04-09 08:45

Naar aanleiding van dit topic: [NH] haflinger agressief
ben ik toch wel benieuwd naar de meningen van anderen over het gebruik van geweld als het paard agressief gedrag toont.

Mijn eigen mening is heel simpel en laat zich samenvatten in deze zin: "zo zacht als kan, zo hard als moet."

Voor mij is geweld nou niet bepaald het streven, maar in situaties waarin ik door (meestal jonge) paarden wordt uitgedaagd, schuw ik een fikse tik of schop echt niet.
In de kudde is ook weleens een klapje waar te nemen. Ik zie onze alpha ook weleens een jonge misdadiger rechtzetten hoor.

En ja, voorkomen is beter dan genezen, maar toch kan je soms in een situatie komen dat je deze reacties bij je paard niet helemaal in de hand hebt. Noem bijvoorbeeld een nare medische behandeling bij een jong dier dat niet veel in de hand is geweest.

Ook wanneer je een paard in handen krijgt dat al geleerd heeft dat hij met zijn agressieve gedrag iets voor elkaar kan krijgen, wat is dan jullie oplossing?
Ik heb meerdere malen zulke paarden in handen gehad, ook weleens een aangeschaft die anders geslacht zou worden.
Mijn ervaring is dat als ze eenmaal weten dat ze mensen kunnen manipuleren met hoeven of tanden, dat ze dat dus nooit meer vergeten.
Zulke paarden zijn dus voor het leven verpest en blijven vaak paarden voor de specialist.

Mijn ervaring is trouwens ook dat je stoerder voordoen dan je bent, en een keer de bezem mee de weide in, zon paard best op andere gedachten kan brengen. Als je dan maar echt even tekeer gaat: zoals een alphamerrie zou doen dus.

Ik leef in ieder geval nog, en die paarden zijn gestopt met op mensen jagen.

Een goede trainer laat het helemaal niet zover komen: een goed afgericht paard wéét helemaal niet dat hij sterker is dan de mens, en al helemaal niet dat hij met agressie iets kan bereiken.

Ongeacht of dat paard natural, NH, normaal, of dinges is getraind.

Ik accepteer van mijn dieren dus geen enkele vorm van geweld zomaar. Ik probeer wel te voorkomen dat paarden zich in hun ogen moeten verdedigen.

Hoe denken de naturals erover?
Mag je paard agressie tonen?
Hoe ga je daarmee om?

Oja, en voor nu weer het idee rijst dat Randalinpony met haar instelling een dierenbeul is: er staan er hier 12 en eigenlijk geef ik amper een paar keer per jaar een tik. Ze kennen me.

**Geplaatst**: 22-04-09 08:55

Geplaatst: 22-04-09 08:55

Ik kan je helemaal volgen, zo hard als het moet, zo zacht als het kan. Ook mijn paarden en het veulen van nu 6 weken, hebben naast NH methodes van Parelli en Anderson ook kennis gemaakt met Methode 37, en zijn er echt niet slechter van geworden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-04-09 08:58

Geplaatst door de TopicStarter : 22-04-09 08:58

Mm, hier methode 40 of als ze vet pech hebben methode 45 (niet dat vriendlief nou zon beul is, maar die schopt toch harder. ):P

Gewoon basisbeleefdheid. Ik ben beleefd zolang zij het zijn.

**Geplaatst**: 22-04-09 09:04

Geplaatst: 22-04-09 09:04

Bij mij krijgen ze overbiddelijk een tik of een flinke schop als ze mij in gevaar brengen (ongeacht of het voorkomt uit angst of agressie). Sorry maar ik ga lijf en leden niet in gevaar brengen, omdat één of andere goeroe heeft verkondigd dat je geen geweld mag gebruiken. Bovendien ben ik van mening dat 1 keer hard zijn veel duidelijker en dus vriendelijker is dan 30 keer foei zeggen. Mijn paard is een verschrikkelijke neuroot maar ook die heeft er het afgelopen jaar wel eens een stevige correctie gehad. Dat schept duidelijkheid en daar wordt zij juist weer rustig van.

Waar staan die methodes 35, 37, 40 voor?

**Geplaatst**: 22-04-09 09:07

Geplaatst: 22-04-09 09:07

Juliette86 schreef:
Waar staan die methodes 35, 37, 40 voor?

Haha schoenmaat!

**Geplaatst**: 22-04-09 09:09

Geplaatst: 22-04-09 09:09

Helemaal met je eens

Ik zat toevallig gisteren een ander topic te lezen over bijtgedrag. Deze was helaas al gesloten dus kon er geen reactie meer plaatsen. Ik ben ook van mening dat wanneer een paard agressief gedrag vertoont je deze met hetzelfde gedrag moet beantwoorden. In dit topic viel het mij op dat door iedereen werd geadviseerd om een tik te geven na een beet(poging). Zelf "bijt" ik dan gewoon terug. En omdat mijn tanden me lief zijn simuleer ik dat met mijn vingers

In het weiland/wild krijgen ze namelijk ook een knauw terug en bij een trap eentje terug.

Dus paard schopt: krijgt een schop terug
Paard bijt: Krijgt een beet terug
Gaan ze echt niet dood van en houden er echt geen trauma aan over

Hoeft meestal maar 1 keer (gelukkiggggggg)

**Geplaatst**: 22-04-09 09:24

Geplaatst: 22-04-09 09:24

Even over agressieve paarden: Hoe eerder jij een 'uitdagend' signaal van je paard kunt waarnemen (signaal waarmee hij jouw leiderschap test) en hoe eerder je daarop reageert, hoe minder 'geweld' je nodig zult hebben. Veel paarden die bijten, trappen of aanvallen hebben al zoveel signalen gegeven die wij genegeerd hebben. Dan gaan ze over tot grotere signalen en plotseling zien wij 'help, hij valt me aan'. Die subtiliteit is een kwestie van ervaring. Uren maken, oefenen, veel meemaken. Het lijkt daarom alsof bekende trainers noiot grove signalen gebruiken en jij dat daarom ook niet zou mogen doen. Maar het verschil zit hem in de ervaring, het lezen van paardengedrag en effectief reageren op kleine signalen.

Wat Randalin al zegt: zo zacht als mogelijk, zo hard als nodig. Voor een onervaren persoon is het 'zo zacht mogelijk' al veel harder dan het voor een ervaren trainer is. En zo is 'zo hard als nodig' ook veel harder dan bij die ervaren trainer. Voor ONS als 'beginners' is het af en toe nodig om je paard met een zwaaiend touw of 'methode 40' uit je ruimte te houden. Simpelweg omdat we de kleinere signalen gemist hebben. En soms tref je een paard, dat al zoveel mensen gezien heeft die toch niet op zijn kleine signalen reageerden, dat hij maar gelijk overgaat tot grote acties. Dan moet je bereid zijn die signalen te matchen en daarna de subtiele communicatie weer herstellen.

Dat is ook wat Parelli vertelt: een van de eerste dingen die je leert is het effectief 'blocken' van een paard, om je eigen veiligheid te garanderen. Dat kan dus ook betekenen met je stick om je heen zwaaien, als je paard op je afgestormd komt. En als hij dan die stick tegen zich aan komt, is dat zijn EIGEN schuld.

In ieder geval: probeer NOOIT agressief te zijn, maar juist ASSERTIEF, je ruimte verdedigen met de hoeveelheid druk die nodig is (en soms is dat een flinke zwaai met stick, touw of been

). Het verschil met agressie/geweld is dat je dit met een neutrale uitdrukking doet, wat voor mensen lastig is om zichzelf eigen te maken. Wat ik vaak zie, is dat mensen NH doen en daarom denken dat ze alleen nog maar zacht mogen doen. Wat een onzin! NH = paardentaal in al zijn vormen. En zoals bij elke trainingsmethode geldt: consequentie. Dat is toch zooo moeilijk....

**Geplaatst**: 22-04-09 11:11

Geplaatst: 22-04-09 11:11

Calippo.. zeer juist.

Met een ding ben ik het niet eens in dit topic... (ja ja... daar kom ik weer...

)
Jezelf dapperder voordoen dan je bent, werkt bij paarden niet. Paarden voelen feilloos aan wat er binnenin je zit. Je kunt een paard niet voor de gek houden. Goed... hij zal misschien afzien van een aanval als je dapper staat te doen en het niet zo voelt... maar een paard wat echt erop uit is om je de wei uit te schoppen, hou je niet voor de gek.
Vandaar dat ik dat advies aan vaak jonge mensen met problemen met een aanvallend paard ook niet zo geweldig vindt. Die paarden zijn vaak al een stadium verder dan uitproberen en hebben een antenne voor de vlinders in de buik van degene die probeert dapperheid uit te stralen zonder dat te voelen, gewapend met zweep.
Een beetje feeks van een paard pikt het niet om door zoiemand terecht gewezen te worden en zal nog feller tot de aanval overgaan, met alle gevolgen van dien.

Mensen met serieuze problemen met aanvallende paarden dienen dan ook, volgens mij, ten alle tijden deskundige hulp erbij te roepen (geen buurmeisje, vader van iemand of boer op de hoek, maar iemand die hen gereedschap -figuurlijk gezegd- in de handen kan geven om op de juiste wijze te reageren en hen iets kan leren over paardenpsychologie. Als de boer op de hoek het paard een keer op zijn nummer zet, is het probleem voor de paardeigenaar of verzorger nog niet verholpen) Dit is namelijk een zeer gevaarlijke situatie.

Het punt is eigenlijk dat het helemaal niet zo ver mag komen. Dat het wel gebeurt is inderdaad een gevolg van het niet herkennen van de signalen, die al veel eerder worden aangegeven. Waar mogelijk moet een dergelijke 'machtsstrijd' echter worden voorkomen door goed leiderschap vanaf het allereerste begin. Een paard valt pas aan als hij daaraan twijfelt (door eigen toedoen of dat van een ander/vorige eigenaar)
Uiteraard is het dan zaak om je eigen ruimte, lijf en leden te beschermen en indien het werkelijk tot een aanval komt, met alle beschikbare hulpmiddelen. Dat recht heb je als mens, natural of traditional. Speelt geen rol. Maar dat neemt niet weg dat het dan eigenlijk al te ver is gekomen. (en dat je goed in je schoenen moet staan om het te kunnen doen)

Daarbij ga ik helemaal mee met de stelling van calippo dat er sprake moet zijn van assertiviteit en geen agressiviteit. Je verdedigd je ruimte, bv met touw of zwiepende stick of whatever en komt het paard daarin en krijgt ie een pets... jammer dan, eigen schuld. Een paard achterna gaan om hem een rotschop te verkopen valt onder agressiviteit, komt te laat en is een winstpunt voor het paard.
Hij heeft er nl voor gezorgd dat je je emoties niet volledig onder controle hebt en flipt.
Echte dominante paarden zijn experts in het uitlokken van frustraties en woede (en verdraaid goede mensentrainers) omdat ze weten dat ze het kunnen. En omdat ze daarmee met nog meer minachting naar de mens kunnen kijken. Want een echte leider weet wat hij doet en laat zich daartoe niet verleiden.
Die reageert op de goede manier op het goede moment en gaat daarna gewoon weer verder met hetgeen waarmee hij bezig was.

En dan komen we dus op paardentrainers....
De goede trainers zijn degene die het niet eens nodig hebben om tot geweld te komen, omdat ze de voortijdige signalen feilloos oppikken en daar iets mee doen. Ze weten waar ze mee bezig zijn en stralen dat uit en het komt niet eens in een paard op om daar tegen in te gaan. Dat mens heeft nl ieder foefje meteen door en pareert het. Dat maakt een trainer tot een goed leider in paardenogen.
Desalnietemin zie je dat een goede trainer toch altijd iets in de hand heeft waarmee hij aanwijzingen kan geven, maar ook zichzelf kan verdedigen indien nodig. Het wordt alleen bijna nooit gebruikt omdat ze ook dat uitstralen.
Dat zijn de trainers die ik graag aan het werk zie (en die geschikt zijn om iemand met dominantieproblemen met paard te helpen)

**Geplaatst**: 22-04-09 11:22

Geplaatst: 22-04-09 11:22

Het ligt verder ook aan de achtergrond van het paard. Een paard dat agressief is geworden nadat het mishandeld is geweest, daar schiet je helemaal niets mee op om het te slaan en dat is ook helemaal niet nodig. Ik heb hier een paard dat zeer agressief was en iedereen aanviel toen hij kwam. Ik heb hem niet één keer hoeven slaan of bestraffen om dat eruit te krijgen. Integendeel, het heeft me een jaar gekost en ik heb alleen maar gevraagd en zijn foute gedrag genegeerd, maar nu is het degene die het liefst voor me werkt, zijn hoeven al optilt als ik er alleen maar naar wijs èn in een rotvaart in zijn achteruit op me af komt om zijn kont te laten krabbelen

. Met veel geduld, liefde en intentie kom je een heel eind. Ook dat voelt een paard haarfijn aan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-04-09 12:01

Geplaatst door de TopicStarter : 22-04-09 12:01

@Macusa: Tja, het is ook ken uw paard, en dat kan je niet uit boekjes leren.

Mijn totaal niet dominante, hypergevoelige merrie heeft een beetje voernijd.
Die legt haar oren plat in de nek, kan soms echt eng naar je kijken. Bij vreemden doet ze ook zo.

Alleen weet ik dat zij nooit verder zal gaan. Ik kijk er niet eens naar.

De dominante merrie die ik ooit kocht omdat ik haar wel even zou corrigeren kon je hier beslist niet mee weg laten komen! Het gedrag had een heel andere lading bij haar, liet je dat toe, dan ging ze verder!

Jammer genoeg, bij mijn dominante merrie was het een combinatie van beide: dat paard was agressie gaan gebruiken om zich tegen lomp gedrag te verdedigen, maar was tegelijkertijd heel dominant (alpha in de weide

) en intelligent, zodat ze al gauw inzag dat ze met haar agressie wel degelijk dingen kon bereiken.
Paard leeft nog steeds, is ook nog steeds apart, maar de eigenares kan ermee leven.

@Liljebo: ik ben het grotendeels met je eens hoor.

Mijn ervaring is echter dus wel dat stoer doen helpt, maar dan moet je inderdaad wel jezelf even overwinnen, en dus ook écht die wei instampen, zonder je pas in te houden of te aarzelen.
Paarden zijn niet telepathisch, maar wel uitstekende lichaamstaallezers.

Overigens is het niet fout om in dit soort situaties even echt helemaal alert te zijn, want 600 kilo die op je afstiert, ís levensgevaarlijk. Toch laat ik me daar niet door afschrikken, even in aanmerking genomen dat ik uit voorzorg iets bij me heb om te meppen.

Dat je mensen die hulp zoeken, beter advies kan geven in zon geval om deskundige hulp in te schakelen, dat ben ik ik ook met je eens.

Jammer genoeg is 'neem les' of 'schakel deskundige hulp in' ook eigenlijk het enige zinnige dat je bij gevaarlijke situaties, of dat nou onder de man of op de grond is, kan geven. Vanaf bokt is er meestal geen zinnig woord over te zeggen.

**Geplaatst**: 22-04-09 12:29

Geplaatst: 22-04-09 12:29

Paarden zijn niet telepatisch maar hebben levensgrote antennes die alles opvangen; iedere verandering in je beweging, stem; gemoedstoestand... en wist je dat we zelfs een andere geur afscheiden als we bang zijn?

Vooral de dominant paarden die al in dat stadium van vechten zitten, voelen ons feilloos aan en hou je simpelweg niet voor de gek.
Sommige mensen kunnen zichzelf ' dapper ' praten... dat is wat anders. Die zullen dat dan ook uitstralen. Ze weten van zichzelf dat ze hun eigen lijf zullen beschermen en gaan de wei in met de intentie ' make my day'. Kom maar op.

Maar iemand die al bang is voor zijn of haar aanvallend paard met een zweep de wei in sturen (via bokt) vind ik persoonlijk een levensgevaarlijk advies.
Zo iemand zit meestal al in een fase waarin de angst al duidelijk aanwezig is en de kans groot dat ze met zweep en trillende knieen de wei in gaat en een paard te lijf gaat wat de eigenaar niet serieus neemt en ziet als een ondergeschikte die zijn boekje te buiten gaat. Daardoor kan dus een levensgevaarlijke situatie ontstaan.

Maar je geeft zelf ook al aan dat het inschakelen van hulp het enige zinnige advies is wat je dan kunt geven, dus ik denk dat je snapt wat ik duidelijk probeerde te maken en er zelf ook zo over denkt.

Zijn we het toch eens een keer eens.

Maar ik blijf erbij dat de echte goede paardenmens niet eens op dat punt komt dat hij of zij zijn of haar eigen lichaam moet beschermen. Die pikken de signalen al ruim van tevoren op en doen daar iets mee. Dat zijn voor mij de ' echte', naturals of normals...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-04-09 19:58

Geplaatst door de TopicStarter : 24-04-09 19:58

Citaat:
Zijn we het toch eens een keer eens.

Maar ik blijf erbij dat de echte goede paardenmens niet eens op dat punt komt dat hij of zij zijn of haar eigen lichaam moet beschermen. Die pikken de signalen al ruim van tevoren op en doen daar iets mee. Dat zijn voor mij de ' echte', naturals of normals...

Zo zie je maar... alles is mogelijk in het leven.

Over het laatste: wie ooit met een écht verklooid paard aan de gang gaat, weet dat zon dier soms heel raar, en heel agressief gedrag laat zien: en dat gedrag is dan door de reactie van de omgeving bevestigd, waardoor het niet meer zuiver instinctief gedrag is, maar wel degelijk aangeleerd gedrag waarvan het paard ook nog heeft aangeleerd dat het er bepaalde reacties van de omgeving mee kan uitlokken.

Geloof me, als zon paard iemand tegenkomt die zich niet omver laat blazen, komt er meestal een punt waarop het paard iets moet doen wat het niet wil, waarop het gewoon dat aangeleerde gedrag uit de gereedschapskist plukt.
En als die trainer dan niets toegeeft, volgt er een verheviging van dat gedrag: pas als dan alles uit de kast gehaald is en de trainer nog doorzet, dan besluit zon paard dat de betreffende trainer een maatje te groot voor hem was.

Maar als het agressieve gedrag al ingesleten was, dan is de kans groot dat het paard bij ieder nieuw mens even opnieuw de maat neemt.

**Geplaatst**: 25-04-09 09:43

Geplaatst: 25-04-09 09:43

ben het helemaal met callippo eens.

Het is heel simpel; hoe beter je wordt, hoe minder je zelfverdediging nodig hebt. Mocht het dan toch een keer voorkomen dat een paard je aanvalt, bescherm je (natuurlijk!!) jezelf.
Er is geen goed of fout, je hebt alleen de "skills" die je op dat moment hebt. Gaf laatst les aan een meisje met een enigzins aggressief paard, eerste les, heb haar alleen maar heel simpel blocks en "verdedig je ruimte" geleerd, terwijl ik het zelf heel anders had aangepakt. Dat is wat het meisje (met haar skills) op dat moment nodig had met dat paard. Mensen leren in kleine stapjes.

**Geplaatst**: 25-04-09 20:35

Geplaatst: 25-04-09 20:35

randalinpony schreef:
Mm, hier methode 40 of als ze vet pech hebben methode 45 (niet dat vriendlief nou zon beul is, maar die schopt toch harder. ):P

Gewoon basisbeleefdheid. Ik ben beleefd zolang zij het zijn.

Maat 45 staal en voor de echt hardleerse types schuw ik "calliber weipaal" ook niet. De kracht zit 'm in het bepalen van de maat! De andere kant is namelijk niet meer dan de intentie. Ook dat krijg ik bij hetzelfde paard voor elkaar waar ik één minuut eerder nog een striem op z'n kont sloeg, omdat soort van "gericht" naar me uithaalde.

De kracht van de "paardenmens" zit 'm in de range die hij kan gebruiken. Op een schaal van 1 tot 100 zitten de meesten ergens tussen 40 en 60; precies als veel juryleden in de dressuur; die punten ook zelden buiten de range van 4 tot 7. Het gaat erom dat je je range uitbreidt. Dat je leert inschatten wat je moet gebruiken in die specifieke situatie en dat gaat dan niet alleen van intentieverwijzing tot "caliber weipaal" maar ook van super sensibel paard tot type koudbloed-zit-nergens-mee. De toegevoegde waarde zit 'm in "emotieloos"

**Geplaatst**: 25-04-09 21:40

Geplaatst: 25-04-09 21:40

Eigenlijk ben ik tegen geweld tegen dieren.
Een harde schreeuw of anderen oplossingen zijn veel beter.
Maar er zijn uitzonderingen, zoals schoppen.
Dan vind ik dat je flink terug mag schoppen en een flinke tik.
Verder vind ik het onzin!

Een paarden gebruiken eigenlijk wenig geweld,
het is bij hun meer dreigen en ontwijken.
Waarom zouden wij het wel moeten gebruiken als wij de "paarden baas" willen zijn?

Ik denk dat paarden als ze geweld gebruiken,
ze altijd geslagen of anders pijn gedaan zijn door iemand,
maar dat lijkt me nog al logisch.

En respect van je paard krijg je niet door een klap,
of schop, alleen soms moeten ze eventjes weten dat ze te ver gaan vind ik. ( dus, bij schoppen, ext. )

[edit: sorry als er spelfouten in zitten, of dat ik weer eens onzin uitkraam, slaap bijna, en dan gebeurt dat wel eens.ik ga mezelf maar eens bannen, moet echt gaan slapen. ]

**Geplaatst**: 25-04-09 22:01

Geplaatst: 25-04-09 22:01

Hier nog iemand die hoofdstuk 40 a (stalen aanpak) niet schroomd wanneer noodzakelijk

Het is wel zo dat het actie-reactie is en niet een half uur later en ook zeker niet doorgaan....klaar is klaar,vergeten,over en verder met je leven.

Ik dult geen onzin en geklöot,paard respect voor mij,ik respect voor paard.Ze mogen bij mij zichzelf zijn maar wel binnen de regeltjes.
Dat houd in dat als ik hooi in de wei uit sta te schudden,ik het niet accepteer als mijn billen die van mijn paard ontmoeten,dan gaat er van alles wapperen...handen,voeten(hoofdstuk 40 a) geheel bijgestaan door vocale ondersteuning

Ik wens niet van mijn plek gedrukt te worden en als je het goed doet...gebeurd het niet meer en kan er weer lekker gekeuveld worden.

Als ik een weiland inloop met een groep onbekende paarden gaat er zeker een "eind hout" mee,je kunt je net even wat groter maken met een meter meer armlengte.Altijd handig indien nodig

Waar ik wel problemen mee heb...woedend zijn en daardoor doorhameren.Je moet je frustraties niet op een dier loslaten. Of na een half uur er achter komen dat ze een draai om hun oren hadden verdient...dat heeft niets met paarden opvoeden/trainen te maken

Altijd respect blijven houden voor je paard en daar dien je ook naar te handelen.... fluwelen handschoenen en indien nodig,de handschoen uit en paard ermee om de oren slaan

**Geplaatst**: 26-04-09 12:32

Geplaatst: 26-04-09 12:32

HorsesWoman schreef:
Eigenlijk ben ik tegen geweld tegen dieren.
Een harde schreeuw of anderen oplossingen zijn veel beter.

Oeh, daar maak je wel een denkfout...

Paarden gebruiken maar heel weinig vocale signalen en al helemaal geen schreeuw om een ander te corrigeren. Schreeuwen is in zo'n situatie erg typisch roofdieren gedrag en is voor een paard VEEL beangstigender en onlogischer dan een trap tegen zijn kont.

Geweld heeft in mijn beleving te maken met agressie. Er is niets agressiefs aan een goed getimede, neutrale en 'energie matchende' knal.

Vind de schaal van ikke wel een mooi beeldende voorstelling. Mensen zitten inderdaad erg veel in het midden. Ze weigeren daarbij 'harder' te zijn, maar vergeten gelijk ook om zachter te worden.

**Geplaatst**: 26-04-09 12:47

Geplaatst: 26-04-09 12:47

Ik heb nog een voorbeeld van gisteren, die wat met dit te maken had.

Dus voor de parelliers, ik heb een pony LB extravert.
Voor de niet-parelliers; ik heb een speelse pony, met dominante trekjes die je continu moet bezighouden anders gaat ze staken, drammen, ..

Dus ik was dr iets aan het leren, qua dressuur. Ik had de oefening al een paar keer gedaan, en dan kom je op gevaarlijk terrein bij dr

Dus afgestapt, halster aan, zadel af, en spelen.
Spelen: zij dravend rond mij, achterhand plots wegdrijven, andere kant opsturen, meedraven, plotseling halthouden en andere kant oprennen. De normale dingen. Zij was enthousiast, bokkend, showend, en goed luisterend.

Op een bepaald moment drijf ik haar achterhand weg, ze staat uit mijn ruimte, ik wil dr de andere kant doen opdraven, maar ze steigert, nog altijd uit mijn ruimte, maar toch richting mij.
Ze steigert nog eens, en maakt een hupsje naar mij. Ik me onmiddelijk groot gemaakt en een zwiep met het touw gegeven richting dr nek (niet geraakt) En weg was ze weer. paar minuten daarna probeerde ze in mijn ruimte te komen (al stappend) terwijl ze met dr schouder me wat duwde. Me opnieuw groot gemaakt en dr gepord met mijn elleboog en ze ging weg. Had ze niet onmiddelijk weggestapt, was ze tegen mijn maatje 37 aangelopen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-09 17:32

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-09 17:32

Citaat:
Paarden gebruiken maar heel weinig vocale signalen en al helemaal geen schreeuw om een ander te corrigeren. Schreeuwen is in zo'n situatie erg typisch roofdieren gedrag en is voor een paard VEEL beangstigender en onlogischer dan een trap tegen zijn kont.

Nou, wij fokken dan zeker geen paarden, maar roofdieren.

Je moet ze hier soms maar horen, stelletje gillende keukenmeiden.

In het spel tussen hengst en merrie wordt wel degelijk heel wat afgebruld, gepiept en gegild.

En als er een rangordedingetje op het spel staat, heb ik er een stuk of twee tussen zitten die goeie stembanden hebben.

Verder hinniken de merries hier best veel, ook snachts hoor ik ze weleens zacht hinniken, best apart eigenlijk. Als er veulens zijn is er ook best veel vocale communicatie.
Vaak brommeren ze ook zo zacht dat je het niet hoort, alleen aan de neusgaten ziet, maar onze oren zijn geen paardenoren.

**Geplaatst**: 27-04-09 12:40

Re: Geweld tegen geweld, NH of niet?

Geplaatst: 27-04-09 12:40

Ik vind het per paard verschillend, een zeer gevoelig paard heeft aan een dreiging genoeg van een tik genoeg als hij je persoonlijke ruimte zomaar binnenkomt.
Mijn pony denkt dat hij hengst is en is zeer dominant: dus hij krijgt direct een flink lik op stuk beleid!
heb ik geen stick of touw mee? dan kan hij een flinke schop onder zijn hol krijgen (als ik de kont toegekeerd krijg) of een schop voor de borst als hij mij denkt even voorbij te lopen.
Hij krijgt tijdens een wandeling behoorlijk wat tikken te voorduren, omdat ik bij hem het risico niet kan nemen om even af te wachten wat hij gaat doen als hij teveel naar buiten kijkt of te langzaam loopt. Hij gebruikt het gegarandeerd tegen je

In zijn geval: liever een tik te vaak dan 1 te weinig (want dan ski je er al erachteraan

)

**Geplaatst**: 27-04-09 14:34

Geplaatst: 27-04-09 14:34

Mijn paard mag helemaal niet agressief zijn. Bijten, trappen, enz. zijn een BIG nono! Ik word er eerlijk gezegd een beetje moe van dat je als natural als fluisterend en zachtgekookt ei wordt bestempeld ... Ik vind vertrouwen en respect héél belangrijk maar het moet nooit ten koste gaan van mijn eigen veiligheid.

Maar ik vind wel dat je ook moet inzien dat agressie altijd een oorzaak heeft, en wanneer je je paard van begin af aan consequent en duidelijk aanpakt/opvoedt komt je toch weinig problemen tegen en hoef je zelf echt weinig tot geen agressie te gebruiken. Paarden die agressief gedrag vertonen omdat ze niet goed zijn opgevoedt mogen wat mij betreft wel even goed op hun plek gezet worden, en vanaf daar opnieuw beginnen.

Ik ben geen voorstander van slaan op en om het hoofd. Je krijgt er een kopschuw paard van dat zich niet meer laat aaien op het hoofd. Mijn paard was kopschuw toen ik haar kreeg, dus ik weet hoe verdomde irritant dat is.

Mijn eigen jaarling is een gevoelig typje dat zich bij de minste geringste correctie (lees: klein rukje aan het touw bijv.) het leplazerus schrikt en er alleen maar paniekeriger van wordt, bij dit paard werkt consequent zijn vele malen beter dan telkens te laat zijn en dus te moeten corrigeren, ik moet eerlijk zeggen dat ik haar nog nooit geslagen heb en ze is beslist een heel fijn, jong paard.

Áls je straft door middel van slaan/schoppen weet dan aub of het terecht is of niet, en straf op het goede moment. Ik ken paarden die schrikken wanneer je je arm opheft, ik zou niet willen dat mijn paard zo reageert, het is en blijft toch een teken dat het dier bang is en waarschijnlijk teveel klappen heeft gekregen.

Zelf heb ik nog nooit écht gevaarlijke paarden in training gehad, en ik zou er zelf niet aan beginnen, omdat ik mezelf niet capable genoeg acht, dus hoe ik het aan zou pakken weet ik niet en dat antwoord blijf ik dan ook schuldig.

Ik wil me verder graag aansluiten bij Callippo en Liljebo.

**Geplaatst**: 28-04-09 11:47

Geplaatst: 28-04-09 11:47

Ik sluit me aan bij Calippo, Liljebo en Dani62.

Is een paard agressief, dan probeer ik ook vooral de oorzaak te achterhalen. Ik moet zeggen dat ik vrij weinig agressieve paarden ken eigenlijk. Zie wel eens paarden met een bepaald gedrag op een bepaald moment en meestal kan ik dat ook wel plaatsen. Overigens wordt gedrag met bijten, aanvallen en schoppen bij mij ook niet getolereerd, hoor.

Maar eerlijk gezegd, ben ik dat gedrag dan vaak al voor eigenlijk, dat is toch DE truuk. Want het is idd zo dat er van tevoren al zoveel signalen gegeven worden en veel mensen zien dat niet en tja, dan heb je zeker problemen.....

**Geplaatst**: 04-05-09 08:36

Geplaatst: 04-05-09 08:36

kijk ik vindt niet dat je het paard heel erg hard moet schoppen en slaan en ik zeg ook niet dat je dat doet , want dat doe ik ook niet ! IK ben het eens met je uitspraak. maar ik vindt dat je met een jong paard heel rustig moet opbouwen en zeker zonder geweld. maar een tik op z`n neus voor een jong paard als hij agressief is ja. maar ik zou ook eerst achter de oorzaak gaan zoeken voor dat je meteen begint te slaan en te schoppen mss is het juist beter om rustig met hem te doen , maar dat ligt helemaal aan het paard zelf en aan de eigenaar.

**Geplaatst**: 17-05-09 10:17

Geplaatst: 17-05-09 10:17

ikke schreef:
De toegevoegde waarde zit 'm in "emotieloos"

Dit is de sleutel van het hele verhaal.

**Geplaatst**: 17-05-09 11:55

Geplaatst: 17-05-09 11:55

Er mag best wel emotie bijzitten als je de correctie geeft, ik kom ook steviger door en overtuigender over als ik echt heel kwaad ben. Maar je moet niet kwaad BLIJVEN, en doorgaan met schoppen, slaan etc, dat snapt een paard niet. Gewoon een keer hard inkomen (en voldoende hard inkomen, wat per paard ook verschillend kan zijn) en daarna doorgaan waar je mee bezig was. Iedere halfbakken correctie waar het paard niet van onder de indruk is, is een correctie die je beter niet had kunnen geven omdat het paard zo kan leren dat hij je de baas kan. Het is beter om de intensiteit te overdoseren dan te soft inkomen...

Laatst bijgewerkt door Cassidy op 17-05-09 12:16, in het totaal 1 keer bewerkt

Nomineer dit bericht ×