Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-12-13 13:25

voor het eerst naar buiten.

Geplaatst door de TopicStarter : 28-12-13 13:25

Hoi bokkers,
Na het overlijden van mijn oude merrie (was 18 toen ik haar kreeg en 400% bomproof) ben ik sinds kort in het bezit van een jonkie. Een 3,5 jarige ruin. Dit gaat allemaal perfect en hij is ontiegelijk braaf. We rijden zo'n 2 a 3 x in de week in de binnenbak om hem helemaal goed door te rijden. Hartstikke leuk allemaal.
maar.. ik wil heeel graag met hem naar buiten. Het bos in en gaan met die banaan. Nu ben ik zo'n opstappen gaan merrie gewend, maar dit is wel even anders natuurlijk. Hij is verkeersmak in de zin van dat hij niet schrikt van auto's. Maar ik ben nog niet het erf afgeweest met hem.
Ik wil alleen met hem gaan. Ik doe niks liever dan in mn eentje op pad

hoe pak ik dat aan?
Qua schrikken vertrouw ik hem wel. Ik heb hem vaak zien schrikken en het blijft altijd bij een huppel of even snuiven. Nooit echt rennen.
ikzelf voel me op de een of andere manier veiliger erop dan ernaast.dus wandelen zie ik niet zo zitten. Hoe hebben jullie dat gedaan. Gewoon opstappen en gaan? Of toch anders beginnen en dan uitbouwen? Ik wil niet dat hij dankzij mij een trauma heeft en we straks helemaal niet meer buiten kunnen rijden

en het bos roept me

**Geplaatst**: 28-12-13 13:31

Re: voor het eerst naar buiten.

Geplaatst: 28-12-13 13:31

Ik ben wel begonnen met aan de hand, alleen. De eerste keer erop buiten, was samen met een ander paard erbij. Als je dat niet wilt, dan zou je erop kunnen gaan en de eerste paar keer iemand meevragen die ernaast loopt? Beter inderdaad aan het begin goed aanpakken, anders heb je er later spijt van. Het is vooral ook belangrijk dat je paardje buiten zelfvertrouwen heeft. Het moet niet steeds een angstig avontuur voor hem worden.

**Geplaatst**: 28-12-13 13:34

Geplaatst: 28-12-13 13:34

Hier altijd wandelen tot ze buiten helemaal op hun gemak zijn. Eigenlijk al voor het inrijden. Dan zelfs buiten inrijden, fijn voor de balans. Gaat eigenlijk tot nu toe altijd perfect, maar ieder paard is anders.

Andere paarden die ingereden waren maar ik voor het eerst mee naar buiten ging eigenlijk gewoon gedaan. Geen problemen, kleine rondjes beginnen en enge dingen deeerste keer vermijden. Sommige paarden vinden het alleen wel zo eng dat ze echt niet durven, even pijlen of je doorzet of afstapt en een stukje ernaast loopt.
Eerste paar keren een ander braaf paard mee kan ook erg fijn zijn. Erna een fietser mee, daarna fietser ver achter jou en dan alleen.

Veel plezier! Komt vast goed

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-12-13 13:41

Re: voor het eerst naar buiten.

Geplaatst door de TopicStarter : 28-12-13 13:41

Dank voor jullie reacties! Ik sta nog niet zo lang op de stalling waar ik nu sta en weet dus niet zo goed hoe ik zomaar iemand mee moet vragen. Vandaag ga ik alleen naar stal (vriend gaat normaal mee en is nu werken) en ik heb dus alle tijd om rustig met paardje bezig te zijn. Het is lekker weer dus ik dacht het is wel een mooie dag om......

maar misschien kan ik beter even wachten tot er idd iemand mee kan. Het moet voor hem ook leuk zijn

**Geplaatst**: 28-12-13 13:46

Re: voor het eerst naar buiten.

Geplaatst: 28-12-13 13:46

Ik ben gewoon opgestapt en een blokje om de stal gaan doen. Eerst heb ik gewandeld naar een sappig stukje gras. Dat vond hij erg lekker en leuk. Toen wat verder gewandeld. Toen gaan rijden, dat blokje om de stal. Dat blokje steeds verder uitgebouwd. En nu kan ik hele stukken naar het bos, en verder naar het volgende stuk bos. Het bos is hier wel redelijk dichtbij, ik kan het van stal gewoon zien. Het is ongeveer 50 meter verderop. Niet altijd is er iemand die gaat buitenrijden en dan is het wel handig als je gewoon weg kan rijden.

**Geplaatst**: 28-12-13 13:48

Geplaatst: 28-12-13 13:48

Lekker moe rijden in de baan en dan verstand op nul en uitstappen daar waar jij dat wil weg, bos, polder als het maar op een rustig tijdstip is zodat je niet te gekke dingen tegen gaat komen de eerste paar keer. En dan steeds verder uitbouwen tot je gewoon lekker kan opstappen en gaan.
Zo heb ik al mijn pony's en paarden mee genomen de weg op de eerste paar keer zodat ik weet wat er gebeurd en dat ik de controle heb om in te springen als dat nodig is. Ik ga ook gewoon lekker met een half lang teugeltje uitstappen hoe minder druk hoe ontspannender het allemaal gaat en hoe braver je paard zal zijn/worden... Succes

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-12-13 13:49

Geplaatst door de TopicStarter : 28-12-13 13:49

zoutenootjes schreef:
Ik ben gewoon opgestapt en een blokje om de stal gaan doen. Eerst heb ik gewandeld naar een sappig stukje gras. Dat vond hij erg lekker en leuk. Toen wat verder gewandeld. Toen gaan rijden, dat blokje om de stal. Dat blokje steeds verder uitgebouwd. En nu kan ik hele stukken naar het bos, en verder naar het volgende stuk bos. Het bos is hier wel redelijk dichtbij, ik kan het van stal gewoon zien. Het is ongeveer 50 meter verderop. Niet altijd is er iemand die gaat buitenrijden en dan is het wel handig als je gewoon weg kan rijden.

Het bos is hier ook heel vlakbij. Je hoeft maar 10 meter weg over en dan sla je al af het bospaadje in. Maar een opvliegende vogel of mensen met honden kunnen net zo spannend zijn als autos natuurlijk

bedankt voor je reactie!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-12-13 13:51

Geplaatst door de TopicStarter : 28-12-13 13:51

kappiegirl schreef:
Lekker moe rijden in de baan en dan verstand op nul en uitstappen daar waar jij dat wil weg, bos, polder als het maar op een rustig tijdstip is zodat je niet te gekke dingen tegen gaat komen de eerste paar keer. En dan steeds verder uitbouwen tot je gewoon lekker kan opstappen en gaan.
Zo heb ik al mijn pony's en paarden mee genomen de weg op de eerste paar keer zodat ik weet wat er gebeurd en dat ik de controle heb om in te springen als dat nodig is. Ik ga ook gewoon lekker met een half lang teugeltje uitstappen hoe minder druk hoe ontspannender het allemaal gaat en hoe braver je paard zal zijn/worden... Succes

Bedankt! Ik heb toch een meisje van stal gesmst of ze mee wil met haar paard, en anders probeer ik idd wat jij zegt. Eerst rijden en dan buiten een stukje uitstappen.

**Geplaatst**: 28-12-13 14:04

Re: voor het eerst naar buiten.

Geplaatst: 28-12-13 14:04

Het scheelt dat er hier mensen op stal met hond rondlopen. Dus hij is wel wat gewend. Ook zit de provinciale weg vlak naast de weides, dus auto's ziet hij ook genoeg. Er zit alleen een strook struiken en wat berm tussen. Tevens zit er een loonbedrijf een stukje verderop, die komen vaak met tractors en andere grote machines voorbij rijden. Dus zeg ik tegen paard (en mezelf) dat dat vaak genoeg voorbij is gekomen, en dat het nooit een probleem is als hij in de wei staat of op stal de hond tegenkomt.
Wat kappiegirl zegt is ook een goede tip.

**Geplaatst**: 28-12-13 14:08

Geplaatst: 28-12-13 14:08

TS: dat ken ik maar al te goed! Dat je je er op meer in je element voelt dan er naast "aan een touwtje".
Mijn Tink x Fries van nu 9 jaar (heb ik al vanaf veulen van 6 maanden) is zijn jeugdige jaren toch wel een erg vervelend stuk "sturm-und-drang" geweest, in zoverre, dat ik er op een bepaald moment toe heb besloten om met het hele harnachement naar de weide te rijden en hem daar ter plekke op te zadelen en dan OHZ naar voren (in geval van hoefsmid, of in de bak rijden) te gaan.
Krankzinnig natuurlijk, maar naast hem had ik totaal geen overwicht, en voelde ik mezelf een "herfstblaadje in een storm" of een mug naast een olifant".
Ik werd daar buitengewoon onzeker van, waardoor het de verstandhouding tussen Jaopie en mij nog verder in ongewenste richting beinvloedde.
Laat staan dat ik daar eens aan de hand eens gezellig mee een wandeltocht kon gaan maken... die bepaalde zelf wel waar die heen ging.
Talloze boeken over grondwerken en zo gelezen, maar kennelijk heb ik daar allemaal geen talent voor, want ik had nooit een probleem als ik er gewoon op ging zitten (en hij ook niet). Dan voelde ik me meteen eh... ja, gewoon "dit is het" of iets van "doe nu maar eens gek".
Dan barstte ik van het zelfvertrouwen.
Dat zelfvertrouwen kalfde meteen weer net zo hard af, als ik dan weer boeken ging lezen waarin stond" "als je er op de grond al geen controle over hebt, is het te paard al helemaal weg".Daar kreeg ik aardig wat twijfelachtigheid van.
Gelukkig waren wij dan blijkbaar de uitzondering op die regel, want OHZ ging er nooit iets mis.

Maar ook wij moesten natuurlijk naar buiten. Buitenrijden. Dat was niet zo makkelijk, want Jaopie was ontzettend heet, nerveus, en voorwaarts in de zin van sambal in z'n reet.
Ook erg bang voor grotere verkeersvoertuigen.
Paar keer met andere bomvaste paarden voorop gereden: dat was leuk, maar ook lastig, want HIJ wilde steeds voorop.Het steeds moeten inhouden om achter de ander(en) te bl;ijven bracht veel opgekropte spanning in hem, hoewel hij er nooit van door ging.
Toen ik hem een keer toch voorop liet in een haast ondoordringbaar bos, bleek wel, dat wij die anderen ook niet nodig hadden, hij nam zonder aarzelingen het voortouw en sprong ook gewoon over omliggende boomstammetjes, en lette totaal niet op of de ander(en) er achter hem er nog waren...die we binnen de kortste keren ook uit zicht achter hadden gelaten.

Dat was een keerpunt, ik bezag hem en zijn inborst en karakter vanaf dat moment anders: ik had meteen door dat het hem niet ging om die anderen, een groep, maar om die ruiter. Dat samendoen.
Vanaf dat moment begon ik hem ook anders uit de weide te halen: en tot mijn toenemende verbazing gedroeg hij zich (eerst nog alleen met hoofdstel-en bit en een hengstenketting, dat afgebouwd en tsja... normaal dus).
Het punt was: ik vertrouwde hem niet.
Hij mij dus ook niet. Op het moment dat ik zag waar hij toe in staat was, OHZ, buiten, had ik er volledig vertrouwen in dat wij dit SAMEN verder konden.
Als OHZ de weg is naar vertrouwen en samen doen, SO BE IT.

Jaopie en ik hebben de omgekeerde weg bewandeld van wat in de boekjes staat.
Het was me nooit gelukt (vanwege mijn gevoel van onzekerheid en onmachtigheid) als ik het ER NAAST was blijven proberen.

Nu lezen en schrijven we met elkaar, het is nog steeds een temperamentvolle knaap, maar dat is geen probleem als je weet wat je aan elkaar hebt.

Voel je dus niet "gedwongen" om de boekjeswijsheden te volgen, maar volg je gevoel.

Laatst bijgewerkt door terpentijn op 28-12-13 14:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-12-13 14:10

Geplaatst: 28-12-13 14:10

Wat ik hier zie is eerst alleen aan de hand.
Toen erop, samen met een ander paard een stukje.
Als dat goed gaat alleen, en elke keer een stukje uitbouwen.

Je kan idd ook na het rijden gewoon een stukje proberen uit te stappen buiten.
Of vragen of iemand een stukje meefietst.

Ikzelf heb vorig jaar een goed doorgereden pony gekocht dus liep hier niet meer tegenaan.
Maar zou het zelf fijner vinden erop te zitten dan ernaast te lopen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-12-13 14:24

Geplaatst door de TopicStarter : 28-12-13 14:24

@terpentijn _O-

je heb het geweldig geschreven. Geloof dat ik helemaal snap wat je bedoelt. Het is niet dat ik ernaast helemaal niks met hem kan worden, maar ik krijg dan ook net het 'herfstblaadje' effect

het met hem van en naar de poetsplaats lopen en het binnen het erf met hem rondlopen gaat best goed. Ik kan m zelfs ook wel corrigeren als hij vind dat hij wel 10 stappen naar voren mag doen. Maar Nouja. Hij loopt met mij naar stal of naar de wei. Ik niet met hem. Gelukkig weet hij de weg zegmaar

en daarmee moet ik dan aan een touwtje het bos in....

zodra ik erop zit heb ik dat niet. Ik kan hem dan veel beter sturen en leiden

misschien omdat ik dan groter ben?

haha.

goed, paard rijbroek is aan. Ik ga afhankelijk van hoe ik me straks voel qua zelfvertrouwen een stukje bos-uitstappen

**Geplaatst**: 28-12-13 15:29

Re: voor het eerst naar buiten.

Geplaatst: 28-12-13 15:29

Zodra je je een kwetsbaar niks voelt NAAST je paard, geef je de regie uit handen, en kan je paard niets anders dan de regie overnemen.
Nu is het vrij slecht mogelijk je angst (nadat zo'n paard je een paar keer overloopt of zich lostrekt) te verbergen... ik kon B.J. ook wel van links naar rechts brengen, maar je had elke keer die spanning van: als het maar niet mis gaat (tenminste dat had ik).
Ik heb professionele "paardenhanteerders" ingeschakeld, maar dat was ook niet zo'n goed idee, want ook die lagen er mee in het bietenveld, terwijl mijn paard twintig meter verderop z'n eigen ding stond te doen.
Het was duidelijk dat IK niet de skills had gehad om mijn jonge paard bij te brengen , dat de mens leidinggevend is.
Op een gegeven moment gingen we het paard (die was toen al beleerd en een jaar of 4-5) met twee ervaren man, een hoofdstel met bit in en twee halstertouwen voor ieder vast te nemen "naar voren" (uit de weide dus) naar de hoefsmid voor op de poetsplaats brengen.
Dat ging 15 meter redelijk, daarna dacht hij: ik GA ALVAST. Dag, Japie, die galoppeerde gewoon er van door. Daar was geen houden aan De ervaren paardenmensen stonden met lege handen, en Japie? Die stond gewoon BIJ die hoefsmid en z'n busje af te wachten. Wat zal dat paard gelachen hebben om al het geklungel....
Toen dacht ik al" goeie genade dit ga ik zo nooit winnen".
Nou was ik nooit onzeker te paard, dus heb ik het zoals bovenbeschreven aangepakt, ik denk niet dat dit noodzakelijkerwijze aan mijn "geweldige" ruiterschap heeft gelegen, maar eerder aan het feit, dat ik dan totaal geen angst of onzekerheid had.
Had ik het koet-ke-koet blijven proberen volgens de boekjes, dus met grondwerk, had Japie steeds van mij gewonnen, omdat mijn angst voor hem steeds bespeurbaar had gebleven.
Nu zijn we jaren verder en hoe je er komt, kom, je er, maar ons is het OHZ er mee aan de slag gaan gelukt.

En hoe zit dat dan nu op de grond, aan de hand, longeren, grondwerk?
Geen punt meer, waar voorheen bij longeren meneer meteen naar binnen draaide en mij trachtte PAT te zetten of zelfs aan te vallen, is dit alles allang over

Het was een onnodig lange weg, en het is nog geen Easy Guy, maar wel een paard waardoor ik heb leren KIJKEN naar wat dit individuele paard nodig had, niet vanuit wat ik van het paard wilde.

**Geplaatst**: 28-12-13 15:39

Re: voor het eerst naar buiten.

Geplaatst: 28-12-13 15:39

De meeste tips zijn al gegeven, ik zou ook de eerste keer even gaan rijden of longeren en dan een stukje met een een ander paard naar buiten gaan. Lukt dit niet, iemand met fiets of lopend mee. Ook voor jezelf een fijn idee, kun je wellicht wat spanningen van je af praten.

En verder, gewoon doen! Ik heb ooit een paard op proef gehad (hij was 5 jaar) die 'niet alleen naar buiten kon'. Ik wilde dit wel, dus gewoon gedaan. Hij wilde zich toen 1x om draaien, flink gecorrigeerd en toen ging het prima. Waar een wil is, is een weg

**Geplaatst**: 28-12-13 15:55

Geplaatst: 28-12-13 15:55

Toevallig net voor het eerst alleen naar buiten geweest met mijn 5 jarige. We hebben wel veel aan de hand gewandeld maar ik merkte dat hij onzeker werd als ik op hem zat. Logisch want dan moet hij het zelf doen en heeft hij geen steun van iemand die naast hem loopt.
De zin ' ride like a leader' heb ik eens flink tussen mijn oren geknoopt en ben gewoon gegaan.
Als ik merk dat hij wil gaan schrikken (dat voel je aankomen) of schrikt dan zet ik hem aan het werk. Dus achterwaarts, zijwaarts, cirkels etc. Dat had hij snel door! Gewoon stappen en de baas vertrouwen is een stuk makkelijker dan alles opeens eng vinden

Nomineer dit bericht ×