Mijn paard van 3 en een half heb ik bijna een jaar terug gekocht. Ik vond en vind d'r nog steeds zo lief in de omgang. Ze is wel groot ( 1.73m ), maar ze leek mij wel aardig relaxed.
Een half jaar terug heb ik besloten om ook aan de longe erop te gaan zitten. Stap ging goed tot dat ik in draf aan zou springen. Ze heeft geen stap draf gedaan en is gelijk ongelovelijk op en neer gaan klapperen, en ik viel er dus af. 2 weken lang verschrikkelijke pijn aan m'n rug en nek. Na een maand niets durven doen heb ik besloten om haar professioneel te laten inrijden.
Daar hebben ze haar gedrag ook goed bestudeerd en blijkt ze wat dominant te zijn en ( maar dat wist ik al van t longeren ) lui te zijn. Maar met geduld en disipline moest t wel goed komen. Ze zijn nu ongeveer 3 maanden rustig bezig. Nu is t ook wel beter, ze stapt draaft en galloppeerd los. En begint zelfs naar de teugel te komen en is vrij bestuurbaar.
Maar als ik zie wat ze nu nog af en toe aan de longe flikt met iemand erop... Daar word ik niet blij van..Nee zelf echt serieus verdrietig
. Ik durf daar niet op... En met longeren zonder iemand erop heeft ze ook genoeg truukjes ( dan ben ik niet bang van haar hoor), dus dat ben ik onderhand ook wel zat.. Mijn paard is absoluut gezond, want die is laatst nog helemaal binnenste buiten gecheckt, voor de verzekering en mezelf. Lekker uitgebreid. En de trainers heb ik ook alle vertrouwen in. Ze zeggen dat t allemaal wel goed komt maar toch..Ik ben echt een ervaren amazone, en andere paarden heb ik geen probleem mee. Wat moet ik nu, ik heb gisteren echt staan huilen. Een vrouw van 29, zie je t al staan?
Wat kan ik doen om t vertrouwen in mijn paard weer terug te krijgen?
Misscihen een curus NH doen?
als er vanaf de grond duidelijk is wie de leider is en het paard vertrouwt 100 procent op zijn leider dan is het rijden geen probleem
..