Geplaatst Sinds ongeveer een jaar rijd en verzorg ik een mooie Friese merrie, een ex-manegepaard. Nu weet ik niet precies wat voor manege het geweest is waar zij heeft gestaan, maar wat natuurlijk zeker is is dat ze daar veel verschillende mensen op haar rug en om haar heen heeft gehad. En ik denk dat dit dan ook te merken is in haar gedrag, vergeleken met een andere half-Friese merrie die ik verzorg en rijd. De volle Fries is zowel kwalitatief erg goed, als in de omgang. En dat is natuurlijk ideaal! Echter, denk ik dat dat komt doordat ze door de jaren heen geleerd heeft zich voor prikkels af te sluiten. Als je naast haar staat, haar kriebelt, haar achteruit zet... ze blijft eigenlijk in alle situaties hetzelfde paard, totdat ze iets spannend vindt. Met rijden kan ze dan ook heerlijk en actief rijden, mits je de juiste knopjes weet te vinden en haar echt stimuleert. Buiten dat om is ze heel makkelijk en laat ze alles over zich heen komen. Ze geeft niet echt reactie op wat jij als mens vraagt of doet. En dat kan wel lekker makkelijk zijn, maar ik vind het soms zorgelijk. Dan vraag ik me af hoe dat zo gelopen is. Als ik dan kijk naar de kruising Fries: zij reflecteert veel meer jouw gedrag en uit echt haar (on)genoegen.
Denken jullie dat dit gedrag inderdaad te maken kan hebben met een manege-verleden? Hebben jullie ervaring met ex-manegepaarden? Hoe zouden jullie een paard als deze alerter willen maken, en haar meer 'paard' laten zijn, in plaats van een dier dat zo weinig mogelijk van haar 'paardenaard'
laat zien, omdat dat voor haar de makkelijkste weg is? 
)
