Een al jaren lang bestaand probleem, ik ga nu toch vragen of iemand het herkend en of er misschien wat aan te doen is. Mijn paard loopt uren achter elkaar langs de omheining tot er hele diepe looppaden ontstaan. Hierbij heeft hij nergens oog voor en lijkt letterlijk "blind" heen en weer te stappen tot hij opgehaald wordt.
Situatie:
- Ruin 10 jaar in mijn bezit (is nu 16), en het probleem bestaat al zo lang ik hem ken.
- Staat áltijd met andere paarden (heeft verlatingsangst)
- Meerdere stallen gehad in de jaren, van elke nacht binnen, alleen winternachten binnen, 24/6 buiten
- Heeft onbeperkt hooi en vers water
- Staat op huidige stal in de zomer 24/7 buiten op de wei, in de winter 's nachts op stal
- Hij kan heel slecht tegen verandering/doorbreken routine
- Wordt recreatief mee gereden, ene week paar keer per week en soms twee weken niets.
- Krijgt naast onbeperkt hooi savonds laat vitaminebrok (ze gaan nu om 17 uur op stal, krijgen om 22 uur brok)
- Het is een arabier, maakt van een mug een olifant, maar kan ook echt een sulletje zijn
Wanneer de paarden 24/7 buiten op de wei staan is er niets aan de hand, maar zodra het te nat wordt gaan ze 's nachts op stal zodra het donker wordt.
Hij heeft ontzettend snel door dat schemering betekend dat ze bijna op stal gaan, dus gaat hij eindeloos heen en weer lopen. Hij begint hier steeds eerder op de dag mee terwijl de andere paarden gewoon grazen/eten/slapen etc.
Ik snap dat het zeer waarschijnlijk met routine te maken heeft, aan eten kan het bijna niet liggen, want buiten hebben ze hooi en dat is op stal ook. Aan het eind van de dag weet hij dat ze bijna op stal gaan, maar waarom ooit bijbehorend gedrag?
Eerlijk is eerlijk, ik vind het niet heel erg, maar stalhouders zijn niet blij met de loopgraven die hij maakt. De grond gaat echt meer dan stuk en wordt helemaal over hoop gegooid.
Ik krijg nu regelmatig te horen dat ze er niet blij mee zijn en dat er wat aan gedaan moet worden, wat kan ik doen?!
Als er vragen zijn, dan beantwoord ik die graag om een zo goed mogelijk beeld door te geven!
Ik ben een klein beetje ten einde raad en zie het niet zomaar goed komen


. Toch mis ik haar nog elke dag.
en echt ook tot de geulen langs de omheining zaten. Het ging meer of minder goed totaal afhankelijk (in mijn ogen) van de stand van de maan en de sterren. Soms was het zo erg dat ze compleet door het lint ging, vond het bij tijden erg naar om te zien. Bij mij is dat gedrag er nooit uit gegaan. Bij 24/7 buiten was het wel beter, ze was op het laatst overigens op stal ook totaal niet meer te handhaven.
enige wat dus echt hielp was structuur, rust, regelmaat en weinig prikkels