Ze loopt altijd netjes achter me, of naast me. Ze loopt verder ontspannen, voor zover ik haar ogen kan zien (dikke pluk manen ingevlochten en wel, tis een ukkie
) staat daar geen spanning uit te lezen. Ze loopt ook gewoon met haar hals in ontspannen doorstap positie, niet hoog gedragen.Zodra ik haar aankijk, of tegen haar praat, blijft alles precies hetzelfde, maar gaan de oortjes naar voren. Soms voel ik dat ze met haar neus tegen mijn broek/hand aan zit, even heel kort.
Ik wil met jullie kortsluiten: vindt zij zichzelf nu het drijvende paard, en probeert ze met haar aanraking mij te 'bijten' (gebruikt (tot nu toe) geen tanden), aka: ik ben niet de leider?
Vindt ze de wandelingen maar saai en wil ze mijn aandacht trekken?
Loopt ze gewoon te luisteren naar wat er achter haar zou kunnen zijn?
Eerst liep ze gewoon met oortjes merendeels naar voren. De rest van haar houding, en haar gedrag in de omgang geeft bij mij wel aan dat ze af en toe aandacht vraagt, maar dan ook vráágt. Als ik het gepast vind, ga ik erop in, anders niet.
Kan het ook een samenwerking zijn van het niet meer zo interessant en spannend vinden van de wandelingen, en als voorbehoedsmiddel achter zich luisteren? Als ze voor zich iets hoort, gaan de oortjes weer naar voren.
Voor degenen die het gevolgd hebben: ik ben bezig haar voor de kar te beleren, en heb haar nu een paar keer aan het bit gehad, geoefend op privé terrein (afgesloten). Dit doe ik heel voorzichtig aan, we hebben de tijd, en ik doe het meestal geen twee dagen achter elkaar. Laat haar maar lekker paard zijn, tijd zat. Ik staak het wel even volledig tot ik zeker weet dat ze niet over gaat in dominant paard, en als de reden hier niet duidelijk wordt, wil ik toch even bellen naar de DA of ze zich anders misschien niet lekker voelt. Hier is echter uit de rest van haar gedrag niets aan te merken, maar goed, paarden laten dat niet snel merken.
Alvast bedankt!
