Het kan van alles zijn, maar dit zijn de dingen waar ik het eerste aan denk.
- Het kan een (kleine) terugval zijn, omdat je bijvoorbeeld toch net even iets teveel van hem vraagt. Je gaf namelijk aan dat hij totaal geen balans heeft. Je kunt dit ook oefenen zonder op hem te zitten, door bijvoorbeeld balkjes neer te leggen. Hij moet dan bewust op eigen benen gaan lopen. Bovendien is dit een variatie op het gewone rijden en dus weer meer een uitdaging voor hem.
- Het kan ook zijn dat hij het "buiten rijden" gewoon veel leuker vindt dan de oefeningen in de denkbeeldige "bak". Wissel je de oefeningen wel voldoende af? Hiermee bedoel ik dat je niet teveel op één kant rijdt? Het beste is om tijdens een oefening op beide zijden maar één rondje extra te rijden op de kant die hij wat moeilijker vindt en daarna met de oefening te stoppen. Niet te lang door blijven gaan: stoppen als het goed gaat, zodat het geen vervelend gebeuren wordt of dat hij overvraagd wordt. Wissel oefeningen ook af door ineens iets heel anders te vragen. Welke oefening je ook doet: hij moet aan beide zijden uitgevoerd worden.
- Je geeft aan dat het allemaal niet lekker werkt onder de man, met of zonder zadel. Heeft hij ditzelfde probleem als je hem onbelast laat lopen? In dat geval is het een goed plan om zijn rug eens wat grondiger te laten controleren, dan alleen op de (oppervlakkige) bobbeltjes. Er kan bijvoorbeeld een wervel scheef zitten of sprake zijn van slijtage, waardoor hij bij belasting pijn ervaart. Een chiropractor kan dit door middel van bepaalde technieken uitsluiten en eventueel verhelpen. Het kan natuurlijk ook iets heel anders zijn: vanuit de nek bijvoorbeeld. Een chiropractor komt daar tijdens het nalopen en behandelen van het paard al gauw achter. Deze geeft ook gerichte oefeningen om mee verder te trainen.
- Verder is het niet makkelijk om te oordelen op basis van dit kleine stukje informatie. Een paard dat goed in zijn vel zit en de ruiter vertrouwt, kan in alle omstandigheden functioneren (schapen verplaatst of niet, naast zijn vriendjes of gewoon buiten op rit). Ik denk dat je - als ik zo tussen de regels door lees - goed op weg bent om een vertrouwensband op te bouwen en dat is op de eerste plaats belangrijk. Ook is het goed dat je deze verandering bij hem hebt opgemerkt. Kijk of hij onbelast ook deze (al is het maar een kleine) verandering toont. In dat geval is een controle door VA en/of chiropractor zeker geen overbodige luxe.
Het kan zijn dat ik straks ineens aan allerlei andere zaken denk, maar voor nu is dit even wat in mij opkomt (puur op hetgeen je geschreven hebt). Zelf heb ik een paard getraind dat met het verzorgen en knuffelen helemaal gefocust was op mij, maar met rijden merkte ik dat het niet helemaal ging zoals het zou moeten. De eigenaar hield vol dat ik gewoon meer en intensiever met haar moest rijden, maar ik bleef naar mijn gevoel luisteren: ik ben gestopt met rijden, omdat ik heel sterk het idee had dat er wat met haar rug was. Het heeft weken geduurd voordat de eigenaar een VA liet komen, maar wat was ik blij dat ik niet door was blijven rijden. Het was inderdaad een probleem in haar rug. Dit hoeft bij jouw verzorgpaard niet zo te zijn!