Geplaatst Ik heb een probleem met mezelf eigenlijk
Mijn leasepaard is met rijden niet een van de makkelijkste en ik ben zo iemand die mijn geduld erg snel verlies. Ik vind het erg oneerlijk tegenover Sanja, want zij kan er niks aan doen. Ze is gewoon eigenwijs en heeft zo d'r buien. Dat probleem doet zich voor bij galop. Als ze het woord al hoort of andere mensen springen al aan gaat zij al keihard draven en zomaar aanspringen. Dat wil ik dus niet en dan trek ik d'r gewoon terug. Soms gooi ik d'r zelfs tegen de muur aan en dan rent ze daarna net zo hard weer door. Dan verlies ik mijn geduld en sla ik d'r heel erg hard met mijn zweep of trek ik d'r gewoon hard tot stilstand. Na de les/rijden heb ik dan zó'n ontzettende spijt en kan ik wel janken. Wat kan ik nou doen om mijn eigen geduld te bewaren? Tips en adviezen zijn welkom
[Tips om paard goed terug te rijden zijn ook welkom of advies hoe ik dit nou op moet lossen waardoor ik niet meer zo stom doe ] 
Sanja is nooit in paniek. Ze vindt het geen straf om tegen de muur gezet de worden en ik doe het niet met geweld. Ik zet d'r gewoon stil zoals ik ook doe op de middelijn halthouden, maar dan voor de muur zodat ze niet doorrent en ik niet aan d'r hoef te trekken. Ze vindt het gewoon een moment om lekker ff uit te puffen en daarna weer lekker door te gaan met d'r racen. Dat slaan wat de meeste zeggen doe ik niet meer. En natuurlijk geef ik d'r geen mep als ze zo hard gaat, denken jullie dat ik achterlijk ben?? Ik ga d'r echt niet lopen slaan als een debiel. Het enige waar ik écht mee zit is het trekken, want van een tik heeft ze niks. Maar soms als ze zo hard weggaloppeerd probeer ik d'r terug te krijgen en dan ga ik aan mijn teugels hangen. Besef ik ook pas als we weer normaal draven. Het is echt niet zo dat ik d'r loop af te rossen of d'r bit achter in d'r keel loop te trekken, want ik wíl niet trekken, maar daarom vraag ik juist tips zodat ik beter bij mij prositieven kan blijven als ze zo'n bui heeft..