Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Moderators: Dyonne, Apple, Pistasche, C_arola, Nicole288, Coby

 
 
Unleash

Berichten: 866
Geregistreerd: 23-07-09

Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-18 15:40

Lieve Bokkers,

Ik open dit topic om hopelijk wat nieuwe inspiratie te krijgen van jullie.

De situatie is als volgt:

Mijn pony Boefje heb ik sinds zijn 2e levensjaar. Hij is een mixje van een aantal ponyrassen en 1.15 hoog. Zijn karakter is over het algemeen vrij makkelijk, maar hij schiet snel in de stress en heeft van zichzelf een vrij terughoudend 'angstig' karakter. Hij houdt bijvoorbeeld niet zo van verandering van omgeving, raakt snel gespannen als iets anders is dan normaal, kan vrij exposief schrikken van de kleinste dingetjes.

Als tweejarige heb ik veel gewandeld met Boef. Gewoon met een halster en touw. We gingen door de bossen, over en langs (drukke) wegen, elke keer een ander rondje. Ook hebben we best wat kilometers op de fiets afgelegd.
Ik heb Boefje in die tijd nooit beschouwd als een dier wat extreem moeilijk verkeersmak te maken was. Hij had zo zijn dingetjes die hij spannend vond, maar welk paard heeft dat niet? Boef heeft natuurlijk ook schriktrainingen gevolgd.

Als driejarige werd hij beleerd voor de kar, maar was hij nog niet volledig trekker-mak voor de kar. Eenmaal thuis kwam ik daar inderdaad ook achter. Heb toen een aantal keren zonder kar aan de lange teugel met hem gewandeld langs drukke wegen. Hij bleef groot verkeer, busjes en aanhangers eng vinden. Ook schrikt hij vrij vaak van kleine dingen. Toch ging ik gewoon door met veel wandelingen maken aan de hand en we maakten steeds meer kilometers voor de kar. Er heeft vrij lang iemand naast mij gezeten die de longeerlijn vast hield dat aan zijn bit vast zat. Just to be sure, en voor vele situaties ben ik heel blij dat we die lijn hadden. Vaak was iemand die even naast zijn hoofd meeliep voldoende om hem het 'zelf' te laten oplossen in spannende situaties. Een drafje met iemand naast zich kon ook nog wel eens helpen. 'Vooruit oplossen' probeerde we altijd. Boefje wil niet vooruit bij spannende dingen, hij wil omdraaien of naar de zijkant uitwijken. Enkele keren heeft hij zich gewoon 180 graden omgedraait voor de kar. Gelukkig draait mijn wagentje onderlangs dus we zijn nooit geschaart, maar je schrikt je gewoon de pleuris. Ik maakte van zijn 3e tot 5e jaar elke week wel een menritje, soms ook vaker in de week.

Vandaag de dag is hij met inspannen doodsbraaf. We gaan tegenwoordig hooguit 1 keer in de twee maanden eens op stap. Hij staat ontspannen te wachten tot we vertrekken en onderweg is hij heel gemakkelijk en luistert hij (redelijk) goed. Hij kan wat voorwaarts worden en wat drammerig als ik hem tegenhoudt, maar over het algemeen is hij makkelijk te rijden.
Er gaat ALTIJD iemand mee op de kar die 'mans genoeg' is om eraf te springen zodra er groot verkeer aan komt om te helpen. Bij trekkers en andere spannende dingen onderweg gaat er ALTIJD iemand in de buurt van zijn hoofd lopen, want hij vind dit echt nog steeds spannend. Auto's, fietsers en brommers zijn nooit een probleem geweest. De avondvierdaagse en de fanfare vind hij wel heel erg eng, dan gaat hij door het lint.

Voor de mensen die nu denken: je hebt je eigen probleem gecreeerd door telkens naast hem mee te lopen, je moet hem juist zelf laten oplossen, leuk bedacht maar nee. Dit hebben we natuurlijk ook echt wel geprobeerd. Maar je wilt niet met kar en al over de kop gaan of aan de kletter. En dat gebeurt dus wel zodra hij het 'zelf moet oplossen' en wij zelf op de kar blijven zitten. Begrenzen met de zweep heeft geen zin in die situaties. Naar het voertuig toe sturen ook niet, opsluiten met de buitenteugel ook niet. Een tweespanmaatje die nergens bang voor is geeft hem wel een beetje steun, maar hij probeert er soms wel tussenuit te knijpen of stil te gaan staan. We hebben twee jaar terug een aantal leuke ritten gedaan met tweespan, maar hij blijft wat angstig onderweg.

Laatst is het mis gegaan. We waren lekker ontspannen onderweg. Mijn vriend had aan de hand mijn andere pony Bikkel vast. Die gaat anders nooit mee, maar nu leek het ons leuk om hem mee te nemen. Bikkel is voor de duvel niet bang. Trekkers loopt hij naar toe en bijt erin als dat kan. Hij is de tegenpool van Boef.
Nu kwamen er twee trekkers aan. We reden op een brede weg, 60km, met een brede berm en aan weerskanten een brede sloot. Een kleine tekker van voren die veel kabaal maakt, en een grote loonwerkers trekker van achteren met een mega mestkar. Mijn vriend hield Boef vast aan zijn hoofdstel. Mijn bomproof Bikkeltje liep er ook naast. Toen de trekker van voren inhaalde, begon Boef te trekken naar rechts, maar mijn vriend had hem nog vast. Ik hield mijn mond en trok aan het linkerleidsel om hem van de slootkant vandaan te houden. Toen de trekker van achteren ons inhaalde ging het helemaal fout. Boef begon te stijgeren, meerdere keren achter elkaar en steeds hoger. Mijn vriend verloor de grip op zijn hoofdstel toen vlogen we de sloot in. Ik ben de hele tijd vrij rustig gebleven. Toen we in de sloot stonden, probeerde Boef er eerst uit te klimmen, met kar en al. GODDANK gaf hij net na een paar pogingen op en bleef enkele minuten stilstaan met 1 been op de slootkant. Nu konden mijn vriend en ik hem uitspannen. Gelukkig heb ik veiligheidssluitingen dus het uitspannen ging redelijk. Toen hij los van de kar was wilde ik zijn tuig afgooien want dat zat gedraaid en bleef steeds haken. Gelukkig stond hij nog steeds stil totdat hij alleen het hoofstel met de leidsels nog om had. Toen door de sloot gelopen om een oever te vinden waar hij er zelf uit kon klimmen. Dat ging gelukkig goed en mijn vriend heeft hem gelijk naar de wei gelopen. Daar aangekomen ging hij gelijk gras eten en hij had geen zichtbare wondjes en liep niet duidelijk kreupel. Tuig uit de sloot gevist, kar eruit getrokken met de trekker. Alleen 1 geknapt lusje van het tuig en 1 kant van het lamoen is wat verbogen. Verder geen materiele schade tot zover ik zag. Pony leek ook oke, slootwater van hem afgespoten en hij rolde daarna prima over zijn rug. Nu staat hij nog steeds op 'rust' want hij loopt toch nog niet helemaal lekker (nu bijna 3 weken geleden). Ik wandel alleen af en toe met hem en verder doet hij gewoon zijn ding met Bikkel. Ravotten, eten, slapen en knuffelen in repeat. Ik geef hem rust, houdt zijn bewegingen in de gaten en als het over een maand nog niet goed zit haal ik er wel weer de experts bij.

En nu... ik heb geen zin meer om te gaan mennen eigenlijk. Na 6 jaar is hij nog steeds niet verkeersmak en het lijkt er op dat hij dit ook nooit echt zal worden. Telkens zit je met samengeknepen billen op de kar als er groot verkeer aan komt, als er lama's in de wei staan, als ontdekt dat zijn eigen schaduw met hem meeloopt, als iemand aan het schaatsen is op een plas 100 meter verderop... hij heeft mini-marathons gedaan, dressuur wedstrijdjes, clinics, noem maar op. Hij gaat zelfs door de waterhindernissen! Maar verkeer....

Hoe los ik dit nu op?? De pony heeft toch echt wel verkeerstraining gehad, we hebben kilometers gemaakt, we hebben veel gewandeld en gefietst, vorig jaar heeft zich goed gehouden tijdens de schriktraining in Ermelo (alleen de bladblazer was echt niet leuk).

Wat kan ik nu nog meer doen? Oefenen met de trekker van de buurman is iets wat ik zelf ook kan bedenken, dit hebben we ook al wel eens gedaan en dit zou ik evt wekelijks kunnen herhalen totdat hij echt geen kik meer geeft. Maar wat te doen voor al die 101 andere spannende dingen onderweg? Tijdens de schriktrainingen is het meestal wel oke, maar voor de kar niet.

Kan het zijn dat ik een pony heb die gewoon nooit echt goed verkeersmak zou worden? Die altijd schrikkerig blijft? Boef vind het fijn om steun te zoeken naast zich maar voor de wagen loopt hij natuurlijk in zijn eentje voorop. Moet ik gewoon helemaal stoppen en nooit meer de weg op gaan? Ik kan me goed voorstellen dat er nu mensen zijn die willen zeggen: 'waarom ga je in godsnaam de straat op met een pony die snel schrikt?' Tsja, ieder paard moet het leren, en het is net als met autorijden. Kilometers maken doet vaak goed. Het is niet dat hij geen goede basis heeft gehad...

Om alvast wat goedbedoelde maar standaard reacties te ondervangen:
- ik zit niet super gespannen op de bok, soms wel met samengeknepen billen maar ik heb niet het idee dat boefje dat kan merken.
- ik praat niet gespannen als iets engs ons tegemoet komt. Ik houd dan gewoon mijn mond dan kan hij ook niks van spanning oppikken uit mijn stem.
- er is in het verleden nooit wat ge beurd tot zover ik weet waardoor hij angstig aangelegd is, behalve dus nu het ongeluk in de sloot
- tuig zit normaal
- pony heeft geen lichamelijke klachten die ervoor zorgen dat hij schrikt
- pony heeft geen angst voor de kar an sich, en vind het leuk om voor de wagen te staan. Vooral de vaardigheid wordt hij fanatiek in
- pony krijgt niet veel krachtvoer
- pony staat met een vriendje op de weide
- zonder oogkleppen heb ik nog nooit geprobeerd voor de wagen, hij schrikt ook aan de hand wel eens zonder oogkleppen dus vandaar dat ik niet de relatie leg met oogkleppen.
- rustgevende supplementen heb ik nog nooit geprobeerd maar ik sta daar vrij sceptisch tegenover. Met een goed verhaal kun je mij misschien wel overtuigen maar ik strooi niet zo snel met poedertjes die vanalles beloven. Ik wil niet de nutrienten balans verstoren door vanalles door zijn voer te mengen...

Ik hoop dat jullie tips voor mij hebben hoe ik het plezier in mennen weer wat terug kan krijgen, en misschien tips waar ik nog niet aan gedacht heb voor het minder angstig maken van mijn pony? Hoe moet ik de eerste keer mennen na het ongeluk weer aanpakken? Ik dacht zelf aan inspannen, 100 meter stappen en weer uitspannen. En dit dan verder uitbreiden als het goed blijft gaan. Ondertussen wandelen en oefenen met o.a. trekkers. Heeft het zin om hem weg te brengen naar professionals die veel met hem gaan oefenen? Ik ben natuurlijk maar een simpele beginnersmenner dus heb hier ook niet veel ervaring mee.

Bedankt voor het lezen van dit lange verhaal! Maar ik moet het een beetje van mij afschrijven. De meeste mensen zeggen 'het komt vanzelf' maar naar drie jaar zie ik weinig vooruitgang eerlijk gezegd. Ik heb zo lang proberen te voorkomen dat we in de sloot einigden en dan gebeurt het toch. :(

Ik hoop ook dat je even nadenkt voor je een banketstaaf reactie neerzet. Ik heb getwijfelt of ik dit topic wel zou openen omdat sommige mensen heel makkelijk oordelen vanachter een scherm. Kritisch mag natuurlijk, maar verplaats je ook even in mij.

Als je een vergelijkbare situatie hebt meegemaakt en hoe je het toen opgelost hebt hoor ik ook graag!

Alvast bedankt.

Liefs,
Lotte & Boefje

'She sees them walking in a straight line, that's not really her style.'


FCSA

Berichten: 6279
Geregistreerd: 30-10-01

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 15:44


snorkel1986

Berichten: 1669
Geregistreerd: 27-07-12
Woonplaats: overijsel

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 15:49

Die schrik training deed je die aan de hand? Of voor de kar

Twan 26-11-2013
Luuk 17-8-2015

De sint kwam met de stoomtrein ozosnel na Nederland waar malle pietje kado tjes strooit langs elke kant

Kendra

Berichten: 7411
Geregistreerd: 08-12-01
Woonplaats: Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 15:54

Doe je alleen aangespannen? Ik zou het eerst zoeken in longeerwerk en dat soort dingen. Zorgen voor goede gehoorzaamheid en vooral veel naar je pony kijken; hoe reageert ie, wat doet ie. Daarna weer voor de kar.
En ik zou regelmaat zoeken in het werk. Rust roest. En als ik een paard iets wil leren, doe ik consequent gedurende een langere periode meerdere keren per week iets.
Oefening baart kunst.
En knip je activiteiten in stukjes. Als je alleen maar langs de weg rijdt en (min of meer) wacht tot er een auto of tractor aankomt, leer je je pony niets. Dus longeerwerk, dressuur voor de kar, enz.

Bowo
Berichten: 1298
Geregistreerd: 11-04-18

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:01

Wanneer je straks weer aan de slag gaat, zou ik gewoon weer doorgaan als voorheen. Maak er geen speciale behandeling van, want dan krijgt hij juist een redenen om op zoek te gaan naar enge dingen, want "er is iets aan de hand, het gaat anders dan normaal". Tenzij je ziet dat hij er toch mentaal wat aan heeft overgehouden en veel spanning heeft natuurlijk, maar uit ervaring kan ik zeggen dat dat bij paarden vaak wel mee valt.

Ik denk wel dat je met de reactie "er naast gaan lopen" aan je paard aangeeft dat er iets aan de hand is en dat er iets engs op hem afkomt. Heb je niet een manier, bijvoorbeeld met lange lijnen, dat je wel genoeg controle houdt/er geen gevaarlijke situaties ontstaan als je gewoon op normale manier doorgaat met wat je doet als er iets "engs" aan komt? Dan kun je proberen om hem te leren dat er niet bijzonders is aan trekkers en dergelijke.
Ik zou wel praten tegen hem zodra hij angstig wordt, om hem gerust te stellen en te laten weten dat er niets is om bang voor te zijn. Je hoeft niet van te voren te gaan praten, dat geeft weer het idee dat er iets engs aankomt, maar als eenmaal angstig is, moet je proberen die angst weer kwijt te raken.

Unleash

Berichten: 866
Geregistreerd: 23-07-09

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-18 16:07

Schriktraining was indd altijd aan de hand.

Qua longeerwerk; ik doe vrij veel grondwerk. Ik doe meer grondwerk dan menwerk.
Dubbele longe, enkele longe, lange teugelen, vrijheidsdressuur. Hij is super gehoorzaam aan de longe op de stemcommamdo's en ik oefenen regelmatig wat dressuuroefeningen. Wat stel je precies voor wat ik nog meer kan oefenen vanaf de grond? :)

Regelmaat zoeken in het werk is wel een goede tip. Moet ik mezelf soms wel echt tot toe zetten.

'She sees them walking in a straight line, that's not really her style.'

Unleash

Berichten: 866
Geregistreerd: 23-07-09

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-18 16:12

TRT methode zal ik eens naar gaan kijken, bedankt.

Op zich kan oefenen langs de weg met lange lijnen niet zo veel kwaad omdat er geen kar achter zit, maar het grote nadeel wat ik daarvan ondervonden heb is dat hij zich heel gemakkelijk snel kan omdraaien. Je hebt dan alleen de teugels om mee te begrenzen. Aan de hand kun je echt voorkomen dat hij zich omdraaid door het hoofd goed vast te houden en mee naar voren te gaan.

Wellicht kan ik een keer met hem met de lange lijnen de weg op om te kijken wat zijn reactie is.

'She sees them walking in a straight line, that's not really her style.'

antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:12

Hm ik denk dat je nog even geduld moet hebben. Mijn pony heeft er namelijk 8 jaar over gedaan om verkeersmak te worden. :+ Van veulen af aan al veel aan verkeer laten wennen, maar pas na 8 jaar was er plotseling rust. Er was naar mijn idee niks veranderd, behalve dat ze misschien ouder dus wijzer was geworden? :+

Weet wat je doet, wanneer je een shet ontmoet :D

Lusitana

Berichten: 21315
Geregistreerd: 26-10-04
Woonplaats: buiten Grandola, Alentejo, portugal

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:18

Ik heb precies zo´n pony. Op zich heel mak, maar kan een vreselijk punt maken van iets nieuws of iets engs en kan dan heel sterk worden en raar doen, met alle gevolgen van dien. Heb hem ook van jongs af aan, maar ik geloof niet dat ik er ooit met een gerust hat op durf te rijden. Hij is inmiddels al zeven en nog niet fatsoenlijk ingereden.

Ik hoor wel meer verhalen van paarden die pas rond hun tinede jaar een beetje settelen...We houden de moed erin...

Ik doe trouwens wel een beetje lange lijnen en dat gaat redelijk. Maar ik zou dat nooit langs de weg gaan proberen, geloof ik. Niet zoals hij nu is in elk geval of zijn vriendje moet voorop lopen ofzo.

Ik ben verantwoordelijk voor wat ik zeg, maar niet voor wat jij begrijpt.
*Mijn paardenopvang youtube kanaal* *Mijn youtube kanaal voor Vincent* * [PP] [VOLG] Nieuwe rescue * Diverse Lusitanos aangeboden.

Caily

Berichten: 11518
Geregistreerd: 02-09-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:19

Ik mis in dit hele verhaal het belonen op momenten dat hij relatief goed reageert/niet(nauwelijks) reageert, zoals tijdens het passeren van de tractor van voren...

Hoe weet hij nou dat het oké is dat hij gewoon moet blijven staan als er een groot monster met veel lawaai op hem af komt, terwijl heel zijn instinct schreeuwt dat hij weg moet?

Positief belonen werkt echt veel beter dan opsluiten, vast grijpen of niks doen (letterlijk je mond houden). Wijken voor druk (=vast houden/opsluiten) is leuk en toont respect, maar vertrouwen creeer je niet op deze manier....

Agnes

Berichten: 2138
Geregistreerd: 01-11-02
Woonplaats: Stiens (frl)

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:24

Ik zou ook gewoon rustig aan zo doorgaan! Toen ik mijn pony net had was ze 16 en zou verkeersmak zijn. Ze was zo zenuwachtig als maar kan en erg gestrest. Ook tractors en vrachtwagens, containerwagen, srv-wagen, alles was eng en spannend. Ik heb heel de winter aan de hand met haar gewandeld. En daarna met een bijrijdster bijna 1,5 jaar gewandeld, elk de helft rijden/wandelen. Toen met mijn zoon ernaast op de fiets en die bleef expres vaker achter. En nu durf ik alleen te gaan rijden. Een tractor blijft spannend, maar ze loopt nu rustig door. Ik zeg, gewoon doorgaan en het ernaast lopen zie ik niet als belemmering!

Op Marktplaats, heb ik meer dan 500 advertenties actief. Zie link: http://www.marktplaats.nl/verkopers/12778728.html

snorkel1986

Berichten: 1669
Geregistreerd: 27-07-12
Woonplaats: overijsel

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:29

Ik zeg aan de lange lijnen na de buurman zijn trekker in het weiland eerst stil staan vaak goed rust en ontspanning kar er achter en dressuur matig om en langs rijden de na stationair lopen en dan buurman lief aan kijken of hij dood rustig rondjes gaat rijden en jij er weer dressuur matig om langs heen en haal ook de trekker een keer in en ook schrik training voor de kar gaan volgen dit is op telossen als laatste natuurlijk afspreken op veilige weg met je buurman.. en een andere man met trekker en ook in weiland x oefenen met iets achter je

Twan 26-11-2013
Luuk 17-8-2015

De sint kwam met de stoomtrein ozosnel na Nederland waar malle pietje kado tjes strooit langs elke kant

janouk

Berichten: 15762
Geregistreerd: 18-04-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:36

Wil je misschien niet horen...........maar niet ieder paard/pony is 'betrouwbaar' genoeg voor de koets in het verkeer.
Het vraagt veel vertrouwen van een paard om rustig in het verkeer te blijven voor de koets. En sommige paarden hebben niet de rust, niet het vertrouwen, niet het karakter of zijn niet zelfstandig genoeg om een betrouwbaar menpaard te zijn.

Wij zouden zo'n paard in het verkeer voorlopig alleen meenemen in het tweespan (rechterkant inspannen) naast een heel ervaren rustig menpaard. Ze leren het meeste van een ander paard.

En verder thuis trainen of op afgesloten terreinen in het enkelspan, nadat de rust en het vertrouwen weer hersteld zijn. En soms.......helaas lukt het gewoon niet.

Janouk ZZ dressuur mennen ZZ vaardigheid mennen, L dressuur, Working Equitation
Meneer Anton, M dressuur mennen en M vaardigheid mennen
Aladdin, L dressuur mennen, M vaardigheid mennen, L2 dressuur

Saar88

Berichten: 2432
Geregistreerd: 02-11-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 16:47

Dit klinkt bekend. Niet dat mijn paard niet verkeersmak is, maar met name het explosief reageren, het niet kunnen af laten vloeien van spanning en het blijven 'opladen' bij iets engs.
Ik zie het altijd zo: mijn paard heeft een spanningsbalkje. Bij een 'normaal' paard schiet het balkje richting vol als er iets engs gebeurt. Zodra het paard door heeft dat het gevaar geweken is, of dat het enge helemaal zo eng niet is, loopt het balkje weer langzaam leeg. Bij mijn paard loopt het balkje alleen niet leeg. Het gevolg is dat hij steeds verder oplaadt, tot het balkje vol is. Dan hoeft er maar iets heel kleins te gebeuren voor hij te veel heeft. En zijn reactie aan het einde van het balkje is instinctief en explosief.

Geeft jouw paard goed aan wanneer hij iets eng vindt? En hoe reageert hij op dingen die hij maar een klein beetje spannend vindt?

Jij geeft aan dat auto's geen probleem zijn. Weet je dat zeker?
Ik vraag dit omdat dit gedrag erg past bij introverte paarden; spanning opkroppen totdat het letterlijk teveel wordt. Mijn paard geeft bijvoorbeeld vrijwel geen signalen af als hij stress ondervindt van iets. Sterker nog; hij oogt enorm ontspannen. Zijn ogen gaan half dicht en hij staat netjes stil.
Tijdens het beleren riepen mensen met enige regelmaat dat hij zo ontzettend braaf was met beleren!

Ze moesten eens weten.. Zijn ogen gaan namelijk (half)dicht bij stress, want: als ik het niet zie, dan is het er niet. Totaal ontwijkend gedrag dus en voor mij een eerste teken dat hij iets eng vindt. Netjes stilstaan is eigenlijk zijn freeze modus. Zijn hele lichaam staat strak en klaar voor reactie. Daarbij sluit hij zich volledig af en blijft er weinig ruimte om te communiceren. Hij gaat dan over op zijn instinct en kijkt en let niet of nauwelijks meer op mij.

Het duurde bij mij een hele tijd voordat ik door had hoe dit bij hem werkte. Inmiddels ben ik gelukkig zo ver dat ik niet alleen de signalen herken, maar ik ook weet hoe ik hem uit zijn freeze kan halen. Ik heb hem niet alleen geleerd dat sommige dingen niet eng zijn, maar ook dat hij op mij kan vertrouwen in enge situaties. Ook heb ik technieken geleerd om hem te leren spanning af te laten vloeien, want daar ligt zijn grote probleem. Spanning bouwt zich op. Als hij die tussentijds kwijt kan, zal de ontploffing ook niet volgen, of een stuk minder heftig zijn. Ik kan hem nu bereiken wanneer hij een paniek momentje heeft.

Klinkt dit bekend of zie ik een vergelijking die er eigenlijk niet is :)?

Als je denkt dat je er iets aan hebt wil ik je wel oefeningen sturen die je kunt doen samen om hiermee te oefenen.

PS: overigens klinkt dit alsof ik een of andere expert ben, maar ik ben door schade en schande wijs geworden. En dat was niet makkelijk. Gelukkig ben ik iemand tegen gekomen die me hier enorm mee geholpen heeft; ik weet namelijk niet of ik mijn paard anders nog had gehad!

Venedict AC (v. Vagrant Z) Zadelmak
Teddy (v. Dramatic) †

Unleash

Berichten: 866
Geregistreerd: 23-07-09

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-18 19:34

Bedankt allemaal voor jullie reacties.

@ Janouk, ik loop al een tijd met het idee rond dat mijn pony gewoon nooit geschikt zal worden als betrouwbaar menpaard. Maar hoe maak je zo'n beslissing? Voor hetzelfde geldt doet hij het op zijn 10e ineens wel goed, zoals een van de bokkers hierboven aangaf. Voor mij voelt het ook echt als opgeven als ik hem nu niet meer met hem de weg op te gaan. Aan de andere kant is het wel een makkelijke uitgang. Goede smoes om niet meer de weg op te hoeven... geen stress en slootavonturen meer.

@Saar88, bedankt voor je verhaal. Wat goed dat je je paard nu zo goed kan lezen.
Ik kan wel heel duidelijk zien wanneer mijn pony bang is (denk ik). Hij reageert vrijwel altijd met 'wegwezen' en rent dan dus gewoon weg van datgene wat hij eng vind. Volgens mij is hij vrij rechttoe-rechtaan maar wie weet mis ik signalen. Zal er eens op letten.

Mocht ik ooit nog een rijpaard gaan kopen, sowieso dat ik dan voor een rustig en bomproof paard ga. Het feit dat ik al 1 stresskip heb maakt echt dat ik er geen 2e van wil. Bikkel is echt een tegenpool, nergens bang voor en walst overal door&overheen. Dit soort situaties maken wel dat je goed beseft welk soort paardenkarakter bij je past.

'She sees them walking in a straight line, that's not really her style.'

Ragdollcat
Berichten: 14302
Geregistreerd: 03-08-08
Woonplaats: Daar waar ik woon

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 19:47

janouk schreef:
Wil je misschien niet horen...........maar niet ieder paard/pony is 'betrouwbaar' genoeg voor de koets in het verkeer.
Het vraagt veel vertrouwen van een paard om rustig in het verkeer te blijven voor de koets. En sommige paarden hebben niet de rust, niet het vertrouwen, niet het karakter of zijn niet zelfstandig genoeg om een betrouwbaar menpaard te zijn.

Wij zouden zo'n paard in het verkeer voorlopig alleen meenemen in het tweespan (rechterkant inspannen) naast een heel ervaren rustig menpaard. Ze leren het meeste van een ander paard.

En verder thuis trainen of op afgesloten terreinen in het enkelspan, nadat de rust en het vertrouwen weer hersteld zijn. En soms.......helaas lukt het gewoon niet.



Dat is ook wat ik zelf denk bij jouw pony Boef.
Zit er gewoon in het karakter en persoonlijkheid van het dier, dan lukt het soms helaas niet.

Jorex

Berichten: 7340
Geregistreerd: 18-05-12
Woonplaats: inmiddels in dr88

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 20:03

Schrikt hij aan de hand ook zo erg nog als voor de koets? Dan zou ik er inderdaad vanuit gaan dat ie altijd wel wat schrikkerig blijft.
Ik heb er echter eentje die niks meer eng vindt zolang hij het maar kan zien, dus die men ik nu zonder oogkleppen en dat vindt ie echt heerlijk. Kan hij lekker kijken wat er zo eng is en dan is het vaak al heel normaal. Ik beloon hem ook heel uitgebreid als ie ergens op reageert alsof het niks is. Zoals bij de ambulance met gillende sirenes en lichtsignalen die van voren kwam aanracen, toen heb ik hem stilgezet, met in principe de neus richting een heg, maar hij keek om naar de ambulance. De enige reactie die hij gaf, was even de oortjes heen en weer flapperen wegens dat het geluid toch wel erg naar was. En ja, ook dit was een pony die vroeger wat ongelukjes voor de kar heeft gehad waardoor hij bang was van alles op twee wielen zoals fietsers, motors en brommers. Later ook nog angst opgelopen voor quads, die vindt ie nog altijd niet leuk. Ik ben toen na het ongeluk met een brommer en daarna wielrenners na een 2 jarige stop eerst weer gaan wandelen, daarna lange lijnen en dan pas weer inspannen. Maar als dat allemaal niet helpt, dan houd het een keer op.

Alex en Jorie houden van Strooigoed!

Saskia9

Berichten: 11850
Geregistreerd: 18-09-03
Woonplaats: Sprang Capelle

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 20:04

Ik denk dat het hem niet eens zo zeer zit aan het verkeersmak zijn ja of nee,meer aan het karakter wat erin zit als er paniek is. Je hebt paarden die bevriezen en nog bereikbaar zijn,maar ook paarden die vanbinnen helemaal in paniek schieten bijvoorbeeld. Soms blijft dit ook gewoon zo.
Ik ben gewoon geweest van een tweespan welshjes en daar zat er een bij die ook zo onberekenbaar was. Daar is ze mee gestopt om die in d'r eentje mee te nemen met enkelspan. Dat bleef gevaarlijk.

janouk

Berichten: 15762
Geregistreerd: 18-04-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 20:28

Unleash schreef:
Bedankt allemaal voor jullie reacties.

@ Janouk, ik loop al een tijd met het idee rond dat mijn pony gewoon nooit geschikt zal worden als betrouwbaar menpaard. Maar hoe maak je zo'n beslissing? Voor hetzelfde geldt doet hij het op zijn 10e ineens wel goed, zoals een van de bokkers hierboven aangaf. Voor mij voelt het ook echt als opgeven als ik hem nu niet meer met hem de weg op te gaan. Aan de andere kant is het wel een makkelijke uitgang. Goede smoes om niet meer de weg op te hoeven... geen stress en slootavonturen meer.


Je zou het niet moeten zien als opgeven, maar als goed kijken en luisteren naar de capaciteiten van je pony. Nu hebben jullie er allebei geen plezier in. En is het gevaarlijk voor jou, de passagiers, de mede weggebruikers en de pony zelf.

En het kan nog steeds een fijne wedstrijd menpony zijn op een dressuur / vaardigheidswedstrijd. En dan probeer je het over een jaar weer eens. Eerst de stress er af. Bij de pony en bij jou. Jullie zijn samen nu in negatieve spiraal. Je bent deel van het 'probleem' helaas.
Eerst weer samen met plezier werken en leuke dingen doen.

En wie weet wat de toekomst brengt.

Janouk ZZ dressuur mennen ZZ vaardigheid mennen, L dressuur, Working Equitation
Meneer Anton, M dressuur mennen en M vaardigheid mennen
Aladdin, L dressuur mennen, M vaardigheid mennen, L2 dressuur

Unleash

Berichten: 866
Geregistreerd: 23-07-09

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-18 21:09

Een deel van jullie bevestigd eigenlijk een gedachte waar ik dus al een tijd mee rondloop.

Ik hoor het mijzelf nog zo zeggen tegen iemand die toen mee was op de kar: 'ik weet niet of Boef ooit wel echt verkeersmak wordt'. Haar reactie was (vrij vertaald) dat ik overdreef en dat ik kilometers moest maken. Dit zeiden meerdere mensen, dus ben ik dat maar gaan doen.

Misschien moet ik inderdaad maar eens naar dat onderbuik gevoel van mij luisteren en voorlopig maar even niet meer de weg op gaan met Boef voor de kar.

Soms kunnen andere inzichten wel eens verhelderend zijn.

'She sees them walking in a straight line, that's not really her style.'

tengeltje11
Berichten: 4725
Geregistreerd: 16-06-05
Woonplaats: w-vl,belgie

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 21:21

Is het een pony die gek is op eten?
Anders zou ik nog een poging wagen om de associatie met eten te gaan maken.
Dus telkens er voor hem iets engs aankomt,krijgt hij bv wat brokjes uit een voerbak of enkele snoepjes tot het gevaarte voorbij is.
Vraagt wat organisatie en werk,maar omdat er toch altijd iemand meegaat,lijkt het me wel haalbaar?

Saar88

Berichten: 2432
Geregistreerd: 02-11-06

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-18 21:38

En in tweespan? Zou dat niet een optie zijn?

Venedict AC (v. Vagrant Z) Zadelmak
Teddy (v. Dramatic) †

dianaw33

Berichten: 1731
Geregistreerd: 09-03-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-05-18 18:52

Schrikt hij van het geluid, of van het visuele van de tractor? Is het links anders dan rechts? Is er wel eens naar zijn ogen gekeken, of hij alles wel goed ziet? Je zou kunnen proberen of een geluiddempend oornetje iets uitmaakt (als dat te krijgen is voor zo'n klein paardje :) ) Dat haalt net de scherpe randjes van alle geluiden af. En vast heel onhandig met een kar erachter maar het helpt in veel gevallen goed: stil zetten en in de berm laten eten als je ze aan ziet komen, dan hebben ze wat anders te doen dan schrikken, en wordt iets negatiefs ineens heel positief en leuk.

En verder voor jezelf: oefen zonder je eigen pony met een brave pony langs de weg om je eigen schrik onder controle te krijgen, heel belangrijk!
Laatst bijgewerkt door dianaw33 op 13-05-18 18:56, in het totaal 1 keer bewerkt

dianaw33

Berichten: 1731
Geregistreerd: 09-03-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-05-18 18:54

tengeltje11 schreef:
Is het een pony die gek is op eten?
Anders zou ik nog een poging wagen om de associatie met eten te gaan maken.
Dus telkens er voor hem iets engs aankomt,krijgt hij bv wat brokjes uit een voerbak of enkele snoepjes tot het gevaarte voorbij is.
Vraagt wat organisatie en werk,maar omdat er toch altijd iemand meegaat,lijkt het me wel haalbaar?


Hiermee moet je echt dondersgoed weten wat je doet en je timing goed hebben. Als je een brokje geeft op het moment dat hij een schrikreactie vertoont beloon je dat gedrag direct en gaat hij het herhalen.

Caily

Berichten: 11518
Geregistreerd: 02-09-07

Re: Pony na 6 jaar nog steeds niet goed verkeersmak

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-05-18 19:07

Nou nee hoor, als hij echt schrikt en weg wilt eet hij echt niet meer. Dus ik vind dat een heel goed idee, beste manier van belonen en negatief omzetten in positief!


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Mediatoolkitbot en 0 bezoekers