Bokt.nl

maikeltje schreef:

Wat heb je eraan gedaan toen je paard niet luisterde? Het lijkt erop dat je paard somd de zin door kan drijven bij jou en als een paard dat eenmaal in de gaten heeft dan zal het steeds erger worden. Consequent zijn dus en er zal misschien een stevig nootje gekraakt moeten worden om het respect van je paard te herwinnen.

Lalidan schreef:

Als ik je verhaal zo lees is de omslag vrij plotseling gekomen. Dat gebeurt niet door karakter.
Het kán puberteit zijn, maar het kan ook zoveel anders zijn.
Iemand vroeg al naar de afwisseling. Het kan zijn dat het paard het werken gewoon niet meer leuk vind en je dat probeert duidelijk te maken.
Ook kan het zijn dat je paard ergens last van heeft. Pijn in zijn lijf, de dingen die je vraagt zijn te moeilijk, je communiceert niet duidelijk genoeg met hem, het zadel/hoofdstel past niet goed enz enz enz.
Verder kan het zo zijn dat je paard geen leider in jou ziet, en nu ontdekt heeft dat ie niet per sé hoeft te doen wat jij vraagt. En dat kan heel plotseling, ook na een jaar nog, gebeuren.

De oplossing is nu uitzoeken waar dit gedrag vandaan komt, en dan het probleem oplossen.
Als je er niet uitkomt, zou je je paard eens een paar keer door een ander kunnen laten longeren/rijden en kijken wat er dan gebeurt.

succes

Mahitri schreef:

Ik vind het niet zo heel handig Chantyy om meteen een voorbeeld te geven van een paard met een tumor in zijn hoofd. Als je zeker weet dat het niet medisch is dan kan het zijn dat ze in de puberteit zit en ontdekt heeft dat jij niet boven haar staat. Veel grondwerk doen om jullie verhouding weer goed te krijgen is dan een manier om dat te bereiken. In heb begin kan een paard nog overdonderd zijn door alle nieuwe indrukken die het opdoet, zodra het daar aan gewend is gaat hij kijken waar eigenlijk de grenzen liggen. Jij moet die nu duidelijk maken.

Mahitri schreef:

Dat zou goed kunnen. Misschien vraag je ook wel te veel van haar en kan ze het in haar hoofd niet zo snel verwerken en komt ze daarom in protest.
Als je merkt dat ze bij de dingen die ze leuk vindt zich beter gedraagt dan denk ik dat je met een echte puber te maken hebt Dat wil niet zeggen dat je helemaal moet uitsluiten dat ze nergens last van heeft maar het is wel positief dat ze zich wel goed kan/wil gedragen.

amadan schreef:

Chellano nakomelingen staan bekend om het niet makkelijk zijn. Ik weet van één, die liet zich eigenlijk niet rijden tot dat hij zes was, een ander, die ook echt heel goed kan springen, maar dat eigenlijk alleen op concours ook gewoon deed.
En aangezien de leeftijd van jouw paard, komen daar kennelijk soms dingetjes naar boven. Uitproberen, de een meer dan de ander.
Veel geduld en je paard net iets slimmer af zijn helpen zeker. Bv als je dressuur rijdt, leg er dan ook ergens wat drafbalkjes en doe die als beloning tussendoor en op het eind.
Ik herken ook het niet altijd even veel zin hebben om te dressuren. Niet makkelijk, maar je zal toch moeten blijven doorzetten voor een goede basis. Wees blij, dat je paard zo van springen houdt, dit is toch een bijzondere eigenschap van de Chelano's.