Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-13 17:32

Ten einde raad

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-13 17:32

Ik weet het even niet meer vandaar dat ik een topic plaats,
Ik heb al erg veel bereikt met mijn merrie waar zelfs professionele trainings adressen nooit bij in de buurt kwamen,
maar elke keer als er iets nieuws is is er een probleem, zo nu het probleem mevrouw moet naar de tandarts, bit krijg je er zo in maar de mond spreider of hoe je dat noemt

nee hoor dat wil ze niet het moet en het zal niet en voor elk nieuw ding moet er maar een verdoving in? Dat wil ik ook niet!
Ze drijft mij tot waanzin want het kan nooit gewoon een keer simpel en alles kost zo ook klauwen vol met geld (niet dat ik dat het ergste vind maar het is elke keer het dubbele als bij een ander paard)
Ze is niet bang maar gewoon zoooooo eigenwijs ze is er echt te besodemieterd voor!
Maar aan de andere kant ik ben zo gek op haar wij zijn beste maatjes maar dit gaat toch niet zo langer?
Iemand tips?

**Geplaatst**: 05-06-13 17:41

Re: Ten einde raad

Geplaatst: 05-06-13 17:41

Het is denk ik gewoon iets waar je je bij neer moet leggen.
Tuurlijk zijn er dingen te trainen tot op bepaalde hoogte maar je hebt een 'karakterpaard'.
Dus er zullen altijd wel nieuwe dingen blijven komen, al denk ik dat het wel telkens iets makkelijker gaat, je weet hoe je haar aan moet pakken en wat je te wachten staat.
Het is soms vermoeiend inderdaad dat snap ik wel!
Dan zie je die andere mensen bezig met hun paard waarbij alles zo makkelijk gaat...
Maar dan denk ik ook weer dat je er wel extra veel genoegen van hebt als je weer een overwinning hebt geboekt bij je paard, dat hebben die mensen dan weer niet!

**Geplaatst**: 05-06-13 18:24

Re: Ten einde raad

Geplaatst: 05-06-13 18:24

Blijkbaar heeft je paard een bepaalde aanpak nodig en bied jij deze. Hartstikke goed. Wat is de reden dat het NU opeens niet meer kan, waarom ben je het zat?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-13 18:28

Re: Ten einde raad

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-13 18:28

Omdat ik niet normaal iets kan doen, even op wedstrijd, of de tanden doen, alles is een probleem

**Geplaatst**: 05-06-13 18:40

Geplaatst: 05-06-13 18:40

Geduld blijven hebben

Ik heb ook zo'n dramaqueen,
Dierenartsn hoefsmid, wormenkuur, tandarts, lessen, wedstrijden, crempjes? Alles is een ramp

Soms kan ik weken geen hoeven uitkrabben, soms gaat het weer goed..
Ik blijf altijd maar geduld hebben.. beessie is zo, en dat accepteer ik,
Gelukkig heb ik zeeën van geduld
En probeer ik alles met liefde en geduld te bereiken,
En ja agh, soms doe ik er 2 weken om 1 voetje op te tillen,
Elk stapje is weer een stapje...
Meer kun je er niet aan doen denk ik

**Geplaatst**: 06-06-13 08:32

Geplaatst: 06-06-13 08:32

Even een hersenkronkel: zou het een idee zijn om - als er een tandarts op een ander moment komt voor een ander paard - te vragen of deze tandarts zo'n mondklem even voor het idee wil proberen in te doen? Daarna eruit, appeltje in de voerbak en het paard weer met rust laten. Zo nu en dan deze handeling herhalen en op de dag dat het echt nodig is, is de spanning hopelijk zoveel mogelijk weg en kun je het apparaat zonder of met weinig problemen indoen.
Daarnaast zou het natuurlijk ook kunnen dat jij als eigenaar (onbewust) jou spanning overbrengt ("Oh, als ze maar niet wéér...."). Heb je al eens geprobeerd iemand anders bij haar te laten en zelf niet in de buurt te zijn? Sommige paarden reageren heel anders zonder de eigenaar erbij.

**Geplaatst**: 06-06-13 08:46

Re: Ten einde raad

Geplaatst: 06-06-13 08:46

Ik had zo'n dramaqueen. Kocht haar toen ze zes was. Zelfs een natte spons, een touwtje, manen trekken, manen vlechten, de hoefsmid, hoeven uitkrabben, trailer, dierenarts, tandarts, staart kammen, scheren... alles was een groot gedoe. Niks kon simpel en mevrouw trapte, beet en probeerde je plat te drukken tussen haarzelf en de muur. Alleen het bit, dat ging makkelijk, wonderlijk genoeg.
De hoefsmid noemde haar levensgevaarlijk en wilde niet meer komen als het niet snel veranderde.
Later hoorden we dat ze door haar vorige eigenaar was verkocht omdat ze zo gevaarlijk en ongezeglijk was.

Na een half jaar waren de meeste problemen voorbij, na een jaar allemaal. Het gekke is, dat we wel wat aan de problemen hebben gewerkt, maar vooral en veel meer aan grondwerk hebben gedaan. We zijn leidoefeningen (Klaus Hempfling) gaan doen. Elke dag, minstens 2 x 20 minuten, vaak langer, gedurende een half jaar. Daarna daarmee doorgegaan maar veel minder vaak.

Het enige probleem dat is teruggekomen (en weer overgegaan) is haar trailerprobleem. Ze had duidelijk last van claustrofobie en aarzelde daardoor soms wat. Ze is toen het al een hele tijd goed ging met laden door een 'behulpzame omstander' bij de manege op een avond de trailer ingezet door haar staart om te draaien.
Daarna was alle vertrouwen weer weg.

**Geplaatst**: 06-06-13 19:27

Geplaatst: 06-06-13 19:27

Zo wil mijn paardje absoluut niet mee naar buiten terwijl de vorige eigenaar er geen problemen mee had maar nu dus maar begonnen met wat grondwerk om wag meer vertrouwen op te bouwen en over een tijdje weer proberen ik denk idd dat het miss een idee is om er eens iemand anders bij haar te laten staan miss reageert ze dan heel anders

**Geplaatst**: 09-06-13 10:52

Re: Ten einde raad

Geplaatst: 09-06-13 10:52

Hier hetzelfde probleem alleen heb ik een dramaking haha.
Is voor alles "bang" trailer, buitenrijden, wasplaats
Hoefsmeden die allemaal niet meer terug willen komen.
Ook de ene dag fijn voetjes willen geven en misschien de dag erna dat je er niet eens naar mag kijken.
Ik heb hem nu een half jaar en ik heb ook het idee dat ik het dubbele kwijt ben als bij andere paarden.
Het is zo frustrerend wanneer iedereen bij hem weg loopt en sta ik er weer alleen voor.
Heb al na gedacht om hem voor een paar weken weg tebrengen. Maar ik weet hoe hij is daar doet hij het op een gegeven moment braaf en thuis is er weer niets van over.
Dan wil ik het samen doen met begeleiding en daar ben ik nu al weer 2 weken mee bezig en elke keer laten ze me weer zitten pppppfffff. Ben nu echt wel ten einde raad want hij moet toch echt bekapt worden nu.
Nu ben ik blij dat hij me niet om verloopt maar hij laat wel duidelijk merken dat hij het niet leuk vindt.
Maaar met heel veel geduld komen wij samen een heel end. En ben van mening als we eens een jaartje verder zijn staat het er weer heel anders voor. Mijn motto is: Samen komen we er wel. En dan laten we iedereen verbaasd opkijken.
Heb straks 5 weken vakantie en mijn planning is om heel hard met hem aan het werk te gaan met bepaalde dingen.

**Geplaatst**: 09-06-13 11:45

Geplaatst: 09-06-13 11:45

Shenavallie schreef:
Even een hersenkronkel: zou het een idee zijn om - als er een tandarts op een ander moment komt voor een ander paard - te vragen of deze tandarts zo'n mondklem even voor het idee wil proberen in te doen? Daarna eruit, appeltje in de voerbak en het paard weer met rust laten. Zo nu en dan deze handeling herhalen en op de dag dat het echt nodig is, is de spanning hopelijk zoveel mogelijk weg en kun je het apparaat zonder of met weinig problemen indoen.
Daarnaast zou het natuurlijk ook kunnen dat jij als eigenaar (onbewust) jou spanning overbrengt ("Oh, als ze maar niet wéér...."). Heb je al eens geprobeerd iemand anders bij haar te laten en zelf niet in de buurt te zijn? Sommige paarden reageren heel anders zonder de eigenaar erbij.

Ik vind dit een hele goede manier, hierdoor krijgt je paard een minder negatieve ervaring met de tandarts en daardoor positiever waardoor het probleem ook gaat verminderen.

Nomineer dit bericht ×