Inge pakte haar fiets uit de schuur, en stapte op. achter haar gooide ze de deur dicht, en reed weg. op de lange weg dacht ze bij zichzelf hoe ze haar vriendin kon verassen. opeens kreeg ze een idee, en reed langs de supermarkt. uit de euro die ze nog in haar zak had, haalde ze een paar penen. ze liep de winkel uit met een paar sappige peentjes en reed op haar fiets vrolijk verder naar het afgelegen weitje bij de boer. eenmaal aan gekomen sprong ze over het hek heen. Het paard draafde meteen naar het hek toe. ''Hée, meisje.. je hebt geen gras meer hé?'' zei Inge beteuterd. ''Hier, een paar lekker winterpeentjes. geniet ervan, het is zo'n beetje het enigste eten wat je kunt krijgen, want de boer geeft je geen eten hé?'' zei Inge.Het paard trok vrolijk en zacht een peentje uit Inges handen. ''lieverd, heb je zo'n honger? eet jij je peentjes maar op, ik ga even langs de boer.'' zei ze. ze sprong weer over het hek heen, en liep naar de voordeur. de boer deed open, en zei met een zware stem; ''Nou, wat moet je!''. ''heeft u nog wat zachte borsteltjes voor je paard.'' vroeg Inge aardig. ''Moet je in de schuur kijken..'' zei hij weer. en de deur was dicht gegooid. ''nou, die heb zin om te praten. wat een man, heeft geen eens een naam voor z'n paard bedacht. arme meid.. je bent nog zo jong, 4 jaar.. nooit een zadel gezien, geen eens een borstel. alleen maar gras, omringd door bomen..'' zei Inge boos. en ze liep naar de oude schuur. ze zocht goed, door alle spinnenwebben heen. uiteindelijk zag ze een oude doos liggen. zachtjes opende ze de doos. een paar borsteltjes zaten onder de spinnenwebben. een oud halster lag onderop, met een halster touw eraan vast. ze pakte de doos en liep ermee naar de wij. met een wip vloog ze weer over het hek heen. door het prikkeldraad heen pakte ze de poetskist. een oude kleine halster haalde ze uit de doos. ''Mooie kleur, de kleur blauw. past vast goed bij je, als je het past.'' zei Inge. en ze probeerde het halster uit bij het paard. ''Weet je, ik moet je een naam geven. ik vind zoveel namen mooi. wat vind jij mooi mijn liefste?'' vroeg Inge. ''Misschien... Tessa? of emma?'' vroeg ze. ''Emma, dat is een mooie naam vind je niet?'' zei Inge. het paard gaf een briesje en schraapte de hoefijzer-loze hoef over het gras. de zon begon wat feller te schijnen. ''Het is bijna winter emma, het gras kan de winter tenminste groeien.'' zei Inge. eindelijk zat het halster om bij Emma. ''Emma, het past nog maar net! zit het niet te strak?'' vroeg Inge bezorgt. ''valt wel mee hé?'' zei ze toch maar. ze pakte de zachte borstel uit de doos, en veegde het schoon. eerst liet ze Emma ruiken aan de borstel. ''Emma, er gebeurt niks. alles komt goed, ik al zachtjes over je haartjes glijden..'' zei Inge rustig en lief. zachtjes gleed ze over de rosse vacht van Emma.
Laatst bijgewerkt door StoereRowan op 21-06-08 19:36, in het totaal 1 keer bewerkt