Wat ontzettend leuk om dit tegen te komen! Ik was toevallig aan het googlen op 'Ritsaert' toen ik dit tegenkwam. Ik heb een aantal van mijn leukste herinneringen aan Jumper over gehouden haha. En ik moet gewoon even reageren.
Jumper heeft inderdaad als manegepaard gewerkt op de manege Ritsaert, nu Ruitersportcentrum Zwolle, en werd ook vaak bereden door instructeur Dick. Ik vind persoonlijk dat ze te lang op de manege heeft gestaan. Ze was gewoon geen manegepaard. Volgens mij liep Jumper in de tijd dat ze op de manege stond wel minder uren dan de meeste manege paarden. In bijna elke les die ze mee reed had ze een vast persoon op haar rug. Ik was dat een hele tijd op de woensdag middag van 5 tot 6. Ik weet nog de kriebels in mijn buik toen ik van Dick voor het eerst op Jumper moést haha. Wat ik nog weet was dat ze altijd opgewekt en actief was, bijna uit haarzelf mooi rond liep, heerlijke gangen had, maar o-zo-pittig. Ik had in de lessen meestal moeite om rechte lijnen met haar de rijden, en haar eens wat langer op de hoefslag te houden. Hoe meer paarden in de bak, hoe minder makkelijk dat ging. Je moest ook altijd een beetje uit de buurt blijven van andere paarden. Als we gingen springen wilde ze altijd erg graag. Hoe meer sprongen we hadden gehad, hoe harder ze ging. Hoe hoger de sprong, hoe harder ze ging. Meestal moest ik iets eerder stoppen dan de rest omdat ze te sterk werd. Na mij heeft een vriendin van mij veel op haar gereden in die les en ben ik wat meer op andere paarden gaan rijden. Toen heeft ze volgens mij voor het eerst een balk eraf gegooid omdat ze haar benen niet goed optilde. Dick ging er zelfs om klappen, omdat ze dat nog nooit eerder had gedaan en altijd over de hindernissen vloog haha!
Ze was inderdaad altijd al een beetje venijnig op stal. Ze heeft me nooit gebeten, maar was altijd onrustig met opzadelen, oortjes in de nek, stampen etc. Dat werd ook steeds erger. Je kon haar op een gegeven moment moeilijk vastzetten om op te zadelen, als ze het zadel en hoofdstel al gezien had. Ik kan me herinneren dat ik altijd eerst naar haar toe ging, lief praten, en vastzetten. En dan pas het zadel ging halen. Anders keerde ze je de rug toe zodra je haar boxdeur open had, en dan kon je er moeilijk nog veilig langs om haar om te draaien. Ze vond het wel altijd nog even leuk om na het rijden te knuffelen. Maar voor het rijden, als je wilde opzadelen, kon ze je niet uitstaan haha.
Dick reed altijd springlessen met haar, en volgens mij is ze niet heel lang na het kampioenschap verkocht. Ik denk dat ze lang op de manege heeft gestaan omdat Dick stiekem heel erg gek op haar was. Maar ik ben blij dat ze bij een vaste eigenaar terecht is gekomen. Een manege leven was helemaal niks voor haar. Super om dit te lezen hihi! Ze was/is een geweldig paardje vond ik, one of a kind ^^
Dit is trouwens alles wat ik weet. Er hebben natuurlijk nog meer mensen op haar gereden en ervaringen met haar gehad. En Dick weet natuurlijk nog het meeste van haar. Geen idee of hij dingen van haar weet van vóór ze op de manege terecht kwam. Heb je al geprobeerd contact met hem op te nemen?
Toen ze net op de manege was heette ze trouwens Hunter. Haar naam is later veranderd naar Olympic Jumper. Ik heb geen idee of Dick dat heeft gedaan, en of ze dus officieel Hunter heet, of Olympic Jumper en dat Dick het weer terug veranderd had. Maar ik weet heel zeker dat ze als 'Hunter' op de manege kwam.
Oja, wat ik nooit zal vergeten trouwens, is dat ze met een buitenrit heel onverwachts keihard haar hoofd naar beneden trok en meteen weer keihard omhoog. Die had ik niet aan zien komen en dat was ook volop op mijn neus, dat deed behoorlijk pijn haha!
