Nouks schreef:Ik zie hier dat dominantie wordt uigesloten onder de mom "samen", "sociaal" "groep". Maar het één sluit het ander toch niet uit? Sterker nog, het gaat hand in hand. Overal zie je het: bij leeuwen, bij paarden, bij apen, bij mensen, bij konijnen, noem maar op... Een groep is geen groep zonder regels, een groep is geen groep zonder leiders en volgers. Dan is het dus logisch dat je in meer of mindere mate dominante dieren hebt. Net zoals je dominante mensen hebt. Wil niet zeggen dat dominante mensen graag de baas willen spelen (dat klinkt zo egoïstisch), het wil wel zeggen dat het goede leiders zijn die zichzelf goed voelen op een leiderschapspositie.
Helemaal mee eens. Ook in een democratie, waar iedereen een gelijke inbreng heeft (nou ja, in een ideale situatie), zijn er leiders en volgers. De volgers kiezen de leiders, en dat zijn mensen die ook leider willen zijn.
Om het terug te brengen op de paard-mens relatie: je kan tiranniek-dominant met je paard omgaan (de ruiter bepaalt iedere beweging, inbreng van het paard wordt niet toegestaan), of meer democratisch, of je kan je totaal ondergeschikt maken aan de wil van je paard.
En zo'n drama is het toch niet om de baas te zijn over je paard? Ik ben dominant over m'n pony, absoluut. Ze mag haar mening duidelijk maken en daar hou ik ook zeker rekening mee, maar ik heb minimaal 51 % van de stemmen. Dat maakt mij dus dominant, en dat vind m'n pony prima, die wil helemaal geen moeilijke beslissingen nemen. Ze is allang blij dat ik voor eten en water zorg (van mijn uitkijken-voor-tijgers-in-bosjes is ze nog niet helemaal overtuigd
).