Faint (flauwvallen) is een heftige reactie, waarbij paarden zich letterlijk op de grond laten vallen. Heb het bijv. een keer gezien bij een jong paard dat voor het eerst werd aangesingeld (helaas onvoorzichtig), die liet zich zo ter plekke vallen. Wat jij bedoelt is dus niet faint, maar freeze.
Er wordt weleens gesproken over de 4 F's: Freeze, flee, fight, faint. Paarden die schrikken, zouden meestal, maar niet altijd in deze volgorde reageren. (vertaald: bevriezen= verstijfd blijven staan, vluchten, vechten en flauwvallen). Dat zie je ook vaak: bij iets engs staan ze ineens stokstijf stil, wordt het nog enger dan gaan ze aan de kletter; als dat niet lukt gaan ze slaan en als ze het echt niet meer zien zitten, geven ze de moed op en laten zich vallen.
Het klopt dat koudbloeden minder vluchtgedrag tonen. dit zit in de genen: in tegenstelling tot steppepaarden stammen zij af van paarden die bijv. in moerasgebieden of bergachtige streken leefden. Blind vluchten kon in zo'n geval de dood betekenen. Daarom reageren koudbloeden vaak met bevriezen of een heel kort sprintje, even opzij springen enz.
Mijn ervaring met koudbloeden (in mijn geval tinkers) is dat ze nog wel eens een loopje met je kunnen nemen. Met mijn vorige tinker zag je duidelijk verschil tussen 'fun-schrikken' (de ene dag waren het stenen en de volgende dag boomwortels waarbij de beste oplossing een flinke tik met de zweep was) en echt schrikken. Heb ik eigenlijk maar 1 x meegemaakt, toen een luchtballon naast de bak besloot te landen. Ze verstijfde volledig en trilde over haar hele lichaam. Een warmbloed was in dat geval waarschijnlijk op hol geslagen.
Als ik het verhaal lees, dan denk ik dat ze er een spelletje van maakt. Hij wil gewoon de bak uit. Als ze de deur echt eng zou vinden, zou ze heel graag omdraaien en er bij weglopen. Hoevaak ziet ze die deur wel niet en is ze er niet steeds zelf doorheen gekomen? Doet ze dan ook moeilijk? Als dat niet het geval is, dan zou ik zeggen: flink aanpakken.