Sinds eind november 2005 rijd ik met mn huidige paardje. Ik begon hem te rijden vlak nadat ik een zware val gemaakt had en niet zo lang terug reed. Ik had dus enorm veel schrik en hij was een heel braaf dier.
Tot juni heb ik eigenlijk amper op hem gereden : ik was te bang
. Poetsen deed ik wel enzo, maar het was het rijden en de angst om te vallen...In juni kocht ik hem dan omdat de eigenaars er vanaf wilden.
we zijn verhuisd naar een nieuwe stalling en hier is alles beter beginnen gaan : ik kreeg goede begeleiding en wekelijkse privelessen,..Ik durfde zelfs galopperen en ook in de buitenbak rijden...
Ik merk nu nog vaak dat, zoals bijvoorbeeld nu met dit weer, dat de angst er nog steeds ergens is. Dat vind ik echt vreselijk...
Nu weet ik dat mn paardje het in de buitenbak enorm naar zijn zin heeft en eigenlijk ook heel braaf is! Maar binnekort word het ook weer beter weer, wandelweer! Ik vermoed dat hij dit ook ontzettend leuk zal vinden...Ik ben met hem nog nooit gaan wandelen in al die tijd dat ik hem rijd, doodgewoon omdat ik er schrik voor heb...
Vroeger toen ik op maneges reed ( van mn 6e - 17e) ben ik altijd gaan wandelen en ik vond niets leuker dan galopperen in het bos.
Onze manege ligt niet zo heel ver van een bos en ligt tussen allemaal weides en kleine straatjes. Mijn paard is ook verkeersmak...
Nu vroeg ik me af : hebben jullie tips hiervoor?
Mijn paardje kent ook de omgeving enzo daar dus niet, zou het dus helpen om bijvoorbeeld eerst een aantal keer met hoofdstel en aan de hand met hem een kleine wandeling te maken? Om hem de omgeving te laten kennen, zodat hij zelf al wat rustiger is?
Of vinden paarden hier niets aan?
Ik weet dat dit echt heel gek en kinderlijk klinkt maar ik wil toch graag met hem eens wandelingetje maken... Ik ben nu al zover over mn angst heen dat ik ook al durf springen ( heel lange kruisjes wel), dat ik buiten durf rijden,... Maar wandelen zou ik toch ook nog graag willen doen!

xx amy