Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Vie schreef:Ok, ik snap. Je werkt dus ook echt op de flank, waar je drijft? Dan is het natuurlijk helemaal iets anders en stel ik me geen vragen meer.
Het is echt drijven met het doel z'n achterhand te verplaatsen, dus op dat moment helemaal los van het vooruit gaan (of niet willen vooruit gaan
) maar onrechtstreeks helpt het wel erbij
Of ja, bij mijn pony toch
Dus na even mezelf bij elkaar geraapt te hebben (pijn en trillende benen) ben ik maar vertrokken, uiteraard zonder paard...
Gaat het wel goed met jou nu?
Misschien heb je ook wel teveel gevraagd, maar dat je het zelf niet zag.. een extra paar ogen (die weten wat ze zien) kan in zo'n geval heel handig zijn, ik heb er veel baat bij gehad
Goed dat je hulp zoekt, want volgens mij heeft dat paard echt weinig respect voor je... Of ze nu schrikt of iets moeilijk vindt, ze hoort niet naar je te trappen. Ik snap dat je baalt, maar ik vind het niet slecht dat je zelf wat geprobeerd hebt. Goede les is niet altijd makkelijk te vinden. Het moet ook iemand zijn die niet alleen bij je paard past, maar ook jou ligt. Succes nog!
Dat is gisteren wel duidelijk geworden! Dus daar moet ik dan ook actie op ondernemen!
Ik laat haar ook altijd achterwaarts langs enge dingen gaan, werkt bij haar ook heel goed. Ik vind het een fijne methode, paard kan zn negatieve energie kwijt in het achteruit lopen, zelf is het ook makkelijker om rustig te blijven omdat je toch heengaat waar je naartoe wil.
Trappen is hoe dan ook een verdedigingsmechanisme, ik zeg daarom niet dat ze agressief is... Maar een paard in de kudde zal nooit trappen naar zijn leider, die zal de leider zijn ruimte respecteren.
Wordt een leerzame discussie zo toch!
De reden dat mijn dame wel eens een por, duw of schop krijgt is om haar er aan te herinneren dat voor mij gevaarlijk gedrag (bijten, schoppen) niet getolereerd wordt. Principes van rust en geweldloosheid zijn prima, maar ik ga niet weer in een gevaarlijke situatie voor mezelf terecht komen. Paard weet dit van mij en is meestal erg braaf. De leiding afdragen aan een ander is voor dit soort paarden vaak HEEL rustgevend! tanec_meisje schreef:Voor de geïnteresseerden; ik heb een mail gestuurd naar Terra Natura voor hulp! Ben benieuwd

Dat is al een eerste stap 
). Groot gelijk had ie, heb toen ook hulp gezocht en nu zitten we alweer een heel stuk in de goede richting, en we doen nu zelfs dingen die ik nooit gedacht had dat mogelijk waren (andere dingen zitten nog even ver weg, maar dat komt ook wel weer terug, we hebben tijd
). Dit alles dankzij een prachtige instructrice, zonder haar was ik er echt nooit geraakt. En aan de pony hebben we eigenlijk niet gewerkt, maar wel aan mij
Pony weet het wel, ik moest alleen nog te weten komen dat ik het ook wel al wist
Snor schreef:Mijn merrie is ook niet dominant, maar onzeker. Daarom zijn ze juist ook zo 'gevaarlijk', dat soort paarden zullen sneller uit onzekerheid gevaarlijk handelen dan van nature dominante paarden. Evolutionair gezien heeft een paniekreactie namelijk vaak meer nadelen dan voordelen en daarom zal een instabiel/onzeker paard ook niet te leiding krijgen over een kudde.
De leiding over je paard krijg je niet door zelf instabiel gedrag te vertonen (dus heel snel boos worden, slaan met de zweep) en gelukkig heb jij dat heel goed doorDe reden dat mijn dame wel eens een por, duw of schop krijgt is om haar er aan te herinneren dat voor mij gevaarlijk gedrag (bijten, schoppen) niet getolereerd wordt. Principes van rust en geweldloosheid zijn prima, maar ik ga niet weer in een gevaarlijke situatie voor mezelf terecht komen. Paard weet dit van mij en is meestal erg braaf. De leiding afdragen aan een ander is voor dit soort paarden vaak HEEL rustgevend!
[***] schreef:tanec_meisje schreef:Voor de geïnteresseerden; ik heb een mail gestuurd naar Terra Natura voor hulp! Ben benieuwd
Ach, kijk eens aan
Wie van hen zit er bij jou in de buurt?
Naar aanleiding van je latere reacties: je denkt in ieder geval al in de goede richtingDat is al een eerste stap
Jouw paardje is eigenlijk het probleem niet, het is jij die niet weet hoe ermee om te gaan .. Klinkt misschien even niet leuk, maar zo was het bij mij ook .. ik zat op een punt dat ik letterlijk omvergelopen werd, en toen heeft pony op een bepaald moment ook gezegd "hey, met jou ga ik dus echt wel NERGENS meer naartoe" (letterlijk dan, kreeg 'm ook niet meer uit de weide). Groot gelijk had ie, heb toen ook hulp gezocht en nu zitten we alweer een heel stuk in de goede richting, en we doen nu zelfs dingen die ik nooit gedacht had dat mogelijk waren (andere dingen zitten nog even ver weg, maar dat komt ook wel weer terug, we hebben tijd
). Dit alles dankzij een prachtige instructrice, zonder haar was ik er echt nooit geraakt. En aan de pony hebben we eigenlijk niet gewerkt, maar wel aan mij
Pony weet het wel, ik moest alleen nog te weten komen dat ik het ook wel al wist
Ben jij bekend met Terra Natura?
En je denkt in ieder geval al heel goed erover
Is heel fijn om te lezen 


Maar Wendy staat dus ook niet op haar uurwerk te kijken om te zien wanneer het lesuur voorbij is, en dat vind ik heel positief
) waarbij ik nog geen 5 minuten op pony zat, hij ontploft (subtiel, hij doet eigenlijk niet veel maar het is wel altijd raak
) en ik knal met mijn kin op z'n hals (omdat hij z'n hoofd terug omhoog bracht na de bok of weet ik het, heb eigenlijk geen idee wat er precies gebeurt is), meteen barstende hoofdpijn, moest echt van de pony af (mijn vertrouwen zat natuurlijk ook weer meteen onder de grond
). Wat zou een andere lesgever (de standaardmensen die ik ken zeg maar) zeggen? Oh, het gaat je niet meer? Ok, dan doen we de les wel een andere keer ... Maar zij niet, zij heeft de pony overgenomen, aan de hand, en gezegd van "kijk nu naar dit, kijk hoe hij nu reageert, en nu, etc." Van dat moment heb ik héél veel over mijn pony geleerd, terwijl ik daar langs de kant zat met barstende hoofdpijn. Dus ik heb toch nog heel veel aan die les gehad .. en dat vind ik fijn
Maar dat is met de lessen totaal niet, die zijn gewoon logisch & to the point, en dat hadden we nodig

) maar toch maar gedaan omdat ik het me ook niet kon voorstellen de pony te moeten missen .. in die periode Wendy leren kennen en nu gaat het super met ons
Rijden doe ik momenteel wel niet meer, maar ik heb ontdekt dat niet elk paard blij wordt van rijden ... Nu doen we dingen waar hij wel blijer van wordt, hard werken zal hij nooit graag doen
maar via omweggetjes heb ik best al wel leuke dingen bereikt
Zou nooit zitten waar ik nu zit als ik op dat moment Wendy niet had leren kennen
Dan had ik misschien zo'n standaard lesgever gehad die onze dressuur wel even zou bijspijkeren ofzo ... Daarom niet slecht, maar niet wat we op dat moment nodig hadden