Met mijn paardje (kwart Hafje trouwens
) ben ik vanaf zijn tweede jaar pas langs de weg gaan lopen (met touwhalster en leadrope, dat is een langer halstertouw), omdat ik hem toen net had gekocht. Hij was nog niets gewend, zeker niet in z'n eentje, hij was overal panisch voor. En aangezien hij nogal sterk is, was dat best eng. Ik heb het rustig opgebouwd, steeds wat verder langs de weg gegaan.
Hij staat op een boerderij die aan een vrij rustige weg staat, maar wel men wel vaak veel te hard rijdt. Je mag er niet harder dan 50 km rijden, maar iedereen rijdt (raast) harder en er is zo'n fietspad naast met zo'n doorbroken lijn aan beide kanten. Dus je loopt direct langs de weg. Heel fijn.
Soms kun je niet anders dan dat je meteen het diepe in moet met je paard, zoals in mijn geval. Inmiddels gaat het redelijk, het ging een tijdje geleden zelfs beter. Nu is 'ie ineens weer doodsbang voor vrachtwagens, terwijl dat enkele weken geleden prima ging. Geen idee waarom, maar het is zo en we moeten er weer doorheen. Wat me wel opvalt is dat ik het echt goed bij moet houden, dat wandelen. Door omstandigheden had ik twee weken iets minder gewandeld en dan vindt 'ie het allemaal weer veel spannender, lijkt wel.
Ik vind wel dat je je paard allereerst moet aanleren om op jou gericht te zijn en dat lijkt me weer wat moeilijk met zo'n jonkie. Daar zou ik nog niet teveel grondwerk mee doen enzo. Wat ook kan helpen is een langer halstertouw met een knoop aan het uiteinde (dat had ik in het begin, voor het geval DAT) en wat ik ook vaak doe is, het verkeer goed in de gaten houden en op afstand aan te geven dat ze rustiger moeten gaan rijden. Helaas zitten er een hoop aso's op de weg, dat is jammer. Mijn paard heeft de neiging om zijn kont op de weg te zetten met alle gevolgen van dien als men te hard en te rakelings langs blijft rijden.
Maar goed, we geven niet op en ik weet zeker dat ik op een goede dag rijdend en wel met hem over die weg richting bos en heide kan.
Want op zich is 'ie best koel in zijn hoofd, maar het is naar mijn idee echt de onervarenheid die een rol speelt momenteel.
Trouwens, soms loopt er wel eens een ervaren paard mee, maar dat werkt helaas ook niet altijd. Maar op zich zou het wel moeten werken, maar ik heb gewoon een gek paard.
Gewoon oefenen, zelf altijd rustig blijven. Je paard moet aan jou zien en voelen dat het niet eng is. Dat is niet altijd makkelijk, ik weet het, maar het is de enige manier. Succes!!!