
Wat ik hier af en toe voorbij zie komen zijn mensen die hun paard willen leren steigeren, dan wordt er (uiteraard!) gevraagd of het paard de kunstjes naar de grond wel kent zoals bijv. het knielen en het compliment. Er wordt dan vaak gezegd dat het paard eerst moet leren een onderdanige houding aan te nemen, het liggen.
Maar nu is mijn vraag, een liggend paard is niet onderdanig toch? Hoewel sommige trainers een gevaarlijk paard dwingen te liggen waarna ze er , bij wijze van spreken, zo op weg kunnen rijden. Hoe zit dat precies? Een paard kun je breken door hem dwingend te laten liggen, maar maak je een paard wat eerst ongevraagd heeft gesteigerd weer onderdanig door hem te laten liggen? (Uiteraard zonder dwang want het is vrijheidsdressuur)
Als paarden in de kudde de rangorde bepalen heb ik ze nog nooit zien gaan liggen..
Oke, het is een heel verhaal geworden en mijn vraag is nog niet echt duidelijker geworden want ik weet niet zo goed hoe ik 'm moet omschrijven maar dit komt aardig in de buurt.
Ben benieuwd naar jullie meningen.
- maar het idee is dat het traditoneel getrainde paard 100% wijkt voor druk. Druk op het hoofd, op de achterhand, op de flank, op de benen etc. Het knielen en liggen via legropes en het wennen aan hobbles is hier een vitaal onderdeel van. Voor de moderne recreant kan dit er heftig uitzien, maar denk even aan de situatie waarin een echt werkpaard zich bevind. Komt hij met zijn been in het prikkeldraad, dan moet hij blijven staan. Laat de ruiter de teugels los, dan moet hij blijven staan. Komen er twintig boze stieren op hem af, dan moet hij blijven staan. Het paard moet leren onvoorwaardelijk te luisteren naar de ruiter en leert dit doordat hij ervaart dat de ruiter de enige is met de macht om hem uit nare situaties te verlossen.
Als ik jou vraag om door een brandende hoepel te springen als ik je honderd euro geef, spring je dan omdat ik zo'n bijzonder overtuigend spreker ben, of spring je vanwege die honderd euro?