Geplaatst Mijn ruin Sam (van inmiddels 4 jaar) staat al 2 jaar in een hechte kudde op een enorm ruim stuk land. Toen hij in de kudde kwam, was hij de laagste in rang en in minder dan een jaar tijd werd hij de 'directeur' van de club
. De kudde bestaat uit 2 Shetlandruintjes, 2 Shetlandmerries (waarvan eentje erg oud is), een Fjordenruin en nog een oude New Forest/Arabier merrie. Momenteel staat er ook een manegepaard bij, een hele rustige merrie, die vanwege een peesblessure 3 maanden op het land mag staan. Sam gaat door het vuur voor deze groep, beschermt ze en heeft met elk van hen een enorm hechte band. Deze vaste groep staat 24/7 buiten het hele jaar door.Sinds afgelopen woensdag is er een Shetlander bijgekomen, Cooky (ik noem hem Cookymonster inmiddels:+ ). Dat beestje is 22 jaar hengst geweest en is 9 weken terug gecastreerd. Je zult van Cooky niet zeggen dat hij al 22 jaar is trouwens
. Toen ik Sam die middag weer op het land zette, stond de nieuwe Shet al bij het hek en Sam was natuurlijk meteen helemaal gespitst op deze pony. Zodra ik door het hek liep, joeg ik het beestje even weg om Sam rustig los te kunnen laten, want die nieuwe gedroeg zich nogal opdringerig (een echte hengst). Cooky liep de oude merrie Shet omver op een hele agressieve manier en Sam viel hem direct aan hierna ter bescherming van het oude Shetlandertje. Cooky werd keihard de sloot in getrapt door Sam, heel heftig, want zo heb ik mijn paard echt nog nooit gezien. De oude Shet had heel veel moeite om op te staan, Sam beschermde haar tegen nieuwe aanvallen en werd zelf dus aangevallen door de nieuwe. Hij vocht keihard terug, was echt heel heftig. Ik ben erg geschrokken van die heftigheid...... 
Het vervolg; sinds woensdag wordt Sam continu aangevallen door die 'fijne' Shetlander. Sinds zaterdag lijkt het iets rustiger in de groep, maar ik heb inmiddels elke dag uren doorgebracht om te kijken hoe het nou echt gaat, maar blij word ik er niet van. Sam had de eerste dag al meer dan 25 snijwondjes (dat beest bijt vooral). Natuurlijk stond ik meteen (woensdag, donderdag EN vrijdag) bij mijn staleigenaresse op de stoep, heb duidelijk gemaakt dat mijn paard geen boksbal is e.d. en ik snap ook best dat het uitgevochten moet worden, maar er zijn grenzen. Blij ben ik er dus niet mee. De eigenaresse van deze Cooky is overigens een hele lieve oudere vrouw, die dat beestje van een rotleven 'gered' heeft, hem opgeknapt heeft en voor rede vatbaar is. Ze kwam vrijdagochtend haar excuses aanbieden bij me, heel lief, al weet ik ook wel dat zij hier niets aan kan doen. Maar ik kon het wel heel erg waarderen en ik vind het dan ook echt een lastige situatie......
Hoe dan ook, ik zie niet echt verandering in de kudde na een paar dagen. Sam wordt geisoleerd door deze kleine Cooky en zit onder de wonden. Mijn stalbazin wil het nog een week aankijken, eventueel nog een andere pony erbij zetten, al zie ik daar niet zo'n heil in, eerlijk gezegd. De nieuweling apart zetten of op een andere plek is geen optie. Deze kudde moet in de winter bij elkaar blijven (alle hekken gaan dan open en ze willen niet twee kuddes), dus dan is het alleen maar uitstel.
Wat moet ik nu? Ik voel me helemaal niet fijn, wetende dat Sam wonden oploopt en nu veel stress heeft. Het scheelt wel dat ze op een enorm stuk lopen, dus hij gaat verder van de kudde staan grazen, maar dit is niet de bedoeling. Het was verdorie ZIJN kudde!! Ik weet dat ik daar niet weg hoef, want als ik het hard speel, gaat de nieuweling er onherroepelijk uit. Maar ik vind dat wel heel vervelend allemaal natuurlijk. Maar ja, mijn eigen paard gaat natuurlijk voor. Stel ik me aan als ik ga aangeven dat ik dit niet verder wil laten doorgaan? Zou dat beest zijn gedrag nog veranderen? Ik vrees dat het altijd een 'hengst' blijft na die 22 jaar of heb ik het verkeerd? Is er nog een kansje, maar hoe lang duurt dan dan? Mijn ervaring met kuddes (en die is van jarenlang) is dat het na een paar dagen rustig is in de kudde. Vandaag was 5 en ik vond het nog helemaal niet rustig.
Overigens heeft Sam zich verder wel aangepast in zijn rol als lagere, maar hij wordt dus wel behoorlijk aangevallen, zodra hij te dicht in de buurt komt. Hij bijt wel goed van zich af, gelukkig. Wat vinden jullie? Moet ik het nog even aankijken (al weet ik dat ik dat niet lang ga volhouden) of is dit gewoon een hopeloze situatie met zo'n halve hengst?
, toevallig heeft die vrouw me vrijdag het hele verhaal in geuren en kleuren verteld 
, hoewel ik heel goed weet dat je dit paardje niets kwalijk kunnen nemen. Op dat moment nam mijn gevoel even de overhand..... 
