Eerst even wat achtergrondinfo:
Momenteel ben ik bezig met grondwerken en zadelmak maken van een jonge net-ex-hengst.
Het gaat ontzettend goed! We pakken alles rustig op, hij is braaf, heel slim en leert snel.
Inmiddels weet hij keurig zijn afstand tot mij te bewaren.
Mee stappen aan een halster gaat prima (ook figuren) en draven begint en netjes in te komen.
Zadel erop, aansingelen en hangen gaat ook goed. Binnenkort willen we er voor het eerst op.
We hebben echt een leuke band. Hij heeft respect voor me, en is altijd blij als we aan het werk gaan.
Bijvoorbeeld: ik kom richting z'n landje. Hij ziet mij, hinnikt en gaat op een drafje richting hek naar me toe.
Zo schattig
(sorry, beetje penny). Hij komt ook op commando als we werken en stopt netjes op afstand.Nu de vraag:
Laatst rende ik langs z'n landje naar iemand toe. Meneer zag dat en rende vrolijk mee langs het hek.
Dat werd een leuk spelletje! Dus ik ren heen en weer en paard draaft vrolijk met me mee.
Toen ben ik een keertje in het land samen met 'm gaan rennen (los).
Dat was NOG leuker vond-ie en meneer draaft, galoppeert en bokt met me mee.
Kriskras het land door. Dit is volgens mij puur gekheid en spelen.
Maar ik vraag me af of ik hem nu niet iets aan het 'aanleren' ben.
Wat vinden jullie? Kan het zijn dat ik hem nu iets leer wat ik juist niet wil? Kan dit kwaad?
Bijvoorbeeld; ik wil dat hij aan een halster netjes meeloopt en niet uit joligheid bokt ofzo..
Het is een beetje hardop denken, ben benieuwd hoe jullie hiertegen aan kijken.
Doe dit ook zo vaak en ja, dan word er ook gebokt maar nooit gericht en paard houd netjes afstand. Zolang jij goed aangeeft waar jou ruimte is en hij hier netjes buiten blijft is er niks aan het handje.