Bokt.nl

Pensionnetje schreef:

Vaak wordt dit soort gedrag gezien als zeer dominant. Toch zou ik hem eens met andere ogen gaan bekijken. Zoals je zegt wil hij niet door water. Een paard wat dominant is (lees sterke persoonlijkheid) zal uiteindelijk echt wel door water gaan. Mij lijkt het eerder dat hij een stukje angst verbloemd door stoer gedrag. Dan ga je met slaan en veel straffen juist niets bereiken. Dan gaat hij overcompenseren door te laten zien hoe stoer hij is ( wat hij dus in feite niet is, een paard wil zijn zwakheid niet laten zien). Draai de boel eens om en begin met uitgebreid te belonen. Zelfs voor de normaalste en kleinste dingen. Makkelijk zijn dit soort paarden niet, maar als je eenmaal de "knop" hebt gevonden zal hij waarschijnlijk een zeer prettig en betrouwbaar paard worden.

Succes!

Pensionnetje schreef:

Dan verschillen we duidelijk van mening. Alle signalen zijn aanwezig, niet de stal uit willen, problemen met trailer laden, niet door water willen etc etc..... Harder aanpakken leidt tot nog meer verzet en frustratie. Het dier is overduidelijk niet alleen slim maar ook gevoelig. Motiveren werkt beter dan demotiveren dmv continue straffen. Duidelijke regels zijn echter on-ontbeerlijk, maar deze hoeven niet altijd met harde hand gezet te worden. Met consequent zijn (slimmer te zijn) kan men even zoveel bereiken. Een paard dat prettig in zijn vel zit, werkt graag!

tantjeuh schreef:

Ik zeg ook niet dat je continue moet straffen. Je moet consequent optreden als hij niet doet wat je vraagt, en daarmee bedoel ik niet dat je hem halfdood moet slaan, maar als hij echt niet vooruit wil? Klein tikje achter zijn schouder... Als hij het dan wel doet moet je uitgebreid belonen.
Als hij zijn stal niet uitwil, hoe ga jij dat aanpakken dan? (ik ga er vanuit dat je hem niet lekker gaat belonen?)


Mijn paard had dezelfde signalen. De stal niet uitwillen, de poort niet doorwillen, de camion niet op willen (trouwens niet uit angst. Puur verzet. Uiteindelijk met vier poten op de laadklep krijgen, en nog niet willen verderlopen. Eenmaal erin was er geen probleem, paard rustig met oortjes naar voor), niet door water willen (maar dan bv wel geen probleem maken van de grote plassen water in de wei),...
Van de moment dat ze haar zin kreeg werd het gewoon erger. Opeens bang krijgen van dingen, als ze moe werd gewoon gaan stil staan en geen pas meer verzetten,.. Door gewoon extreem consequent te zijn is mevrouw nu een lammetje dat mij overal volgt. Geef haar aan iemand die haar haar zin laat doen, en het is weer naar de vaantjes. Geef haar aan een man met een heel luide imponerende stem en een heel imponerende leidershouding, en het is weer een lammetje..

Pensionnetje schreef:

tantjeuh schreef:

Ik zeg ook niet dat je continue moet straffen. Je moet consequent optreden als hij niet doet wat je vraagt, en daarmee bedoel ik niet dat je hem halfdood moet slaan, maar als hij echt niet vooruit wil? Klein tikje achter zijn schouder... Als hij het dan wel doet moet je uitgebreid belonen.
Als hij zijn stal niet uitwil, hoe ga jij dat aanpakken dan? (ik ga er vanuit dat je hem niet lekker gaat belonen?)


Mijn paard had dezelfde signalen. De stal niet uitwillen, de poort niet doorwillen, de camion niet op willen (trouwens niet uit angst. Puur verzet. Uiteindelijk met vier poten op de laadklep krijgen, en nog niet willen verderlopen. Eenmaal erin was er geen probleem, paard rustig met oortjes naar voor), niet door water willen (maar dan bv wel geen probleem maken van de grote plassen water in de wei),...
Van de moment dat ze haar zin kreeg werd het gewoon erger. Opeens bang krijgen van dingen, als ze moe werd gewoon gaan stil staan en geen pas meer verzetten,.. Door gewoon extreem consequent te zijn is mevrouw nu een lammetje dat mij overal volgt. Geef haar aan iemand die haar haar zin laat doen, en het is weer naar de vaantjes. Geef haar aan een man met een heel luide imponerende stem en een heel imponerende leidershouding, en het is weer een lammetje..

Een paard dat echt niet vooruit wil, doet dat ook niet met een "tikje achter de schouder". Zo'n dier blijft aan de grond genageld staan, gaat en blijft loodrecht omhoog gaan, loopt achteruit, maakt niet uit hoelang of waar tegen aan, gaat desnoods liggen of valt in extreme situaties zelfs aan. Geen tikje achter de schouder dat dát gaat verhelpen. Dan zijn er twee opties, sterker zijn of slimmer zijn.
Als mens zijn we nimmer sterker, tenzij we met grof geweld gaan meppen etc. Slimmer zijn is voor vele ook niet een makkelijke opgave maar voor sommige is het een goede en bruikbare optie.

horse_adorer schreef:

Heel erg bedankt voor alle tips. Maar moet ik nou het 'stoute' gedrag negeren? Dus als hij bijvoorbeeld weigert voor een sloot, wat zouden jullie doen? Ik denk zelf ook dat de zweep tegen werkt, en daar ga ik het ook even over hebben met mijn instructrice, want ik heb zelf het idee dat als ik zonder zweep rij dat hij ook wat werkwilliger is.

horse_adorer schreef:

Heel erg bedankt voor alle tips. Maar moet ik nou het 'stoute' gedrag negeren? Dus als hij bijvoorbeeld weigert voor een sloot, wat zouden jullie doen? Ik denk zelf ook dat de zweep tegen werkt, en daar ga ik het ook even over hebben met mijn instructrice, want ik heb zelf het idee dat als ik zonder zweep rij dat hij ook wat werkwilliger is.

Cassidy schreef:

Er zijn verschillende NH-ers die watertraining aanbieden, maar dat houdt wel in dat je bepaalde stappen in die methode moet hebben doorlopen.

Twee tips voor je: Pat Parelli heeft een video over problemen met water:



Er gaat echter een heel programma aan vooraf, zodat je dit hoofdstuk niet kunt doornemen zonder dat je de basis van Parelli volgt.

De tweede is van Clinton Anderson: in de serie "problem solving on the trail" komt ook het probleem water aan bod. Paarden zijn bang voor water, omdat ze de grond niet kunnen zien. Wat Anderson in de video laat zien is dat je het probleem op twee manieren kunt aanpakken: vanaf de grond en vanuit het zadel. De video toont eerst de aanpak vanaf de grond: hij begint met grondwerk, aansluitend stuurt hij het paard door een droge greppel heen, en laat het paard halverwege stilstaan. Het paard moet langzaam door die greppel heen, niet met een mega-sprong. Hij moet nadenken.
Aansluitend begint hij met een greppel waar een heel klein stroompje doorheen gaat...zelfde verhaal. Paard moet er langzaam doorheen, mag zelfs halverwege stilstaan. Als hij drinken wil, dan laat je hem. Als hij gaat maaien in het water dan laat je hem (alleen uitkijken, bij sommige paarden is dat een teken dat ze willen gaan liggen, niet zo'n succes).
Aansluitend de oplossing onder het zadel: hier zoekt hij een wat grotere plas op met stilstaand water, waar een breed stuk zand voor ligt. Hij laat het paard een stuk langs de waterlijn lopen, draait daarna op de achterhand om (draait richting water) en gaat hetzelfde stuk weer terug. Iedere keer weer, stukje heen, stukje terug. Op een gegeven moment komt het paard per ongeluk in het water terecht, maar daar maakt Anderson geen punt van. Schrikreacties van het paard negeren, ook niet belonden als hij er wel in stapt. Je gaat iedere keer het stukje heen en weer terug, herhalen. Op het moment dat het paard merkt dat het water geen kwaad kan, laat hij hem er wat vaker inlopen. Hij laat hij hem ook een keertje in het water staan, hoofd naar beneden, water drinken, maaien met zijn voorbeen.

Overigens is het belangrijk dat je hem aan het werk houdt op het moment dat je langs de waterlijn rijdt. Zijn energie omzetten door zijn voeten te bewegen. Zijn focus weghalen van het water en op jouw laten richten. Herhalen, herhalen, en nog een keer herhalen. Al moet je honderd keer van de ene naar de andere kant langs die waterlijn...doorgaan. En als je omdraait, altijd naar het water toedraaien. Op een gegeven moment zal hij merken dat het water niet zeer doet.

Andere manier van aanpak is advance and retreat (methode die gebruikt kan worden op smalle ruiterpaden waar je niet heen en terug kunt) . Je loopt recht op het water af, en als je weet dat hij na 9 passen stopt, stop jij na 8 passen en zet je hem hetzelfde stuk achterwaarts weer terug. Geef hem de indruk dat je het water helemaal niet inwilt, niet door blijven pushen op het moment dat hij er net voorstaat. Gaandeweg naar voren tasten, tot hij met een voet in het water staat, en dan weer terug. Op het moment dat hij met twee voeten in het water staat (of er met vier voeten helemaal in) laat je hem stilstaan als beloning. Rust is beloning. Aansluiten rij je er doorheen, en als je er eenmaal doorheen bent, draai je om en ga je terug. Ook dit herhalen, tot het paard op zijn gemak is als hij door die plas moet. Als je paard helemaal niet in de buurt van die plas wil komen, dan zoek je een startpunt op. Al is dat 50 meter verder.

Bij plassen helpt het ook om er rondjes omheen te rijden. Als je niet in de buurt van de plas komt, groot cirkeltje er omheen. Desnoods in draf. Regelmatig van hand veranderen door hem een wending om de achterhand te laten maken, maar altijd richting water. Cirkel gaandeweg kleiner maken, tot hij er ook een keer per ongeluk in stapt, doen alsof je niets hebt gemerkt en gewoon doorgaan.

Grootste fout die mensen kunnen maken is dat ze niet omkeren als een paard bijv. op een buitenrit eindelijk door die plas is gegaan. Een grote jump er overheen en ze kunnen door. Nee, omdraaien en er weer doorheen/overeen, desnoods 100 keer, tot het paard op zijn gemak is. Zo sluit je positief af en leer je hem niet bang te zijn voor water...

Enne, nog iets. Als je paard zijn achteruit niet beheerst, heb je iig iets waar je aan moet werken voordat je het water aan kunt gaan pakken.