
Situatie:
Ik heb mijn paard nu 7,5 jaar. Het is een KWPN'er, warmbloed dus. Mijn paard staat al sinds een aantal jaar zonder deken en staat sinds november 2011 in een hit-actief stal, oftewel 24/7 buiten. Vorige winter stond hij ook zonder deken, toen nooit een probleem gehad, omdat het toen niet echt gesneeuwd heeft en hij in goede conditie was. Mijn paard is inmiddels bijna 18 jaar oud, halverwege vorig jaar veel afgevallen en inmiddels weer iets meer op gewicht, maar nog steeds niet op volwaardig gewicht.
Vanmiddag begon het heel hard te sneeuwen, dus toch maar een kijkje gaan nemen. Hij heeft een dikke vacht, zijn vacht staat niet uit en zijn oren zijn, na 5 seconden aanraken, warm. Echter lag zijn hele rug bezaaid met sneeuw dat inmiddels was omgeschoold tot ijs. IJs op zijn oren, in zijn manen, ijspegels bij zijn schoft, bij z'n kont, in z'n staart. Zoals het ons paardenliefhebbers betaamt was ik direct bezorgd. Heeft 'ie het koud? Oren voelen, die zijn warm. Is 'ie nat? Ja, dat wel. Is zijn huid ook nat, of alleen zijn vacht? Niet te beoordelen.
Het waait wel heel hard en de hit is redelijk onbeschermd. We hebben een enorme schuilstal, maar daar zal 'ie nooit in gaan staan, want daar staan de dominantste paarden en die gaat hij het liefst uit de weg. Desondanks stonden z'n haren niet uit en stond 'ie ook niet te trillen o.i.d.
Nu heb ik een 0 grams regendeken, ongevoerd. Voordeel: regen- en winddicht en 0 grams, dus zal er niet voor zorgen dat hij dunner in zijn vacht komt, wat weer betekent dat de deken direct weer af kan als het droog is. Nadeel: zijn vacht wordt platgedrukt en naar mijn weten kan hij dan zijn vacht niet uitzetten = zichzelf niet warmhouden = het alsnog koud krijgen!
Bokkers, help, wat moet ik nou doen?
Dat zou namelijk de grootste reden zijn, als ik er goed over nadenk.
Hij heeft dus zeker wel de mogelijkheid om te schuilen, hij gaat gewoon niet naar de (enorme) schuilstal.
