
Het is een beetje "zot" aan het worden, echter. Paden waar je bijna niet doorkunt vanwege de modder waar je paard een halve meter in wegzakt, en het pad dat dan nog eens oneven ligt... leuk is anders. Ik weet dat Lana goed haar voeten weet te zetten, maar een ongeluk is maar één grote schuifpartij ver. Ik probeer dan nog andere paden te nemen, maar het is duidelijk dat de gemeentes collectief besloten hebben alle goede paden te verpesten met grof grind of door de gelijke asfalt die langs de kant misschien een beetje brokkelt weg te halen, waardoor je weer eindigt met één moeras. Het is echt geen leuke situatie, en ik beschik eveneens niet over een piste, dus dat is ook geen optie. Een weide is er, ja, maar die kapotrijden in de winter zie ik toch niet zo zitten.
Zucht... ik mis de zomer. En ik zou een moord doen voor een zandpad. Dat is ons weer niet gegeven, spijtig genoeg. :/
Meningen hierover? Wat doen jullie als alles onder het diepe glibberige slijk zit? Lana is dan nog eens stevig bang van vrachtwagens, bussen en tractors, dus zou het misschien een goed idee zijn om met haar aan de lange lijnen over wegen te gaan? Lana voelt zich een beetje veiliger als ze weet dat er iemand samen met haar op de grond staat.
(deze zaten 3 weken onder). Maar volgende week ga ik weer. Het is een beetje afzien, maar hier en daar zijn bij ons nog redelijke paden..
Ik ga morgen voor de zekerheid gewoon een "wingman" meenemen, een beetje voor de gezelligheid ook. Er kan altijd iets misgaan, hoe doodbraaf ze ook is. Ik ben vandaag afgestapt op de drukke wegen, aangezien ze zich meteen een stuk zekerder voelt als er iemand bij haar op de grond staat. Na een tijdje niks van reactie meer, dus daar gaan we mee verder!
) zijn we van plan daar ook mee verder te gaan.