
Ik rijd nu sinds, ik denk ruim 4 maanden een paard bij.
Hiervoor reed ik de pony van dezelfde eigenaresse.
Met die pony kon ik echt alles, ik kon er mee lezen en schrijven, ze was echt niet de makkelijkste, maar ik wist wat ik aan haar had.
Kaat is verkocht omdat wij eigenlijk allebei te lang voor haar werden en ze heeft echt het perfecte huisje gekregen.
Voor Kaat kwam Cuvola terug. Ik begin nu ook een fijne band met Cuuf te krijgen. Ze weet wat ze aan me heeft, herkent me, hobbelt op d'r gemakkie naar me toe als ik haar uit de wei haal en in de bak gaat het rijden heel fijn.
Probleem voor mij -in mijn hoofd- is dat ik als ik naar buiten wil met haar eigenlijk als het harder gaat dan draf het vertrouwen nog niet heb.
Ik ben gister met haar naar buiten geweest en we hebben nog even een sprintje getrokken in het weiland, maar ik merk aan mezelf dat ik het vertrouwen nog niet helemaal heb.
Ik heb er expres daarom al een martingaaltje aan gehangen, zodat ik in ieder geval nog kan sturen of de noodrem kan gebruiken (mevrouw speelt soms graag kameel
), maar toen ik de turbo even uit heb getest begon ze op een gegeven moment wat te stuiteren.. Snel teruggenomen, maar ik merk wel dat dat dan in mijn hoofd blijft spoken. 'Wat als...?'
Terwijl de rest van de buitenrit echt super ging, ik kon met een lang teugeltje langs de weg sloffen met haar en ze bleef de hele tijd netjes nagefelijk en goed aan de hulpen. Ik kan haar in stap, draf en galop netjes rondsturen op een groot stuk weiland, maar als ik haar laat gaan vind ik het toch nog wat eng.
De vraag is dus:
Hoe krijg ik het vertrouwen in het paard op een buitenrit en geef ik haar ook het vertrouwen?
Ik ben al heel blij dat ze aan de hulpen is, daardoor zit ik er toch wat fijner op.

.

..