Geplaatst Aangezien wij ons zelf helemaal suf denken het volgende toch wel grote probleem voor ons:
Al 9 jaar zijn onze kwpn-ruin (12 jaar) en onze tinkermerrie (12 jaar) samen. De ruin is altijd de leider geweest en haar kon het geen moer schelen als ze maar eten had.
Ze zijn nog nooit uitelkaar geweest...behoudens natuurlijk als ze apart van elkaar op buitenrit gingen of wedstrijd.
Ze zijn hun hele leven lang gehuisvest als groep waarvan de laatste 5 jaar (in een grote paddock) met een redelijk constante bezetting (af en toe gaat en komt er een paard)
Binnen deze groep valt er eigenlijk nooit een onvertogen "woord"...onze ruin leidt alles in banen met het bekende oorwerk.
Onze merrie staat in deze groep ergens middenop de ladder van hierarchie maar nogmaals het is een vredige groep. Regelmatig zetten wij onze ruin en merrie met nog een lieve haflinger ruin samen even op het land als de groep die dag niet als geheel gaat (dit laatste regelt de manege).
Echt de 3 musketiers zoals wij ze dan noemen.
Echter!!...nu staat onze merrie sinds het begin van deze maand even alleen en op rantsoen omdat ze (ondanks 5x werken in de week) veel te dik was. Ze ging de eerste week met haar nu tijdelijke buren (een ruin en een merrie) dagelijks het land op....ging perfect. Onze merrie is wat dat aangaat (inscharing met vreemde paarden) nooit moeilijk geweest en zocht nooit de confrontatie. Maar na een week was het bingo en beide merries vlogen elkaar letterlijk in de haren. Vreemd na een week maar oke...kan gebeuren. De ruin bleef buiten schot, het waren de merries die op elkaar insloegen.
Dus maar niet meer samen op het land. Vorige week dacht ik onze merrie een plezier te doen en haar even een paar uurtjes op het land te zetten met haar haflingervriendje van haar vaste groep en later zou onze ruin daar ook bij in gezet worden maar die was nog druk aan het werk.
Zo gezegd zo gedaan en de eerste 2 lopen vredig de wei in, gaan rollen en daarna grazen. Na een half uurtje kwam onze ruin erbij en onmiddellijk reageerde ze met zich groot maken en op hem afkomen. Wij dachten dat ze blij was hem na 10 dagen weer te kunnen begroeten maar ze bleef doorgaan en onze ruin bleef rustig grazen. We hebben ze verder met rust gelaten totdat stalgenoten op een gegeven moment kwamen en zeiden: "weten jullie wel dat jullie paarden op elkaar in staan te meppen? "
Dus wij gingen er direct heen en ja hoor...beide hadden flinke plekken en de ruin had aardig wat wondjes meer dan dan de merrie. De haflinger ruin had totaal niets omdat die ook buitenschot gebleven was.
Paarden uitelkaar gehaald en wij begrepen er niets van. Het enige wat wij konden bedenken is dat zij die middag hengstig was geworden maar dan nog verklaard het niet waarom ze alleen insloeg op onze ruin terwijl ze toch al 9 jaar maatjes zijn!
In de dagen daarna (tot aan gisteravond) blijft de merrie reageren op onze ruin als ze aan de paal staan. Ze staat lief te wezen (en naast andere paarden) tot het moment dat onze ruin er ook bijkomt en HOPPA...nek erop...grote ogen en dreigen met uithalen. Gisteravond wilde onze ruin zelfs niet meer bij haar staan...hij toonde angst
Ook ohz is ze momenteel erg pittig en gisteren in de galop liet ze zich zelfs niet terugrijden door mijn dochter totdat mijn dochter boos werd en dan plots is ze poeslief om daarna de sterren van de hemel te rijden.
Heb haar nu 11 jaar en ken haar niet terug. Nooit een probleem gehad...niet met hengstigheid...niet met inscharing...helemaal niks!
Het afvallen gaat verantwoord langzaam dus het is nietzo dat ze uitgehonderd is.
