Zwerte schreef:Klinkt toch als 'normale' claustrofobie. Niet zo raar voor paarden, aangezien ze van nature op de steppes horen te lopen. Een kleine afgeschermde ruimte kan heel erg eng voor ze zijn.
De oplossing zit dan in 1 woord: vertrouwen. Hij moet jou als leider accepteren en dus van jou kunnen leren dat die ruimtes en doorgangen niet eng zijn. Vooral zelf altijd kalm blijven, blijf uitstralen dat jij er niks engs aan vind en probeer de stal positief te maken. Voer geven, aandacht, maar net waar hij het meeste om geeft.
Ik heb zelf dus zo'n angsthaasje. Zelfs zijn open schuilstal, met aan beide zijdes openingen, vermijd hij het liefst. Als hij naar binnen gaat is dat ook met een zeer snelle stap, met de staart tussen de billen geknepen. Hij heeft een winter lang 'snachts op stal gestaan, maar gewenning? Nee hoor, hij schijt nog steeds uit angst de stal onder. Nou is hij sowieso wel een lastig geval en heb ik geleerd dit van hem te accepteren. Inmiddels is onze band zo goed dat hij me echt wel braaf volgt, maar het blijft wel met angst en stress.
Wat betreft de trailer (neem aan dat je dat bedoeld met 'van'?) wat is er mis met het deurtje open zetten? Als hij op die manier wel durft, dan is dat de oplossing toch? Als mens gaan we ook niet graag een klein donker hok in, waarom moet een paard dat wel durven?
ja vanaf nu zet ik alles open zodat er gied veek licht binnen kan en het niet meer zo donker lijkt en ja als veulen was hij een heel lastig geval en nu nog hij wilt altijd de baas zijn...
maar toch heel erg bedankt voor de uitleg nu sta ik al weer wat verder