Nadat het vriendje/soulmate van mijn paard is overleden, ben ik verhuisd van stal, omdat mijn paard zich niet gemakkelijk voelde, nu gaat het goed! heeft alle ruimte om echt een paard te zijn. inmiddels heeft zij een nieuw maatje, maar dit gaat wel erg ver...
Ik kan werkelijk niks rustig alleen met haar doen als haar nieuwe "vlam" niet in de buurt is. (vroeger vertoonde zij ook dit gedrag alleen dan in zeer mindere mate, ze is vrij dominant, pittig en mega sterk)
omdat de stal voor de paddocks staat kan ze hem niet zien en flipt zo een beetje door. Denk aan hinniken (zowel met het rijden) niet willen stil staan ( trappen als ik de hoeven uitkrab) maar het ergste vind ik nog dat ze over me heen loopt en mij dus niet ziet staan!
tevens ook tijdens het longeren kan ze weleens krap langs mij heen gaan. Vorige maand sleurde ze me zelfs nog mee! waardoor ik enige littekens aan over heb gehouden
Het is niet zo dat ik nu bang ben, maar wel wat alerter sinds die val!
Ik blijf rustig/kalm, compliementvol ( als ze' rustig ' is) en negeer haar gedrag als dit nog rendabel is. Een gevecht aangaan, win ik niet en kan het immers nog erger maken.
Wel weet ik dat ik door de bomen het bos niet meer zie, en 'vaak' s'avonds naar paard ga, zodat ik kan genieten van me hobby/paard! zonder dat ik er niet van kan genieten en me eraan erger
Wie weet wat ik moet doen ?
Zit met mijn handen in mijn haren, (merrie is 23)
