Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-19 16:12

Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-19 16:12

Hey bokkers,

Zoals de titel al verklapt, is mijn vraag: in hoeverre passen paarden zich aan aan verschillende personen?
Ik vraag me dit af, omdat veel paarden vaak meerdere ruiters op hun rug krijgen, en het regelmatig voorkomt dat ze zich bij de ene anders gedragen dan bij de andere. Dit merk ik in zekere zin wel bij mijn verzorgmerries. Het kan verwarrend zijn voor paarden om ruiters op hun rug te krijgen met een verschillende rijstijl, maar ik heb ook het idee dat ze zich al snel aan kunnen passen aan dat specifieke gedrag van die ruiter. Hoe denken jullie hierover? Ik denk namelijk dat een paard al snel doorheeft of de ruiter wel of niet consequent is, en daarop inspeelt, zonder dat dit voor hem heel veel verwarring opbrengt.

In hoeverre merken ze dat er een 'andere' ruiter op hen zit? Voelen ze dit snel aan? Spelen ze hier op in? Ik ben benieuwd wat jullie denken!

**Geplaatst**: 13-03-19 16:14

Re: Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst: 13-03-19 16:14

Een paard weet heel snel wie er met hem om gaat en wat de 'regels' zijn van deze persoon :-)

Als ik kijk naar onze eigen paarden dan gedragen ze zich allebei anders afhankelijk van met wie ze te maken hebben :-)

En dat is al zo als het gaat om mij en de wederhelft :-)

**Geplaatst**: 13-03-19 16:20

Re: Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst: 13-03-19 16:20

Mijn ene paard wordt regelmatig door mijn moeder gereden, hij weet dondersgoed dat de normale regels bij haar iets minder hard gelden dan bij mij (ik rijd al mijn hele leven, zij is net begonnen). Dus ja, dat merken ze echt wel

**Geplaatst**: 13-03-19 16:22

Geplaatst: 13-03-19 16:22

D_M_L schreef:
In hoeverre merken ze dat er een 'andere' ruiter op hen zit? Voelen ze dit snel aan? Spelen ze hier op in? Ik ben benieuwd wat jullie denken!

Zoals Apple al zei heeft een paard heel snel door wie hij voor zich heeft staan. En per persoon voelen ze ook heel snel aan hoever ze kunnen gaan en wat ze aan die persoon hebben.

Dat gezegd hebbende, hoe het paard daar vervolgens mee omgaat kan enorm verschillend zijn. Je hebt de goedzakken die alles best lijken te vinden. Je hebt paardjes die juist bij kinderen heel voorzichtig zijn, en bij gevorderde ruiters juist meer van de ruiter verwachten. Je hebt ook paarden die juist heel eenkennig zijn, om diverse mogelijke redenen. Sommige paarden willen eerst de ruiter goed kennen voordat ze diegene vertrouwen, sommige paarden hebben juist behoefte aan de houvast van een bekend gezicht, sommige paarden zijn zo getraumatiseerd dat ze gaan hangen aan 1 bekend persoon welke ze nog wel "veilig" achtten.

Hoe adaptief paarden zijn? Om je vraag te beantwoorden, ik vind paarden bijzonder adaptief. Maar dat is niet perse meteen een teken dat het altijd allemaal wel goed zal gaan. Een paard zal zich altijd aanpassen aan de situatie en daar waar hij vanuit zn persoonlijke behoeftes iets mist, dat zelf proberen in te vullen en dat gaat soms ten koste van de ruiter zn behoeften. Of een pony/paard geschikt is om meerdere ruiters te hebben, veel wisselingen daarin te maken, en op diverse niveau's te rijden, heeft dus heel veel te maken met de opvoeding en het karakter van het paardje zelf, en mijns inziens niet zozeer in hoe adaptief hij is.

**Geplaatst**: 13-03-19 16:23

Geplaatst: 13-03-19 16:23

Ja, verbazingwekkend snel zelfs.

Mijn paard krijgt van mij altijd na het opstappen een brokje als beloning. Deze reik ik aan via de linkerkant. Mijn dochter reikt dit aan via de rechterkant. Toen mijn dochter bijna een jaar niet had gereden en opstapte boog mijn paard haar hoofd al naar rechts voordat mijn dochter voorover boog. Heel apart om te zien.

En toen een stalgenootje mijn paard eens wilde voelen in het wijken, liep mijn paard direct na het opstappen helemaal met haar kin op haar borst te dribbelen. De stalgenoot had de teugels nog nauwelijks vast en vroeg enkel voorwaarts in stap. Duurde nog wel wat rondjes voor mijn paard akkoord ging met de andere ruiter. Maar ze wordt dan ook eigenlijk door niemand anders gereden en ze heeft een duidelijke mening. Ze gooit je er dus niet af, maar je hebt ook geen stuur oid.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-19 16:24

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-19 16:24

Interessante reacties! Bedankt.

Kun je het dan ook zo stellen dat wanneer er een slechtere ruiter op je paard rijdt -en het paard niet consequent gereden wordt- dit niet per se consequenties heeft op het moment dat jij -een consequentere ruiter- er weer op gaat en het rijden oppakt? (Hoewel dit per paard verschillend zal zijn)

**Geplaatst**: 13-03-19 16:28

Geplaatst: 13-03-19 16:28

Naar mijn idee kan/doet elk paard dit. Maar ligt het aan de persoonlijkheid van het paard in hoeverre je daar iets van merkt.

Zo zal een aardepaard met iedereen wel z'n rondje sloffen. Dat kan heel fijn zijn aan zulke paarden. Je merkt dan wel verschil, maar die verschillen zijn heel minimaal.

Een wat expressiever type, bij voorbeeld een vuurpaard, zal een veel dramatischer verschil laten zien. Mijn ruin is heel geschikt voor iedereen die hem in zijn waarde laat en niet te moeilijk doet. Ik heb er eens een vriendin op gezet die 16 jaar eerder eens 1 keer op een paard gezeten had. Ze heeft een heerlijk buitenritje met 'm gemaakt, en toen ze te veel begon te wiebelen in draf ging mijn paard uit zichzelf weer stappen. Hij heeft echt goed voor d'r gezorgd. Terwijl als ik er iemand op zet die (vindt dat 'ie) kan rijden mijn paard dat even test. Hij wil dan weten hoe goed je rijden kan

Ook bij de verkoop was iets vergelijkbaars: er waren vóór mij andere kijkers geweest. Bij de eerste verzette hij gewoon geen poot. Bij de tweede sprong hij over een hekje, waarna ze niets meer durfden. En bij mij was hij braaf. Ezelstand en rare sprongen (over paaltjes, niet over hekjes) heeft hij later ook nog met mij gedaan maar toen had ik 'm al.

**Geplaatst**: 13-03-19 16:32

Geplaatst: 13-03-19 16:32

Voor mijn paard geldt dat wel ja, hij weet precies wat ik van hem verwacht en hij schakelt dan ook snel om tussen het liever-lui-dan-moe rondje met mijn moeder en het wakker-en-actief rondje wat ik van hem wil.

**Geplaatst**: 13-03-19 16:35

Geplaatst: 13-03-19 16:35

Hier hebben de paarden ook altijd snel zat door wat ze wel of niet zouden moeten of mogen en wat ze uit kunnen vreten, dan wel hoe braaf ze moeten zijn.

Sjolvir (helaas is die er niet meer) liep in de manege lessen mee en met dat ze dat deed heb ik haar van groen naar Z2 startgerechtigd gereden, geloof me, ze wist precies wie er op zat.
Kindje van 8, braafste paard van stal.
Lesklant die dacht, dat doe ik even, moest toch echt netjes met 2 woorden leren vragen, want anders dacht ze stuff it.
Lesklant die het netjes vroeg, deed ze het voor.
Lesklant die perongeluk iets vroeg (bv een beginnen die kw half vraagt) deed ze keurig een kw.

Huidige 2 paarden weten ook precies hoe of wat, Toobs imiteerd een bezemsteel met mensen die niet zo heel goed kunnen rijden, maar zal ze er echt niet afgooien of gek gaan doen, sjokt gewoon zijn rondje.
Als ik hem rij, moet ik echt wel mijn best doen en zet je mijn instructie erop dan zucht ik en denk ik, ik geef het paardrijden op.. Laat haar maar gewoon hem uitbrengen, want dan loopt hij toch echt beter dan met mij.
Heps is blij ei, dus die huppelt ook met hen vrolijk door het leven, maar ook geen gekke streken, moge duidelijk zijn dat ze dan niet echt in "model" loopt, maar ach.

Er zijn echt wel eenkennige paarden, maar dat heeft vaak ook te maken met hun eenkennige eigenaren, bij mijn paarden is het bewust dat ik vind dat een ander er ook op weg moet kunnen rijden zonder te verongelukken (ze hoeven echt niet de sterren van de hemel te rijden), als reden had ik altijd stel dat ik een keer een been breek of zo. Wat ben ik blij dat ik mijn paarden zo heb "opgevoed" want sinds 3 1/2 jaar heb ik dan wel geen gebroken been, maar ben ik wel verrektes afhankelijk van anderen die mijn paarden voor me doen, helaas.. , maar blij dat het kan met ze!

Ken paar paarden waar je echt niemand anders op moet zetten en waar ik ook totaal niet de behoefte van heb ooit aan te bieden daar op te gaan zitten

.

**Geplaatst**: 13-03-19 16:40

Geplaatst: 13-03-19 16:40

Paarden reserveren naar mijn ervaring voor elke persoon een ander hokje in hun hoofd. Kijk alleen maar naar een standaard lessituatie: ruiter/grondwerker en paard maken er samen een puinzooi van, paard kan niks en wil niks en wordt boos, lesgever neemt de teugels over en twee seconden later doet het paard alles wat er gevraagd wordt. De lesgever laat zien hoe het moet, wat de hulpen zijn, geeft het paard terug en het hele gezeik begint overnieuw.

Dan kun je zeggen dat dat komt omdat de lesgever de juiste hulpen gaf en de klant niet, maar het is vooral dat een paard meteen inschat wat voor persoon ze voor zich hebben en wat de omgangsregels worden met die persoon.

Met mijn eigen pony's merkte ik die verschillende hokjes ook heel erg terug. Ik vond dat ze de berggeit moesten leren maar vond dat zelf een van de saaiste kunstjes en besteedde er dus veel te weinig tijd aan en het resultaat was dat de pony's het na een jaar nog steeds heel leuk vonden (veel beloningen!) maar nog niet snapten dat ze in stilstand de achterhoefjes tegen de voorhoefjes konden zetten. Het was volgens hun fysiek onmogelijk. Ik vertelde dat tegen mijn zusje en die zei: o, maar dat kunnen ze allang! Die riep de pony's even naar zich toe gaf de zweephulp (precies dezelfde die ik ook gaf

) en meteen stonden ze allebei in de berggeit. _O-

Die hadden dus besloten dat ze bij haar het hele kunstje lieten zien en bij mij alleen de eerste 10 procent. Zelfde oefening, zelfde hulpen, zelfde pony's, ander baasje.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 13-03-19 16:49, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-03-19 16:44

Re: Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst: 13-03-19 16:44

Mooi verhaal

Dat inderdaad :-)

Met de ene persoon netjes meelopen zonder getrut en geschooi, bij de andere persoon continue het gras induiken tijdens een wandelingetje danwel vragen om snoepjes. Etc.etc.etc..

**Geplaatst**: 13-03-19 16:48

Geplaatst: 13-03-19 16:48

In aanvulling op mijn vorige post: ook een paard heeft natuurlijk een niveau van sociale omgang. Hoe socialer het paard, hoe makkelijker hij kan schakelen. Naar andere paarden en naar mensen (en kippen, lama's, goudvissen enz).

**Geplaatst**: 13-03-19 16:57

Re: Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst: 13-03-19 16:57

mijn verzorgpaard wist dat ook heel goed.
Ze was eerst een manege paard. ze deed geen stap verkeerd. Maar nam ze wel in de maling.
met name beginners .
Ze gooide haar hoofd om hoog , om haar bit beet te pakken.
En zodra ze haar mond begonnen te gebruiken als rem. Dan gooide haar hoofd naar beneden, trok de teugels uit de handen van de ruiters. En ze was stuurloos.
En ik kreeg toen steeds de indruk dat ze een bloedhekel had aan beginnners.

**Geplaatst**: 13-03-19 16:59

Geplaatst: 13-03-19 16:59

in mijn ervaring kunnen ze behoorlijk adaptief zijn.

het kan een wereld van verschil zijn. Als ik alleen al naar de mijne kijk hoe hij zich anders kan gedragen. Zo lui bij een ander zo vlug is hij bij mij. Ook geintjes uithalen zoals stilstaan bij het naar de weide brengen. Hij weet donders goed bij wie hij lekker blijft stilstaan en bij wie hij door loopt. Ikzelf vind het ontzettend grappig hoe hij zich binnen enkele minuten aanpast aan de ruiter. Hij word weleens in de lessen gebruikt en dan moet ik nogal eens in mezelf lachen. Vooral op dressuur ruiters lijkt hij het gemunt te hebben. Gewoon doen alsof hij niet kan stoppen of spinnen. O druk in de mond? dan ga ik zo traag mogelijk joggen en galoperen

Of overdreven oefeningen uitvoeren. Omvliegende rollback of met 4 benen stuiterend stoppen. Maar hij word nooit gemeen. Zodra hij merkt dat iemand bang word en begint te spannen dan gaat meneer stappen. Terwijl een ruiter die hem los laat en een beetje conseqent is al een totaal ander paard word. Dan doet hi ontzettend zijn best

**Geplaatst**: 13-03-19 17:00

Geplaatst: 13-03-19 17:00

xyzutu2 schreef:
Ik vond dat ze de berggeit moesten leren maar vond dat zelf een van de saaiste kunstjes en besteedde er dus veel te weinig tijd aan en het resultaat was dat de pony's het na een jaar nog steeds heel leuk vonden (veel beloningen!) maar nog niet snapten dat ze in stilstand de achterhoefjes tegen de voorhoefjes konden zetten. Het was volgens hun fysiek onmogelijk. Ik vertelde dat tegen mijn zusje en die zei: o, maar dat kunnen ze allang! Die riep de pony's even naar zich toe gaf de zweephulp (precies dezelfde die ik ook gaf ) en meteen stonden ze allebei in de berggeit.
Die hadden dus besloten dat ze bij haar het hele kunstje lieten zien en bij mij alleen de eerste 10 procent. Zelfde oefening, zelfde hulpen, zelfde pony's, ander baasje.

Excuses, maar ik vind het voorbeeld "geit" hier toch wel dubbel toepasselijk (slim en koppig). :')

(Klinkt als een leuk stel ponies trouwens)

**Geplaatst**: 13-03-19 17:02

Geplaatst: 13-03-19 17:02

Geweldig die verhalen _O-

Ik heb een tijdje gehad dat ik zocht naar bijrijders voor mijn merrie. Wel, dat was snel klaar hoor... Ze heeft er het hare van laten weten. Als ik erop zit stopt ze op het knippen van mijn vingers, hoef je amper een zucht te laten of ze staat stil, versnelt als een raket. Als ik lach, gaat ze harder. Als ik lach, weet ze dat ik het gedrag dat ze op dat moment vertoont geen drama vind. Maar dan... Ruiter 1 dacht dat ze even kon rijden want 'het is toch maar een koudbloed' en zodoende gedroeg ze zich plots ook als een luie koe. Ruiter 1 nooit meer teruggezien. Ruiter 2 vond dat ze eruitzag als manegepaard en behandelde ze dus als manegepaard, wat wilt zeggen, lomp 'benen geven' en tegelijkertijd strak trekken van voor, ondanks mijn instructies. Ja, lap, daar gingen we weer :Y)

Op een gegeven moment (ik zat op een ander paard) zei mijn merrie dat het genoeg was. Ze stond stil. Zoiets doet ze nooit of te nimmer met mij, zo ken ik haar ook totaal niet. Maar toen dacht ze precies, you get what you ask for. :')

Ik kwam erlangs rijden, zei gewoon 'ok, ga maar' en ze liep weer door alsof er geen vuiltje aan de lucht was _O-

Die merrie, ik zweer het...

Ik heb eigenlijk maar één vriendin die haar kan rijden zoals ik ze rij, en we rijden niet eens echt op dezelfde manier ofzo, we zijn gewoon beiden heel relaxed op onze paarden. Daar is ze dan weer poeslief tegen.

**Geplaatst**: 13-03-19 17:10

Geplaatst: 13-03-19 17:10

Paarden hebben het absoluut door. Die van ons zien mij en mijn man dagelijks, maar maken al verschil. Ondanks dat we van alle 4 evenveel houden en ze gelijk verzorgen, hebben ze toch wel voorkeuren.

Mijn paarden reageren direct anders op kinderen ook bijv. Normaliter zijn ze echt braaf en geduldig. De shet is echt super met kids, maar ik weet wel welke kinderen hij irritant vindt. Te druk, teveel dwingen etc loopt hij van weg.

Mijn broer was zwaar gehandicapt zijn hele leven en is altijd mee geweest naar de paarden. Ik heb er heel wat gehad, waaronder ook wat pittige karakters en paarden met een verhaal/verleden. Allen waren altijd lief en geduldig bij mn broer. Hij had een elektrische rolstoel met een werkblad met compter en geluiden. Er is er ook nooit ook maar een geschrokken. De shet hield hij ook zelf vast en deden we een rondje bos.
Hij reed zelf de laatste jaren op een aangepaste manege en de paarden zijn meestal zo geduldig.

Voorheen op een stalling en nu bij mensen aan huis, merk ik het ook meteen als mensen ze te druk benaderen of willen dwingen om te aaien.

Qua rijden kan mn man van de merrie echt alles hebben en die matchen heel goed. Mijn ruin kan wat indruk maken en de eerste keer durfde mijn man toen niet goed door te pakken. OOk gezien het verleden van die ruin. Ik heb daar echt maling aan, lach het paard uit en ga gewoon door. Probleem tussen mn man en hem was toen ook daarna opgelost.

Iedereen zegt altijd; maar die van jullie zijn braaf. Ja inderdaad, maar zet iemand in de buurt die niet goed voelt, of echt gespannen is en ze laten het heel goed merken. Waar iemand die voorzichtig en angstig is juist rustig door ze benadert wordt.

Ze mogen eigenlijk dezelfde mensen niet die ik ook niet mag, hahahaha Hoor weleens dat er 1 of 2 met de oren naar achter lopen. Ja, maar diegene heeft niks met dieren, is echt een naar mens en verwacht maar dat ze als robot gaan staan om geaaid te worden Tja......

**Geplaatst**: 13-03-19 17:44

Geplaatst: 13-03-19 17:44

D_M_L schreef:
Interessante reacties! Bedankt.

Kun je het dan ook zo stellen dat wanneer er een slechtere ruiter op je paard rijdt -en het paard niet consequent gereden wordt- dit niet per se consequenties heeft op het moment dat jij -een consequentere ruiter- er weer op gaat en het rijden oppakt? (Hoewel dit per paard verschillend zal zijn)

Zeker. Mijn vorige paard ging in de staak bij schapen langs de weg. Draaide in elke gang, ongeacht hoe hard, 180 graden om uit het niets, als hij dacht dat er een grasspriet groener was dan de ander.

Niet gemeen, maar wel kop erop. Kreeg hem altijd overal langs en moest erom lachen, maar altijd opletten.

Onervaren ruiter erop en braafste paard van stal. Geen pas verkeerd.

Dat paard en huidige paard, versleten het niet hoor. Grappen niet maar oefeningen ook niet. Na zwangerschap gewoon opstappen en wegrijden alsof nooit anders gedaan.

**Geplaatst**: 13-03-19 17:47

Geplaatst: 13-03-19 17:47

mellamoshan schreef:
D_M_L schreef:
Interessante reacties! Bedankt.

Kun je het dan ook zo stellen dat wanneer er een slechtere ruiter op je paard rijdt -en het paard niet consequent gereden wordt- dit niet per se consequenties heeft op het moment dat jij -een consequentere ruiter- er weer op gaat en het rijden oppakt? (Hoewel dit per paard verschillend zal zijn)

Zeker. Mijn vorige paard ging in de staak bij schapen langs de weg. Draaide in elke gang, ongeacht hoe hard, 180 graden om uit het niets, als hij dacht dat er een grasspriet groener was dan de ander.

Niet gemeen, maar wel kop erop. Kreeg hem altijd overal langs en moest erom lachen, maar altijd opletten.

Onervaren ruiter erop en braafste paard van stal. Geen pas verkeerd.

Dat paard en huidige paard, versleten het niet hoor. Grappen niet maar oefeningen ook niet. Na zwangerschap gewoon opstappen en wegrijden alsof nooit anders gedaan.

Oh, heerlijk he!?

Bedenk ineens dat ik bijrijdster had voor Sjol die altijd klaagde over dat ze schrok van de witte plastic zak bij het tuinhuisje ergens langs de weg, nou echt, nooit last van.. echt niet... Zij dus altijd..
Reden er een keer samen langs en ja hoor, Sjol schrikken.. dus wij van paard gewisseld, niets aan de hand, je had haar moeten zien kijken!!! :Y)

(de bijrijder, niet het paard, dan keek nergens naar)

**Geplaatst**: 13-03-19 18:03

Re: Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst: 13-03-19 18:03

Ow dit is een leuk topic

ik heb een ex-manege paard en die heeft al echt 1000+ mensen op zijn rug gehad.
bij het zoeken van een bijrijdster had ik dus ook zoiets van komt wel goed.
in het begin was dit ook maar later bleek mijn paard toch gevoelig voor haar onzekerheid. Hij is er een paar keer goed vandoor gegaan om dingen waarbij hij bij mij NOOIT zou wegrennen (uberhaupt wegrennen van mij komt niet echt in zijn hoofd op)

Nu een ander meisje dat het evenbeeld is van mijn jongere zelf :')

bijna eng
en dat klikt super

Maar als ik er iemand anders op wil laten en ik ben er bij dan is er niks aan de hand.
grote verschil is dan, dat hij op mij leunt/let en niet op zijn ruiter. net als wat hij in de manege deed bij de instructeur.

**Geplaatst**: 13-03-19 19:34

Geplaatst: 13-03-19 19:34

Sjolvir schreef:
mellamoshan schreef:

Zeker. Mijn vorige paard ging in de staak bij schapen langs de weg. Draaide in elke gang, ongeacht hoe hard, 180 graden om uit het niets, als hij dacht dat er een grasspriet groener was dan de ander.

Niet gemeen, maar wel kop erop. Kreeg hem altijd overal langs en moest erom lachen, maar altijd opletten.

Onervaren ruiter erop en braafste paard van stal. Geen pas verkeerd.

Dat paard en huidige paard, versleten het niet hoor. Grappen niet maar oefeningen ook niet. Na zwangerschap gewoon opstappen en wegrijden alsof nooit anders gedaan.

Oh, heerlijk he!?

Bedenk ineens dat ik bijrijdster had voor Sjol die altijd klaagde over dat ze schrok van de witte plastic zak bij het tuinhuisje ergens langs de weg, nou echt, nooit last van.. echt niet... Zij dus altijd..
Reden er een keer samen langs en ja hoor, Sjol schrikken.. dus wij van paard gewisseld, niets aan de hand, je had haar moeten zien kijken!!! (de bijrijder, niet het paard, dan keek nergens naar)

Ja dan denk je nog; bijrijder maakt de issue van de plastic zak.
Schaap zou ik bij mij dan nog in kunnen vinden, bij mij wel, bij mijn vriend bijvoorbeeld niet.
Maar ik zag zo'n grasspriet midden in het bos niet aankomen hoor.

**Geplaatst**: 13-03-19 20:26

Re: Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst: 13-03-19 20:26

Ja hoor paarden zijn heel adaptief. Weten heel goed wie touwtje of teugel beet heeft.

Mijn merrie heeft duidelijk haar voor- en afkeuren. Zet er een vreemde op en dan is het afwachten wat haar reactie gaat zijn. Ze gooit ruiters zonder balans steevast opzij met zadel en al. Ruiters die niet sturen gaan als dronken aardbei de bak rond. Ruiters die niet zitten gaan heel hard in draf. Als je aangaloppeert en je legt te lang been aan krijg je een ferme bok aan die kant. Kun je western rijden en laat je los doet ze alles voor je.
Ze geeft ook 'the look' met opgetrokken neusgat als ze het niet eens is met degene op dr rug. Als blikken konden doden.... geweldig paard!

**Geplaatst**: 13-03-19 20:30

Geplaatst: 13-03-19 20:30

Paarden zijn prima adeptief, dit is waarom ze ook al zolang samen zijn met de mens.
Ze kunnen zichzelf prima aanpassen, want dat is wat adeptief in de kern betekent; het vermogen om aan te passen.
Niet alleen in het contact met de mens, mentaal, maar ook fysiek.
Adeptiviteit is een kernbegrip voor overleven, want wie zichzelf weet aan te passen, die overleeft

Daarnaast comuniceren paarden “non- verbaal” en zal hij mede daardoor een mens altijd doorgronden, zijn ware intenties zien, door alle “maskers” heen

**Geplaatst**: 13-03-19 20:43

Geplaatst: 13-03-19 20:43

Ik herinner me nu ineens een ander voorbeeld met [***], wat ik toen ook op Bokt in zijn volgtopic had geschreven. Hij was lichamelijk een wrak toen ik hem kocht, had slechte coordinatie, gebruikte zijn achterbenen verkeerd enzovoorts, en ineens kreeg ik van de stalhouder de vraag: klopt het dat hij niet achteruit kan? Als je dat aan hem vraagt als je hem binnenhaalt dan gaat hij heel raar achterover leunen en vandaag viel hij bijna om.
Ik schrok me echt helemaal te pletter, want achteruit stappen was een van de weinige dingen die hij nog net wel kon.

Dus ik naar stal en de stalhoudster vertelde dat weer en was bang dat hij toch echt zenuwschade had (daar waren we bang voor) en ik vroeg haar om te laten zien wat er gebeurde. Zij vroeg hem om achteruit te stappen, [***] keek heel raar, hield zijn hoofd vreemd scheef en opzij, ging wat achterover hangen tot hij bijna door zijn achterbenen zakte en bijna omviel. Echt heel naar en atactisch om te zien.

Dus ik pakte het touw, zette hem een stapje naar voren zodat hij weer normaal stond, zei 'terug!' en wees naar zijn borst en toen stapte hij netjes drie passen achteruit.

Omdat hij lichamelijk zo slecht was was de stalhoudster supervoorzichtig met hem, en vroeg het achteruit dus ook alleen als het echt moest, en dan ook heel voorzichtig want wie weet ging hij anders weer dood. En [***] pikte dat direct op en ging meteen in de stervend paard modus als hij ook maar iets moest doen waar hij geen zin in had.

Ik gaf haar het touwtje weer terug, zei zet hem maar achteruit, ze vroeg weer om achterwaarts en hij begon weer moeilijk te kijken en achterover te zakken, ik zei 'TERUG MONSTER' en toen was hij genezen. Toen stapte hij bij iedereen netjes achteruit als daar om gevraagd werd.

Best wel fijn als je eens een keer níet de dierenarts hoeft te bellen.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 13-03-19 20:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-03-19 20:45

Re: Hoe adaptief zijn paarden bij verschillende personen?

Geplaatst: 13-03-19 20:45

Haha geniaal paard !

Nomineer dit bericht ×