Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-12-14 15:07

Rancune, ook bij paarden?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-14 15:07

Normaal ben ik van mening dat we paarden geen menselijke (karakter-)trekjes moeten toekennen. Na wat ik afgelopen weekend meemaakte, ben ik in staat om het betreffende paard rancuneus / wraakzuchtig te noemen.

Nou wil ik mijn oogkleppen afzetten en eigenlijk wel weten wat er precies aan de hand is.

Hierbij het verhaal.
Mijn merrie staat in een loopstal met paddock, in een kuddetje van 8 paarden. 2 ruinen en 6 merries. De opperbaas is een bitcherige merrie (ik noem haar maar even madam). Als ik tussen de paarden (paddock of stal) loop, verwacht ik dat elk paard aan de kant gaat als ik eraan kom, madam dus ook. Madam is het daar niet altijd mee eens, maar goed, dat leert ze wel

De overige stalgenoten (paarden en mensen) gaan voor madam aan de kant. .

Onlangs stond ik in de stal en madam vond het nodig om het oude hitje weg te jagen op niet mis te verstane wijze (oren plat en waffel naar voren en naar voren stormen). Helaas (voor mezelf en haar) stond ik redelijk op de lijn madam - hitje en ze vloog dus rakelings langs me heen. Ben er direct achteraan gegaan en heb Mijn Plek opgeeist. Prima dat die beesten onderling het niet eens zijn, maar ik wens door geen van die beesten (bijna) ondersteboven gelopen te worden. Die ruimte die ik eis krijg ik overigens ook, ze gaat duidelijk aan de kant, maar moet wel wennen aan het feit dat er iemand is die nog meer ruimte nodig schijnt te hebben dan zijzelf.

Afgelopen weekend zette ik mijn eigen paard terug in de loopstal. Madam stond min of meer achter mijn paard en een tweede paard rechts van mijn paard. Omdat ik mijn paard altijd nog een stukje wortel of een snoepje wil geven als ik haar heb weggezet, zorg ik dat de andere paarden weggaan (geen opdringerig gezeik om me heen). Geen van de andere paarden krijgt overigens ooit wat te snaaien van mij. Ik stuur dus madam en dat tweede paard weg van mij. Daarop lijkt madam zo gefrustreerd te worden (weet even geen andere bewoordingen), keert zich om en begint met de achterbenen op mijn paard in te hakken en te dreigen. Mijne raakt over de rooie (kon niet weg). Uiteindelijk maar het halster naar madam's kont gegooid en toen droop ze af en keerde de rust weer.

Het leek er heel erg op dat madam zo link was, dat ze mijn paard maar te grazen nam, omdat het baasje van dit paard madam wegzette. Maar ik kan me niet voorstellen dat een paard zo wraakzuchtig is (jouw baas vervelend tegen mij, dus ik pak jou lekker). Is madam op haar ziel getrapt door mijn "ik-eis-mijn/onze-ruimte-op" en gaat ze afreageren op een lagere in rang die toevallig daar staat?

Ik heb het in ieder geval nog niet meegemaakt dat een hoger-in-rang-staand paard zich lijkt (!!) af te reageren op een ranglagere als er iets gebeurd dat deze hogere niet zint. Maar wat was dit voor geneuzel? Overigens is madam best een onwijs lief paard, maar kan dus wel een enorme bitch zijn, vooral naar andere paarden.

**Geplaatst**: 23-12-14 15:20

Re: Rancune, ook bij paarden?

Geplaatst: 23-12-14 15:20

Ten eerste: Mooi verhaal haha!
Ik denk wel zeker dat paarden zich afreageren op een lagere in rang.
Heb het net nog gezien.
De mijne staat op de wei met een Haflinger en twee Shetlanders. De Haf is altijd de baas geweest tot die van mij erbij kwam.

Nu heb ik vanmiddag wat hooi gevoerd in de wei en heb ik mijn paard meegenomen om te trainen.
Toen ik klaar was heb ik haar terug gezet, de anderen stonden rustig te eten.
Het eerste wat ze doet is naar de Haf toe rennen en hem wegjagen.
Vervolgens gaat ze rustig staan eten en rent de Haf boos op een Shetlander af, die niets verkeerd deed en daar gewoon stond.

Dus het gebeurd wel degelijk, haha!

**Geplaatst**: 23-12-14 15:26

Re: Rancune, ook bij paarden?

Geplaatst: 23-12-14 15:26

Ik denk niet dat rancune als zodanig voorkomt bij paarden, wel het afreageren op een lagere in rang, dat is ook echt een primitieve reactie.
Ik denk dat madam jouw paard te grazen neemt, niet zozeer om jou als baasje een hak te zetten, maar wel omdat jouw paard iets lekkers heeft wat madam ook wel zou willen. Ik vind het ook wel een beetje gemeen moet ik zeggen. Net al geef je in een groep kinderen eentje wel een snoepje en de rest niet... Dat kind zou ook maar zo het slachtoffer van pesterijtjes kunnen worden.
Ik zou je paard dat lekkers maar toestoppen voor je hem weer bij de kudde zet, denk dat het veel onrust voorkomt.

**Geplaatst**: 23-12-14 15:28

Geplaatst: 23-12-14 15:28

Je stuurde de merrie dus weg om vervolgens jouw paard wat eten te geven? Of begrijp ik het verkeerd? Zo ja, lijkt het mij geen rancune maar een instinctieve hang naar eten (wat de merrie in kwestie wellicht niet gezien heeft, maar wel geroken). Kan dat?

**Geplaatst**: 23-12-14 15:30

Geplaatst: 23-12-14 15:30

Ja het kan zo zijn dat een paard zich afreageert op de laagste in rang. Als jij je plek opeist, veranderd de rangorde automatisch en wil ze die dus weer rechtzetten met haar gedrag naar jouw paard toe.
Het is in mijn ogen meer dat de dynamiek verandert en ze daarom zo reageert.
Sommige paarden die laagst in rang staan, kunnen wel reageren als een mens erbij komt, zo van nou ben ik niet meer de laagste in rang en proberen dat dan op jou uit.
Jouw ruimte en leiderschap zorgen weer voor duidelijkheid.

Dus dat ze de rollen weer duidelijk wil hebben is wat ze probeert te ontdekken door haar gedrag.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-12-14 15:34

Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-14 15:34

mijn paard krijgt altijd een snoepje / worteltje, als de andere paarden op fatsoenlijke afstand staan. Ik wil geen jaloezie of onrust in zo'n kudde creeren en daarom geef ik dus ook geen enkel ander paard iets. Dat heeft nog nooit problemen gegeven. Ook niet bij mijn andere paard dat in een kudde van ca 50 paarden staat. Tot nu toe is het altijd geweest dat paarden heel goed weten bij welke "voermachine" ze wat krijgen. Mijn ruin had bijvoorbeeld altijd een vriendinnetje. De eigenaresse van dit vriendinnetje geeft mijn ruin altijd wat en ik geef dat vriendinnetje altijd wat. Maar mijn ruin en vriendinntje zijn ook de enige paarden die weten dat ze wat krijgen. Die gaan niet naar andere stalgenoten die hun Eigen paarden uit de wei halen. Dat is bij mijn merrie op stal ook zo. geen enkel paard komt naar mij toe om wat lekkers te halen.

Het hele gebeuren begon ook pas toen ik ruimte opeiste voor mij en mijn merrie. Toen was er dus nog geen sprake van een snoepje/worteltje. Alleen van een ruimte-opeisende-baas.

**Geplaatst**: 23-12-14 15:35

Geplaatst: 23-12-14 15:35

Jazeker, paarden kunnen frustraties op elkaar afreageren, dus dit is heel normaal gedrag. Ik zou de oorzaak van de frustratie wegnemen. Door het ene paard wat geven in het bijzijn van andere paarden die niets krijgen wek je onnodige frustratie op, ik zou mijn paard dat snoepje geven voordat ik hem bij de rest zette.

Wat grappig is is dat je stelt geen menselijke trekjes op paarden te willen projecteren, maar het hier juist wel doet:

Rocamor schreef:
Het leek er heel erg op dat madam zo link was, dat ze mijn paard maar te grazen nam, omdat het baasje van dit paard madam wegzette. Maar ik kan me niet voorstellen dat een paard zo wraakzuchtig is (jouw baas vervelend tegen mij, dus ik pak jou lekker).

Zo denkt een paard nu net niet, de link tussen welk paard bij welk baasje hoort leggen ze niet en ook wraakzucht behoort niet tot het paardenrepertoire. Houd het simpel, maar leef je wel in in de frustraties die een paard kan hebben en vermijd ze waar mogelijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-12-14 15:38

Re: Rancune, ook bij paarden?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-14 15:38

@ Xanne, daarom schreef ik ook dat ik normaal (!!) geen menselijke trekjes wil toedichten aan paarden. Maar dat het nu wel zo leek (en niet dat het zo is). In beide kuddes heb ik dit soort gefrustreerd gedrag nog niet eerder waargenomen.

**Geplaatst**: 23-12-14 15:46

Geplaatst: 23-12-14 15:46

Rocamor schreef:
mijn paard krijgt altijd een snoepje / worteltje, als de andere paarden op fatsoenlijke afstand staan. Ik wil geen jaloezie of onrust in zo'n kudde creeren en daarom geef ik dus ook geen enkel ander paard iets.

Daarmee creëer je nu juist onrust. Mijn paarden zijn zo ongeveer met elkaar getrouwd, maar geef ik paard A iets en paard B niets, dan zorgt dat voor enorme frustratie bij paard B en krijgt paard A een knauw. dus ze krijgen allebei iets of allebei niets, paarden zijn zo afhankelijk van de mensen die ze verzorgen, laten we nou niet voor onnodige frustraties zorgen. Houd het zo simpel mogelijk: ook het ruimte opeisen voor jezelf moet iets zijn waar je eigenlijk helemaal niet mee bezig bent, het moet iets subtiels zijn waar geen nadruk op ligt. Vraag je een paard te overdreven afstand, dan kan ook dat onbegrip en frustratie opleveren.

Laatst bijgewerkt door Anker_20 op 23-12-14 15:51, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-12-14 15:49

Geplaatst: 23-12-14 15:49

Rocamor schreef:
@ Xanne, daarom schreef ik ook dat ik normaal (!!) geen menselijke trekjes wil toedichten aan paarden. Maar dat het nu wel zo leek (en niet dat het zo is). In beide kuddes heb ik dit soort gefrustreerd gedrag nog niet eerder waargenomen.

Oké, het is ook niet aanvallend bedoeld, ik kom misschien iets belerender over dan ik het bedoel.
Kennelijk kom je nu een paard tegen met een iets lagere frustratiedrempel, neem het haar niet kwalijk, het is leerzaam

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-12-14 15:59

Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-14 15:59

Xanne schreef:
Rocamor schreef:
mijn paard krijgt altijd een snoepje / worteltje, als de andere paarden op fatsoenlijke afstand staan. Ik wil geen jaloezie of onrust in zo'n kudde creeren en daarom geef ik dus ook geen enkel ander paard iets.

Daarmee creëer je nu juist onrust. Mijn paarden zijn zo ongeveer met elkaar getrouwd, maar geef ik paard A iets en paard B niets, dan zorgt dat voor enorme frustratie bij paard B en krijgt paard A een knauw. dus ze krijgen allebei iets of allebei niets, paarden zijn zo afhankelijk van de mensen die ze verzorgen, laten we nou niet voor onnodige frustraties zorgen. Houd het zo simpel mogelijk: het ruimte opeisen voor jezelf moet iets zijn waar je eigenlijk helemaal niet mee bezig bent, het moet iets subtiele zijn waar geen nadruk op ligt. Vraag je een paard te overdreven afstand, dan kan ook dat onbegrip en frustratie opleveren.

Jouw paarden zijn allebei van jou, dat is voor mij de crux. Dan zou ik het ook niet doen, omdat beiden gewend zijn wat te krijgen. Maar zoals gezegd, de andere paarden in de kudde krijgt nooit wat (van mij). Die reageren dan normaal ook niet op mijn paard als ze wat krijgt. Die staan normaal met een snuit voor hooi zichzelf dik te eten.

wat bedoel je met: "het zo simpel mogelijk: het ruimte opeisen voor jezelf moet iets zijn waar je eigenlijk helemaal niet mee bezig bent, het moet iets subtiele zijn waar geen nadruk op ligt."? Ik "jaag" haar geen 10 meter verderop, maar verwacht wel dat ik een ruime cirkel om me heen heb zonder paard. Zoals ik al aangaf, ben ik de enige mens die niet aan de kant gaat voor de paarden. De paarden mogen / kunnen bij wijze van de andere stalgenoten onder de voet lopen. Als ik bijvoorbeeld de stal / paddock in loop, dan staat madam met haar ruinenvriendje altijd in de weg. Omdat de rest niet verlangt dat zij aan de kant gaat, moet je (imo) af en toe wat duidelijker zijn. Mijn eigen paard maakt gewoon ruimte als ik dat verzoek. En dat verwacht ik ook van de rest.

Xanne schreef:
Rocamor schreef:
@ Xanne, daarom schreef ik ook dat ik normaal (!!) geen menselijke trekjes wil toedichten aan paarden. Maar dat het nu wel zo leek (en niet dat het zo is). In beide kuddes heb ik dit soort gefrustreerd gedrag nog niet eerder waargenomen.

Oké, het is ook niet aanvallend bedoeld, ik kom misschien iets belerender over dan ik het bedoel.
Kennelijk kom je nu een paard tegen met een iets lagere frustratiedrempel, neem het haar niet kwalijk, het is leerzaam

No problemo hoor. Het is zeker leerzaam, maar ik stond van het weekend echt met mijn mond vol tanden poedersuiker

Het zag er zoo stom uit.

**Geplaatst**: 23-12-14 16:09

Geplaatst: 23-12-14 16:09

Bij de topictitel moest ik al gelijk denken aan mijn verzorgpaard, na het lezen van je verhaal helemaal. Zij vertoont een soortgelijk gedrag als ze het ergens vreselijk niet mee eens is. Als bv het stroom er op staat en ze krijgt een tik dan geeft ze de eerste de beste onder haar er even flink van langs. Als in met de oren plat er op af rennen en maken dat die ander dan even flink mag gassen. Zodra het andere paard in een hoekje staat bij te komen van de schrik staat zij weer heel tevreden 'Zo das d'r ook weer uit' te staan. Het lijkt gewoon op afreageren omdat er iets is gebeurd waar ze niets aan kunnen veranderen maar waar ze het totaal niet mee eens zijn.

In jouw geval denk ik dat die merrie veel liever had gehad dat jij je als een bang haasje onder de grond had verstopt. Dat jij dat blijkbaar niet van plan bent vindt ze duidelijk niet leuk. Dat je zelfs nog het lef hebt om je ruimte op te eisen terwijl andere mensen dat niet doen vindt ze dan natuurlijk helemaal not done. Iets dergelijks is me ook weleens overkomen bij een andere merrie. Die dacht wel even dat ze ook op mij heel erg indruk kon maken en kwam stampvoetend en kopschuddend voor me staan. Heb er maar naar gekeken, eens diep gezucht en vervolgens gevraagd wat ze dacht daarmee te bereiken waarop dat paard even niet meer wist wat ze moest doen, wegliep en vervolgens een lager paard de boom in joeg.

Een dergelijk gedrag komt bij katten wel vaker voor. Als bv een kat voor het raam enorm gespannen zit te kijken naar bv een provocerende buurtkat en op dat moment staat een andere kat er per ongeluk naast dan kan die kat helemaal los gaan op de ander uit, noem het, frustratie en om dat gevoel af te reageren.

**Geplaatst**: 23-12-14 16:14

Geplaatst: 23-12-14 16:14

Ik bedoel dat sommige mensen in mijn opinie te veel bezig zijn met dominantie en zo onnodig nadrukkelijk ruimte opeisen van een paard, zodanig dat het paard gefrustreerd kan raken omdat hij niet begrijpt waarom hij wordt weggestuurd ("ik deed toch niets verkeerd?" om het maar eens lekker in mensentaal uit te drukken

). Ik kreeg uit je posts het idee dat je erg gefixeerd bent op die ruimte, maar als de andere paardeneigenaren zich omver laten lopen door die merrie, en de merrie daardoor ook de neiging heeft dit bij jou te doen, begin ik het een beetje te begrijpen

Een paard leert wel onderscheid te maken tussen de ene persoon en de andere: bij de een kan ik er doorheen, bij de ander moet ik erlangs, haha! Komt goed, maar heb een beetje begrip voor de merrie tijdens het leerproces.

**Geplaatst**: 23-12-14 16:26

Geplaatst: 23-12-14 16:26

Volgens mij kan alles wat hormonen heeft chagerijnig worden, vooral aan het vrouwelijke spectrum van het universum

Dus goed mogelijk dat daar wat chagerijnigheid-veroorzakende-hormonen vrij zijn gekomen doordat ze op haar plek gezet is.

Ik ben geen wetenschapper, ik ben wel een vrouw en heb ervaring met andere vrouwen, harig, kaal, groot, klein, pootjes, vleugels, benen etc.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-12-14 17:38

Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-14 17:38

Xanne schreef:
Ik bedoel dat sommige mensen in mijn opinie te veel bezig zijn met dominantie en zo onnodig nadrukkelijk ruimte opeisen van een paard, zodanig dat het paard gefrustreerd kan raken omdat hij niet begrijpt waarom hij wordt weggestuurd ("ik deed toch niets verkeerd?" om het maar eens lekker in mensentaal uit te drukken ). Ik kreeg uit je posts het idee dat je erg gefixeerd bent op die ruimte, maar als de andere paardeneigenaren zich omver laten lopen door die merrie, en de merrie daardoor ook de neiging heeft dit bij jou te doen, begin ik het een beetje te begrijpen Een paard leert wel onderscheid te maken tussen de ene persoon en de andere: bij de een kan ik er doorheen, bij de ander moet ik erlangs, haha! Komt goed, maar heb een beetje begrip voor de merrie tijdens het leerproces.

Ik snap

, dank voor je aanvulling . En ja, ik ben gefixeerd op mijn ruimte, als in, ik heb een bloedhekel aan alles en iedereen die ongevraagd te dicht bij mij in de buurt komt (lees, mij denkt omver te mogen lopen alsof ik niet besta). Ik loop echter niet direct scheldend, zwaaiend, schreeuwend en wapperend de stal in. Vingertje moet voldoende zijn (uiteindelijk).

**Geplaatst**: 23-12-14 21:41

Re: Rancune, ook bij paarden?

Geplaatst: 23-12-14 21:41

Okido, jij ook bedankt voor de verduidelijking, want zo ga ik me je mee: een paard dat over je heen walst vind ik ook niet prettig

Nomineer dit bericht ×