Geplaatst Op stage ben ik gevraagd om een (bijna) 3 jarige merrie de beginselen van het longeren en van het zadel en hoofdstel aan te leren. Ze gaat deze zomer naar de keuring en er moet dus wat meer bespiering op. Maar omdat de eigenaar haar nog niet onder het zadel wil hebben houden we het bij longeren en word er dit jaar nog niet op gereden. In het begin ging het allemaal heel goed. Ik ben begonnen in een afgezette cirkel zodat ze snel doorhad dat ze in een rondje om mij heen moest lopen. Toen dit genoeg bevestigd was ben ik haar in een half afgezette bak gaan longeren, en toen dit goed ging gewoon in de hele bak. Inmiddels ben ik zover dat ze aan het hoofdstel en de longeersingel gewend is.
Sinds afgelopen week lopen we tegen een probleem aan die ik even zo goed mogelijk zal proberen uit te leggen. Als ik begin met longeren is ze heel braaf, ze stapt netjes om mij heen en ook het eerste drafje verloopt goed en rustig. Na een paar rondjes te hebben gedraaft neem ik haar weer terug naar stap om een paar overgangen te maken (zodat haar achterhand wat sterker word en ze snel leert reageren), dan begint het, ik laat haar na een paar rondjes gestapt te hebben weer aandraven, na een paar passen galoppeert ze dan aan gaat dan na een paar passen galop stil staan draait zich om zodat ze met haar hoofd naar mij toe staat (wel op 5 meter afstand, ze komt dus niet naar mij toe) en begint te steigeren. Dit gaat daarna iedere keer zo als ik haar wil laten draven. In stap loopt ze nog wel braaf maar zodra ze moet draven gaat de knop weer om.
Vandaag had ik haar weer gelongeerd en ik ben er toen op gaan letten wat ik deed wanneer zij dit ging doen. Ik sta tijdens het longeren netjes recht op in het midden en een beetje richting haar kont (in een drijvende positie dus), ik geef het commando drrraf! en doe mijn hand iets omhoog, dan draaft ze netjes aan. Ik beloon haar voor dat ze netjes aandraaft en daarna doet ze het.
Het is dus niet zo dat ik teveel voor haar ga staan of op een andere manier ineens van positie of houding verander, of terwijl ze reageert eigenlijk op niets.
Wanneer ze van plan is zich om te draaien probeer ik haar goed voorwaarts te houden om haar die kans niet te geven ook laat ik met mijn stem duidelijk merken dat ze door moet lopen en blijf in die drijvende positie staan. Als het haar toch weer gelukt is haal ik haar een stukje naar mij toe en stuur ik haar zonder haar aan te raken weer de volte op en probeer het opnieuw.
Wanneer het me na een aantal keer nog niet gelukt is om haar normaal te laten draven laat ik haar beide kanten op nog even om mij heen stappen (om het toch positief af te sluiten) en stop er dan mee. (het is een jong paard dus ik wil er niet te lang mee bezig zijn op 1 dag).
Het gaat om een grote (1.72m) kwpn merrie die dus bijna 3 jaar oud is. Toen ik net met haar bezig ging was ze tijdens het longeren altijd wat onzeker, dit is er nu aardig uit. Ze is naar mensen toe niet erg dominant. Op stal en aan de hand gaat het heel goed, ze luistert goed naar me en accepteert mij als haar leider. Naar andere paarden kan ze wel dominant zijn. Ook is ze heel erg slim.
Ik denk zelf dat ik iets fout doe waardoor ze die reactie geeft, ik weet alleen dus niet wat ik fout doe. Het lijkt mij niet dat ze pijn heeft aangezien ze absoluut niet moeilijk doet als ik het hoofdstel in doe en de longeersingel om doe en ze de eerste paar rondjes wel braaf is.
Ik heb het met mijn stagebegeleider besproken en we hebben in ieder geval besloten weer een stap terug te doen, dus in de bak een rondje afzetten zodat ze geen kant op kan en zonder hoofdstel en longeersingel. Ook ga ik denk ik weer wat grondwerk met haar doen.
Dit heb ik al een aantal keer met haar gedaan maar aangezien ik maar 1 keer in de week daar ben voor stage is het meestal het 1 of het ander. Op het moment bestaat er voor mij geen mogelijkheid om er veel vaker heen te gaan, misschien 1 keer vaker maar veel meer lukt nu niet ivm school en mijn eigen paard.
Ik zou graag tips willen hoe ik dit in de toekomst zou kunnen voorkomen.
Ik heb genoeg ervaring met jonge paarden dus daar ligt het in ieder geval niet aan
Groetjes Hilde
, schrok me kapot, maar werd ook zo boos, want ze was echt aan het uitproberen. Voordat ze alweer landde had ik in reflex de zweep opgetild, een stap uit haar 'looppad' gezet en heb 'r toch een opdonder verkocht en naar voren gejaagd; lopen jij!!! Galoppeerde natuurlijk als een gek rond. Na stuk rondgalopperen weer rustig naar draf en nog even gelongeerd tot ik het gevoel had dat ze zich er echt bij neerlegde. Toen beloond.
