Vanaf jongs af was ik al bezig met het kweken van stalen zenuwen bij mijn merrie. Met een vleug parelli erbij. Met van alles en nog wat aanraken, zakken en vlaggen boven, rond en tegen haar aan zwiepend, tot loopfietsjes aan toe, en dat ging top. Tijdens buitenritten opeens ergens tegenaan tikken met je zweep om een 'schrikreactie' uit te lokken, en op die manier lekker stalen zenuwen kweken. Verder onze methode als er buiten (of waar dan ook) wat eng is; er heen gaan, en het aanraken. Niet alleen kijken, maar ook aanraken. En tijdens dat aanraken met haar neus voelde ik haar altijd gelijk ontspannen en vloeide het zo weg. Werkte super!
Tot een half jaar geleden. Het gaat wel met vlagen, en ik dacht dat het afgelopen maand weer beter ging, maar helaas. Als er iets engs is, werkt het aanraken niet meer, aan de hand kan ze nog wel eens daarbij bijna over mij heen rennen, terwijl ik afgelopen jaren daar nooit echt bang voor hoefde te zijn (of het moest echt belachelijk eng zijn, en dan nog zou ze vaak rekening met mij houden...). Dat is best vervelend als je dat opeens meemaakt met het paard waar je altijd op kon rekenen en waar het jaren al mee werkt... Vandaag ook weer een bewogen ritje, en opzich blijft ze wel bij mij, maar de spanning vloeit niet weg. Ook niet als ik er naast ga lopen. Ik zat vandaag ook op een gegeven moment op een brok rillende spanning, om iets super simpels. Zijn we er voorbij blijf ik op een brok spanning zitten dat niet meer gaat ontspannen.
De oorzaak is wss een te pittige schriktraining geweest waar ze, achteraf, veelte veel prikkels heeft gehad en ik haar over grenzen heen heb laten komen die we niet hadden moeten overgaan. Ze heeft een paar x zoveel spanning van alles op dat terrein gekregen dat ze ging steigeren (ik zat er op) en in de lucht mepte. Dat laatste is wel echt een laatste uitweg vaak bij haar. Mogelijk is ze hierdoor ook het vertrouwen in mij verloren.
Anyway, het is best lastig nu. De situaties zijn nog niet echt gevaarlijk geweest verder, maar het gevoel hebben dat ze soms zoveel spanning en stress opbouwt in bepaalde situaties dat het niet meer vanzelfsprekend is dat ze bij nog meer prikkels ook echt bij mij gaat blijven, is niet echt fijn. En het is met vlagen, want dagen genoeg dat het wel allemaal goed gaat.
Inmiddels ben ik weer wat dingetjes ala parelli aan het doen, maar een zak aan de carrot stick om haar daar wat mee te prikkelen is al wat too much en werkt niet echt. Ze blijft braaf bij mij, maar wel compleet gespannen. Gisteren was de hoek van de bak dusdanig eng dat ze op de rem ging en omdraaide en de andere kant op rende. Doet ze anders nooit... Uiteindelijk ben ik gestopt met rijden, want het werd niet meer goed.
Dus ik zoek tips. Een schriktraining durf ik niet echt meer, of er moet echt goede en proffessionele begeleiding bij zijn die je echt helpt. Niet dat je een beetje obstakels samen gezellig neemt en zelf aanmoddert. Omdat ik bang ben dat ik weer dingen fout doe en grenzen over ga. Ik google wat, en Tristan Tucker zou bijvoorbeeld wat zijn, maar echt informatieve filmpjes van hem heb ik nog niet echt kunnen vinden. De friendly en andere games van parelli kennen we en wil ik ook wel meer gaan oppakken. Grondwerkles wil ik graag eens doen, maar ik moet hiervoor nog wel even de juiste persoon vinden.
Iemand nog andere tips en tricks, of oefeningen die wij samen kunnen gaan doen om weer wat meer rust te creëren?
Echt super chill wordt ze vast nooit, het is en blijft wel een paard dat snel teveel prikkels krijgt en over de zeik gaat. Maar wat meer rust en vertrouwen in de omgang, zoals vroegah, zou wel fijn zijn
Oh voor mensen er naar vragen. Ze krijgt magnesium al bij en NAF Magic werkt niet
Eigenlijk altijd al. Ik ben, door deze 'problemen' overgestapt naar een ander merk (van equilin naar groene os) om te kijken of het verschil maakte, en heb ook een tijdje NAF Magic bijgegeven, maar merkte ik weinig verschil mee.
Dat maakt het soms ook wel lastig!
Ik probeer dan juist het tegenovergestelde van wat zij wilt gaan doen te vragen, maar dat is soms best lastig. Ze zal aan een aangenomen teugel minder snel terug ontspannen dan dat ik de boel weer laat vieren.