Sinds ik mijn eigen paardje heb, en ik dus iedere dag met paarden te maken heb, ben ik eens goed op haar mimiek gaan letten. Zo is me opgevallen dat, wanneer haar oren naar voren staan, ze vaak meer op haar omgeving let dan op mij. Soms draait ze er eentje mijn kant op. Van de andere kant krijg word ik ook begroet met oortjes naar voren, en kijkt ze me vaak na met haar oren rechtop.
Zodra er een ander paard passeert op de hoefslag, gaan de oortje linea recta in de nek, terwijl ze hier met buitenrijden in een groep dan weer geen last van heeft.
Met rijden heeft ze haar oren meestal iets naar achteren, maar niet in haar nek (gelukkig). Is dit dan een teken van ongenoegen, of is ze juist alert op mij en eventueel mijn stem? Lopen sommige paarden meer met hun oren naar achteren dan anderen (vast wel), en hoe kan ik aan de oren zien of ze echt ongemak ervaren of het alleen maar grootdoenerij is?
Ik ben benieuwd hoe het nu precies zit met oren en jullie ervaringen. Boeken zijn helaas niet altijd duidelijk, of anders meestal te beknopt
