Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-19 19:38

Na een week dikke liefde toch ruzie in de tent...

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-19 19:38

Het zit mij zo dwars dat ik het toch ook maar eens hier ga vragen;

Net verhuisd met paardlief naar eigen stuk met meer dan genoeg gras. Moest er dus een maatje bij en gevonden ook in een heerlijk oudje. Binnen het half uur van de verhuizing waren ze dus ook bij elkaar op de wei en het was liefde op het eerste gezicht! Zo leuk om te zien gewoon.

En toch na een paar dagen is de jongste en grootste dus toch een partij vervelend aan het doen. Hij "stuurt" het oudje overal heen en loopt er eerst naar toe, om hem dan vervolgens te gaan bijten en weg te jagen. Het is nu al zover na 2 weken, dat hij zelfs niet meer hinnikt naar hem als het oudje als eerste naar buiten gaat. En hij staat zelfs niet meer tegen de kant van de stal van het oudje aangeplakt, maar juist aan de andere kant hem te negeren.
En wat mij ook opvalt is dat hij extra vervelend doet als ik dus in de wei ben of het oudje aan het poetsen ben bijvoorbeeld. Zodra ik bv uit het zicht van de wei ben, kalmeert het vrij snel weer en gaat hij weer in negeerstand.

Geen andere paarden in het zicht, maar wel op hinnik afstand zeg maar.
Nu heeft de jongste hiervoor bijna een jaar bij merries gestaan, die dus eigenlijk niets van hem wilde weten, behalve als ze hengstig waren, dus sociaal contact was er amper, hij heeft geloof ik in al die tijd 1x kunnen krauwen met een merrie daar. Ook nog een paar weken op pension en daar ging het juist heel goed en was hij gewoon netjes en onderdanig naar de oude dominante ruin toe. En hij kon ook best van zich af meppen als dat nodig was.

Maar ik vind dit gewoon recalcitrant puberaal pestgedrag bijna. Het oudje is erg onderdanig idd, dus het gaat van kwaad tot erger lijkt het wel. Nu na 2 weken bij elkaar (paar dagen draadje er tussen gehad toen ik het te erg vond worden), lijkt de liefde compleet over en is de jongste of in negeerstand of dus aan het vervelen en de oudste voorzichtig en snel weg.

Nu zit ik te denken over de tip van graasmasker omdoen bij de jongste, maar vraag mij af of het dan juist geen trappartij gaat worden en dus van kwaad tot erger zal gaan. Want op wat haar en kleine plekjes na is het nog niet dramatisch te noemen. Maar ik vind het wel sneu, vooral voor het oudje. Moet ik dit nu gewoon laten gaan en komt het dan vanzelf wel weer goed, omdat ze uiteindelijk toch tot elkaar veroordeeld zijn, of kan dit nog wel eens heel erg uit de hand gaan lopen?

Het betreft dus duidelijk 2 ruinen. En ik dacht juist dat dit het makkelijkste en het beste zou gaan, maar dit had ik niet voorzien na de eerste paar dagen zo gezellig en leuk hebben samen.
Ik zal mij vast te druk maken, maar toch hoor ik hier wat meer ervaringen als jullie die hebben?

**Geplaatst**: 07-09-19 19:58

Geplaatst: 07-09-19 19:58

die jongste zoekt zijn grens op.
hoe oud is die?
nog een er bij waar hij wat meer aan heeft is geen optie?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-19 20:08

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-19 20:08

Die is 7. En het oudje begin 20. En nee een 3e erbij is financieel geen optie. Denk ook niet dat dit dan wel beter wordt, want dan is er toch altijd 1 het 3e wiel aan de wagen?

Dat de jongste de grenzen aan het opzoeken is besef ik, maar ik maak mij een beetje zorgen of dit kalmeert en ze weer vriendjes worden of dat dit zo blijft?

**Geplaatst**: 07-09-19 20:31

Geplaatst: 07-09-19 20:31

7 is een rotleeftijd vind ik.

en derde wiel is een mensending,volgens mij geen paardending
met 7 jaar willen ze toch wel vaak baas spelen, beetje puberen
we hebben er nu een in mijn groepje lopen die net 8 is en die heeft het voorzien op mijn merrie van 26.
bijt haar in de billen,drijft haar voort en madam doet het ook nog. .
anderzijdskunnen ze heel lief staan kroelen
bij ons dan wel de mazzel dat hij kan spelen met anderen en zo zijn energie kwijt kan.
een pensionpaard is ook geen optie?
ze willen vaak roch wel spelen en ouwehoern, en een ouder dier heeft daar toch vaak geen zin meer in.

zorgen voor meer afleiding misschien?
werkt het paard ook?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-19 20:42

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-19 20:42

Ja mee eens dat het een rot leeftijd is.
Maar het oudje is fitter en gezelliger en zelfs speelser als de jongste. Die mankeert het e.e.a. en is eigenlijk altijd veel en veel te tam en te mak en te lief trouwens ook naar mens en dier geweest voor zijn leeftijd. Serieus de jongste lijkt op moment wel de humeurige oude knar zoals hij zich gedraagt.
En nee een pensionpaard is ook geen optie.
En door idd weer eens een dingetje bij de jongste is hij al weer een paar maanden niet aan het werk geweest (als je dat al werk kunt noemen trouwens).

Maar jij denkt dus niet dat het gaat kalmeren en dat ze wel weer maatjes kunnen worden?

**Geplaatst**: 08-09-19 06:54

Geplaatst: 08-09-19 06:54

ik heb geen flauw idee of ze weer maatjes kunnen worden.
denk dat niemand dat antwoord kan geven, je kunt ze niet dwingen denk ik.

zou gaan uitzoeken dan waarom de jongste humeurig is
misschien pijn?
en je zegt niet aan het werk geweest, je kunt er ook mee aan de wandel, of kunstjes.

**Geplaatst**: 08-09-19 07:06

Re: Na een week dikke liefde toch ruzie in de tent...

Geplaatst: 08-09-19 07:06

Wij hebben een groep van 3 lopen waarvan er 1tje doet wat de jouwe doet bij het meeste onderdanige paard uit de groep. Dat heeft ruim een jaar geduurd maar is nu redelijk ok. Als er stress is (voeren, iets spannends in de wei) dan vervalt hij weer in dat ettergedrag. De onderdanige gaat er relaxter mee om dan ik...

Mijn ervaring is dat t vaak tot een jaar duurt voor een groep echt ok is. Tot die tijd blijft het regelmatig 'schuren'.

**Geplaatst**: 08-09-19 07:42

Geplaatst: 08-09-19 07:42

Mijn ervaring is dat het wel eens wil helpen om ze samen mee op pad te nemen.

Gewoon rijden/aan de hand of een ritjes met de trailer naar vreemd terrein.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-19 07:52

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-19 07:52

Ir111 schreef:
Wij hebben een groep van 3 lopen waarvan er 1tje doet wat de jouwe doet bij het meeste onderdanige paard uit de groep. Dat heeft ruim een jaar geduurd maar is nu redelijk ok. Als er stress is (voeren, iets spannends in de wei) dan vervalt hij weer in dat ettergedrag. De onderdanige gaat er relaxter mee om dan ik...

Mijn ervaring is dat t vaak tot een jaar duurt voor een groep echt ok is. Tot die tijd blijft het regelmatig 'schuren'.

Hahaha, dat is bij mij precies zo eigenlijk; Ik maak mij er druk om terwijl het oudje zich nog steeds prima vermaakt hoor.
Maar er is bij de jongste ook veel stress van de verhuizing; hij heeft krampbenen, o.a. door die krampbenen ben ik nu dus al 2 maanden aan het klooien met een flinke hoefbalbetrapping (en ja meerdere da's erbij gehad en nog steeds), maar ik zie ook dat er veel stress is bij de jongste door het vele verkrampen van de achterbenen. En ik weet dat ik niet mag vermenselijken (doe het overduidelijk lekker toch

), maar ik krijg ook het idee dat de jongste een tikkeltje jaloers is, net of hij het niet helemaal pikt dat hij mij ineens moet delen...

**Geplaatst**: 08-09-19 08:07

Re: Na een week dikke liefde toch ruzie in de tent...

Geplaatst: 08-09-19 08:07

Mijn merrie doet dit ook met de oudste. Heeft ze jarenlang gedaan. Waar zij ging moest Sophie in dit geval ook heen. Ik heb 4 jaar geleden een fjord erbij aangekocht. En heeft ruim jaar geduurd voordat het gedrag weg was. De fjord loopt graag mee samen op. Probleem opgelost. Conclusie ze loopt graag samen en wilde niet alleen de weide door. Zijn immers kudde dieren.
Als ik naar Sophie kijk dir heeft jaren lang alleen gestaan. En is nu ruim 30 en vind het allemaal wel best. (Dat vond ze 10 jaar geleden al) en is altijd wat meer op zichzelf geweest.

Pest gedrag kan ook komen doordat oudje iets onder de leden heeft.

**Geplaatst**: 08-09-19 08:23

Re: Na een week dikke liefde toch ruzie in de tent...

Geplaatst: 08-09-19 08:23

De jonge zoekt gewoon een stoeimaatje, daar kan je oude niet aan voldoen waarschijnlijk.
Ruinen die niet voldoende kunnen etterbakken met elkaar worden inderdaad verschrikkelijk irritant.

Ik verhuis ook met mijn paard omdat ik met mijn merrie overgebleven ben met een ruin en die staat haar nu ook de godganze dag in haar vel te pakken nu een ander ruintje weg is. Nu heb ik een dominant gevalletje die heel duidelijk grenzen aangeeft maar het is gewoon voor beide niet een gewenste situatie ookal vinden ze elkaar nog zo lief.

**Geplaatst**: 08-09-19 13:47

Geplaatst: 08-09-19 13:47

Cowgirl schreef:
Mijn ervaring is dat het wel eens wil helpen om ze samen mee op pad te nemen.

Gewoon rijden/aan de hand of een ritjes met de trailer naar vreemd terrein.

Dit heeft vroeger bij mijn merrie en één van haar weidemaatjes ook geholpen. Ze stonden met zn 4en maar mijn merrie en een andere merrie gingen elkaar regelmatig te lijf, ondanks dat die van mij lager in rang stond.

Alleen hun baasjes gingen regelmatig samen bosritjes maken en samen naar les dus dan ze moesten wel samen op pad. ~~}>

In het begin konden we niet te dicht bij elkaar rijden want dan was het weer dreigen, happen naar elkaar of oren in de nek. Na een tijdje was er geen vuiltje meer aan de lucht. Echte vriendinnen zouden ze nooit worden maar ze maakten geen ruzie meer gelukkig.

**Geplaatst**: 08-09-19 14:06

Re: Na een week dikke liefde toch ruzie in de tent...

Geplaatst: 08-09-19 14:06

Ik zou in ieder geval heel duidelijk aangeven dat het niet mag. Hij doet het extra als jij er bent omdat hij jou claimt en zich ergens gesteund voelt.. Ze is van mij. Wij hebben ruinen op stal die duidelijk dominanter en vervelender zijn met hun baasje in de buurt.
Wij hebben een tijd vier ruinen gehad en als de balans even weg was Ging ik juist met het tweetal dat even niet ging samen wandelen. En dan tussendoor gedwongen neuzen haha. Dan durfde de bange en de dominante werd toegesproken om lief te zijn. En ook dat kun je je dominante regelmatig toevoegen, Lief zijn!! Ze zijn slimmer dan je denkt en kijken ook wat jij tolereert en of je wel of niet ingrijpt. Dat samen wandelen is belangrijk en goed. Maar ook je zevenjarige aan het werk zetten met duidelijke regels is van belang. Hij voelt zich het baasje. Aan het werk en gewoon naar een ander moeten luisteren is echt een wezenlijk onderdeel van de aanpak. Hij denkt dat alles kan en mag op het moment. En nee, helaas dat is niet zo want jij bent de baas.
Aan de slag met allebei en hem alleen en spreek hem aan op zijn gedrag. Hij zal het dondersgoed snappen.
Succes!!

**Geplaatst**: 08-09-19 14:08

Geplaatst: 08-09-19 14:08

Je jonge ruin klinkt mij een beetje als wat sommige mensen doen als ze onzeker zijn.

Continu herrie maken en reactie uitlokken om bevestiging te krijgen.

Als een kind in de klas wat heel hard 'poep' roept en vervolgens om zich heen kijkt wie er allemaal reageren en hoe ze reageren.

Je oude paard is heel wijs en negeert het zoveel mogelijk.
Als hij er op in gaat is dat voor je jonge paard een beloning van dat gedrag.

En dat maakt jouw jonge paard op dit moment nog onzekerder, zeker als jij dan het andere paard ook nog aandacht geeft.

Hij gaat echt wel snappen dat als hij rustig en normaal doet, het allemaal veel gezelliger is.

Jouw oude paard doet wat jij ook het best kan doen; de grote mond van je jonge paard negeren en aandacht geven op de momenten dat ie zich wel normaal gedraagt.

**Geplaatst**: 08-09-19 14:09

Geplaatst: 08-09-19 14:09

Ik zou er gewoon voorlopig een draadje tussen doen. Dan zijn ze wel samen maar niemand kan lastiggevallen worden.

**Geplaatst**: 08-09-19 14:21

Geplaatst: 08-09-19 14:21

LBLGypsyCobs schreef:
Je jonge ruin klinkt mij een beetje als wat sommige mensen doen als ze onzeker zijn.

Continu herrie maken en reactie uitlokken om bevestiging te krijgen.

Als een kind in de klas wat heel hard 'poep' roept en vervolgens om zich heen kijkt wie er allemaal reageren en hoe ze reageren.

Je oude paard is heel wijs en negeert het zoveel mogelijk.
Als hij er op in gaat is dat voor je jonge paard een beloning van dat gedrag.

En dat maakt jouw jonge paard op dit moment nog onzekerder, zeker als jij dan het andere paard ook nog aandacht geeft.

Hij gaat echt wel snappen dat als hij rustig en normaal doet, het allemaal veel gezelliger is.

Jouw oude paard doet wat jij ook het best kan doen; de grote mond van je jonge paard negeren en aandacht geven op de momenten dat ie zich wel normaal gedraagt.

Niet mee eens hij gedraagt zich niet onzeker, hij gedraagt zich als een verwend kind dat de aandacht wil.
Hij moet dan horen dat dat niet mag. De oude is niet wijs. Die is geïntimideerd en die moet gesteund en beschermd worden. De jongste moet ook aandacht en werk krijgen maar ook horen dat er grenzen zijn. Zeker als de baas erbij is hoort er duidelijk te zijn dat hij zich mag gedragen. De oude vlucht, das geen negeren. Dus help duidelijkheid scheppen en geef aan hoe ze met elkaar om moeten gaan.

Ik had vier ruinen van twee van 3,een van 6 en een in de twintig. Vanaf toen zes jaar samen dus met groeispurt en machtstrijd. En een oudere die steeds meer macht en kracht verliest. Nu de twee jongsten over van veertien.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-19 15:05

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-19 15:05

Ik ga voor een groot deel met Fargo mee; Hij claimt mij idd naar mijn gevoel. Ik begrijp wel hoe dat dit komt, maar vergis je niet, ik ben van het type dat er van overtuigd is dat mijn dieren donders goed Nederlands verstaan

en ik maak dus ook heel duidelijk dat de jongste dit niet moet doen. En ik heb in het begin idd het oudje beschermd, maar daar maakte ik het erger mee, want die is op zijn manier ook uitgekookt zat en kwam dan over dramatisch naar mij toe rennen, van red mij terwijl er een guitenkop op zat. Ik zweer jullie als ik de jongste dan strafte stond het oudje nog net niet te gniffelen achter mij... En dat werkte als een rode lap op een stier bij mijn jongste. Dus ik negeer het nu idd. Ik moet helaas meerdere keren per dag de wei in om de jongste zijn hoefbal in te spuiten, maar nu doe ik op moment ook alleen dat, knuffel de jongste even en negeer het oudje zo veel mogelijk.

Het oudje ken ik dus ook nog maar 2 weken (vind het een heerlijk slim dier, lekker uitgekookt dus ook op een leuke manier, echt zon dikke middelvinger paard, maar het wel accepteren als hij op zijn donder krijgt, hij doet het 2 seconden later toch doodleuk weer), terwijl ik de jongste nu een jaar heb maar het ook een zwaar (door zijn ziektes/mankementen) maar heel liefdevol jaar is geweest, waardoor idd onze band best heel speciaal is geworden. Ik wil daar verder niet te veel over uitweiden. Maar werkelijk iedereen die mij met de jongste samen heeft gezien, maakt er een opmerking over dat we zo op elkaar zijn ingespeeld en hij mij overal volgt met zijn ogen bv. Dat maakte ook juist dat ik dit heb gedaan o.a. Ik wilde zo graag dat hij een eigen ruinenmaatje kreeg, waar hij dus wel contact mee kon maken, omdat hij dat dus een jaar lang amper heeft gehad met de merries waar hij bij stond, zodat hij zich dus niet meer zo aan mij zou blijven ophangen om het zo maar te zeggen. Ik geniet daar uiteraard van, maar besef heel goed dat dit niet goed is. Dus het is wel een tikkie zuur met hoe het nu gaat voor mij....

Oh en ik ga hem pas weer aan het werk zetten als de hoefbal dusdanig is genezen dat er een springschoen omheen kan, voor die tijd wat dan ook gaan doen is vragen om weer een open wond namelijk.

**Geplaatst**: 08-09-19 15:17

Geplaatst: 08-09-19 15:17

Gewoon zo door gaan, naar beiden aangeven dat je geen geintjes wil. Van geen van beiden. Gewoon verbaal. En dat ze lief moeten zijn samen.

En samen gaan wandelen waarbij ze zich moeten gedragen.

En de kleine bezigheidstherapie geven waarbij hij gehoorzamen moet.

De oude niet negeren die heeft niets fout gedaan, dan maak je het toch nog winst voor de jongste. Gewoon ook aandacht geven. Eerlijk verdelen en benoem het dat hij Ook gewoon aandacht krijgt. En dat er niemand te kort komt.

Gaat allemaal goed komen hoor!!

**Geplaatst**: 08-09-19 16:24

Geplaatst: 08-09-19 16:24

Is normaal hoor.
Laat ze het lekker uitzoeken.
Hier doet iedereen als of ze mijn ouwe niet moeten,weg pesten bij de hooi bak zodat de ouwe naar een andere bak moet lopen.
Soms net doen alsof ze haar gaan grijpen.
Mijn ouwe verblikt of verbloost niet.
Nah wil jij uit die bak vreten....ga ik toch naar een ander.
Word opgedragen als er gekriebelt moet worden en krijgt dan een knauw als ze geen zin meer hebben.
Dan moet ze weer oprotten(echt paarden zijn soms zo banketstaaf tegen elkaar)

Maar als ze weg is zijn ze allemaal van de leg en in paniek.
Dan is de stabiele factor weg.

Ja paard is nu stabiel, tijd om je grensjes te verkennen met de een oude erbij die niet gek te maken is is ie zo klaar eigenlijk.
Da's eigenlijk zaaaaai.
Maar wel heel goed.
Niet te druk om maken.

**Geplaatst**: 08-09-19 17:23

Geplaatst: 08-09-19 17:23

Ze moeten een rol en taakverdeling vinden in hun minikudde en dat duurt even. Ik vind ook dat je ze erg vermenselijkt trouwens

Als de een ligt, staat de ander waarschijnlijk dus ze hebben wel wat aan elkaar en die dingen zijn de belangrijkste redenen om paarden niet alleen te houden. Maar wij mensen willen te graag dat ze vriendjes zijn en vooral elkaar niet wegjagen of bijten..

Nomineer dit bericht ×