Geplaatst In 2011 ben ik begonnen met het verzorgen van Hisiana. Een hele lieve merrie van toen 27. Op een gegeven moment kwam de verzorging van de paarden daar alleen op een vriendin en mij aan.. Alle paarden daar kregen alleen een schone stal als wij kwamen, op haar 2 wedstrijdpaarden na. We kregen het steeds drukker met school, en ook hadden we bijna geen tijd meer voor vrienden omdat wij de paarden niet in de steek wouden laten.
Na een tijd zijn we toch gestopt, voor ons was dit een hele moeilijke periode en een moeilijke keuze om ze achter te laten. De eigenaar heeft ons nog boze berichten gestuurd dat wij nooit wat goeds hadden gedaan, dat de hoeven van de pony's te lang waren en dat ze ons nooit weer wou zien.
Wij hebben meerdere keren aangegeven dat de hoeven lang waren en of ze geen hoefsmid moest bellen. Toen die kwam mochten alleen de 2 wedstrijdpaarden aan de beurt.
Wij waren toentertijd 13 en 14. Geen geld dus om voor een hoefsmid te betalen..
Na een poosje kreeg ik een appje van de eigenaar.. 'Aangezien jullie de pony's in de steek hebben gelaten staan ze te koop !' Wat wou ik graag Hisiana kopen. Het mocht niet van papa.. De leeftijd was veel te hoog.
Laatst er langs gereden en Hisiana staat er niet meer, de kans is groot natuurlijk dat ze overleden is, maar ik hoop dat iemand haar een kans heeft gegeven en haar toch haar laatste huis heeft gegeven.
http://i57.tinypic.com/22zv4o.jpg
http://i61.tinypic.com/2hd1rw9.jpg[/
Hisiana zou nu ongeveer 30 moeten zijn. Wat altijd heel bijzonder aan haar was was dat het altijd leek alsof ze je snapte. Ik kon altijd alles aan haar vertellen en dan kwam ze dichtbij me staan om te knuffelen. En als ze lag in haar stal kon ik bij haar gaan zitten en dan legde ze haar hoofd op mijn schoot.
Ik hoop dat iemand weet waar ze nu is en weet hoe het met haar is.